Subscribe:

Pages

လွဳိက္လဲစြာၾကိဳဆိုပါသည္...........

Sunday, May 30, 2010

တစ္ေန့ေန့ေပါ့ ......အေမ

တေန့ေန့ေပါ့ ....အေမ
မိုးဦး၀င္စ ဒီအခ်ိန္ဆို
အိမ္ေဘးနားကေခ်ာင္းကေလး
ေတာင္က်ေရေတြစီးဆင္းလို့
၀ါးခင္းတံတားေလးကေကာ
ေကာင္းေသးရဲ့ အေမ...
အေမစိုက္ပ်ိဳးထားတဲ့စံပယ္ရံုေလးကေတာ့
တျပံုတမႀကီးပြင့္ေရာ့မယ္
ညအိပ္ရာ၀င္တိုင္းလည္း
စံပယ္ရနံေလးေတြတမ္းတ
သားလြမ္းေနရပါတယ္ အေမ...
"သားလူေလး ထေတာ့ကြယ္"...တဲ့
မပီျပင္၀ိုးတ၀ါး
ပာိုး...အေ၀းကစကားသံ
ကေယာင္ကတမ္းနဲ့ လန့္ႏိုးခဲ့ရတဲ့မနက္ေတြ
မ်ားလွျပီ ...အေမ..
အေမ့ရင္ခြင္ထဲကခြဲထြက္
ဘ၀အတြက္ပ်ံသန္းရင္း
အေမ့အေႀကာင္းလြမ္းခ်င္းေတြညဥ္းဆို
သားရင္ထဲငိုေနရတယ္ အေမ...
လွုပ္ရွားရုန္းကန္ ေလာကဓံကိုအံတုရင္း
ဘ၀တိုက္ပြဲ၀င္ ရွုံးတလွည့္ ႏိုင္တလွည့္နဲ့
ပာန္ေဆာင္အျပံဳး မ်က္ႏွာဖံုးေတြႀကား
အေမေရးလိုက္တဲ့ဆုေတာင္းစာေလးက
သားအတြက္ေတာ့ခြန္အားေတြျဖစ္ရတယ္
"သားေလးက်န္းမာ ခ်မ္းသာပါေစ" ေလ
ဆပ္လို့မကုန္ႏို္င္တဲ့အနႏၱေက်းဇူး
အေမ့အတြက္ရည္စူးလို့ ရွိခိုးဦးခ်
သားကန္ေတာ့လိုက္ပါတယ္
ဒီတာ၀န္ေတြျပီးတဲ့တေန့
အေမ့ဆီ အေျပးျပန္ခဲ့မယ္
အဲဒီအခ်ိန္က်
ေခါင္းကေလးပြတ္သပ္
အေမ့ရင္ခြင္မွာ ေမွးစက္ပါရေစ
သားေခ်ာ့ေတးထပ္ေလးနဲ့
အေမေခ်ာ့သိပ္ေပးပါေနာ္..........

Saturday, May 29, 2010

{ ဓမၼဒါန } ႏွင့္ { ျမတ္ဗုဒၶ ႀသ၀ါဒ }

{ ဓမၼဒါန }



ဆြမ္း ၊ သကၤန္း ၊ ေက်ာင္း ၊ ေဆး ပစၥည္းေလးပါး ၊ စသည့္ အာမိသဟူေသာ



အလႈဒါနတို႔ထက္ ၊ သူတပါးတို႔အား ၊ တရားဓမၼ ၊ ေဟာေျပာ ၊ ဆံုးမျခင္း ၊



သင္ႀကားေပးျခင္း ၊ တရားစာေပ ၊ ေရးသား ညႊန္ႀကားေပးျခင္း ၊ တရားႏွင့္



စပ္ေသာ ၊ က်မ္းစာအုပ္တို႔ကို ၊ လႈဒါန္းျခင္း ၊ စေသာ ၊ တရားအလႈကသာ



လြန္စြာထူးစြ ၊ မြန္ျမတ္လွပါေပသည္ ……………….။



{ ျမတ္ေသာ ပူေဇာ္ျခင္း }



ငါဘုရားကို ၊ ခ်စ္ျမတ္ႏိုးလွ်င္ ၊ ငါ့အား ၊ ပန္းနံ႔သာတို႔ျဖင့္ ၊ ပူေဇာ္ျခင္းထက္ ၊



ငါဘုရား ၊ ေဟာႀကားေသာ ၊ တရားေတာ္တို႔ကို ၊ က်င့္ႀကံ ၊ အားထုပ္ျခင္းက ၊



ပို၍ ၊ ျမတ္ေသာ ၊ ပူေဇာ္ျခင္း ၊ မည္သည္……………။



{ အျမတ္ဆုံး တရား }



တရားအလႈသည္ ၊ အလႈအားလံုးကို ၊ ေအာင္ႏိုင္၏……….။



တရား အရသာသည္ ၊ အရသာ ၊ အားလံုးကို ၊ ေအာင္ႏိုင္၏……..။



တရား၌ ၊ ေမြ႔ေလ်ာ္ျခင္းသည္ ၊ ေမြ႔ေလ်ာ္မႈ႔ ၊ အားလံုးကို ၊ ေအာင္ႏိုင္၏……..။



………………………………………………………………………………………………



{ ျမတ္ဗုဒၶ ႀသ၀ါဒ }



အို….ကာလာမ အမ်ိဳးသားတို႔…………….



အဆင့္ဆင့္ ေျပာစကား ၊ ႀကားရံုမွျဖင့္လည္း ၊ ဟုတ္လွျပီဟု ၊ မဟူႀကနဲ႔ဦး ။



မိဘဘိုးဘြား ၊ အစဥ္အဆက္ ၊ ေျပာစကားျဖင့္လည္း ၊ ဟုတ္လွမွန္လွေပ၏ဟု



မစြဲႀကႏွင့္ဦး။ အဲဒါ ဒီလိုတဲ့ဟု ၊ မေသမခ်ာ ၊ ေျပာစကားအရလည္း အမွန္ပဲဟု



မယူႀကနဲ႔ဦး။ မိမိတို႔သင္ထားေသာ က်မ္းမ်ားႏွင့္ညီ၍ အမွန္ပဲဟု မစြဲမမွတ္



ႀကနဲ႔ဦး။ ဤအတိုင္း ျဖစ္တန္ရ၏ဟု ႀကံဆယူျခင္းျဖင့္လည္း ဟုတ္လွပီဟု



မစြဲႏွင့္ဦး။ နည္းလမ္းယုတၱိ ခ်ိန္ဆယူျခင္းအေႀကာင္းေႀကာင့္လည္း အတည္



မယူႀကႏွင့္ဦး။ မိမိႀကံဆေသာ အေႀကာင္းျဖင့္လည္း ဟုတ္လွျပီဟု မယူႏွင့္ဦး။



ေတြးႀကံစဥ္းစားျခင္းျဖင့္ ေႀကနပ္ႏွစ္သက္ လက္ခံထားေသာ အယူဆျဖင့္



လည္း ၊ အတည္မစြဲႀကႏွင့္ဦး။ဤ ရေသ့ ရဟန္းကား ယံုႀကည္အားထား



ထိုက္ေသာ ပုဂၢိဳလ္ သူ႔စကား မွတ္သားလိုက္သင့္သည္ ဟုလည္း အတည္



မမွတ္ႏွင့္ဦး။ ဤ ရေသ့ ရဟန္းကား ငါ့ဆရာ သူ႔စကား ငါလိုက္နာသင့္သည္



ဟုလည္း စြဲျမဲစြာ မွတ္ယူမထားႏွင့္ဦး………….။



အို….ကာလာမ အမ်ိဳးသားတို႔……………



ဤ အက်င့္မ်ားကား အကုသိုလ္တည္း အျပစ္ရွိ၏ ပညာရွိမ်ားကဲ့ရဲ႕ဖြယ္ ျဖစ္၏ ။ အက်ိဳးမဲ့ ဒုကၡ ေရာက္ဖို႔ ျဖစ္၏ ။ ဤသို႔ျဖင့္ သင္တို႔ ကိုယ္တိုင္



ကိုယ္ႀကပ္ သိနားလည္ေသာအခါ ထိုအက်င့္ ထိုအမူ မ်ားကို စြန္႔ပယ္



ႀကကုန္ေလာ ။



ဤ အက်င့္တရားမ်ားကား ကုသိုလ္ျဖစ္၏ ။ အျပစ္မရွိ ပညာရွိမ်ား ခ်ီးမြမ္းဖြယ္



ျဖစ္၏ ။ စီးပြားခ်မ္းသာ ရဖို႔သာျဖစ္၏ ဤသို႔ သင္တို႔ ကိုယ္တိုင္ ကိုယ္ႀကပ္



သိနားလည္ေသာအခါ ထိုအမႈ႔မ်ားကို ႏွစ္သက္စြာ လက္ခံ၍ ၊



လိုက္နာက်င့္ႀကံ ႀကကုန္ေလာ့………………။





{အဂၤုတၱရ နိကာယ္ ကာလာမ သုတ္ေတာ္မွ }

Wednesday, May 26, 2010

လုပ္ငန္းခြင္၀င္ေနၾကတဲ့သူေတြဖတ္ေစခ်င္လို႔ပါ..

၁) တစ္ပါးသူဟာ ဘယ္ေလာက္ပဲဆိုးေနပါေစ၊ ကိုယ့္ကိုယ္ နာက်င္ေအာင္လုပ္ခဲ့ပါေစ
သူ႔ကို ခြင့္လြတ္တတ္ရမယ္။ လက္လြတ္တတ္ရမယ္။ ဒါမွ တကယ့္ေပ်ာ္ရႊင္မႈကို
ကိုယ္ကရႏိုင္မွာျဖစ္တယ္။

၂) ေပ်ာ္ရႊင္ခ်ိန္မွာ ဒီေပ်ာ္ရႊင္မႈဟာ ထာဝရမဟုတ္ဘူးဆိုတာ နားလည္ထားရသလို
စိတ္ပ်က္ အားငယ္ခ်ိန္မွာလည္း ဒီအားငယ္မႈေတြဟာ အျမဲတမ္းမဟုတ္ဘူးလို႔
နားလည္ရမယ္။

၃) ဒီေန႔ရဲ႕ တစ္ဇြတ္ထိုးက မနက္ျဖန္အတြက္ ေနာင္တကို ျဖစ္ေစတယ္။

၄) စကားတစ္ခြန္းတည္းနဲ႔ လူတစ္ေယာက္ရဲ႕ဘဝကိုပ်က္စီးေစႏိုင္တယ္။
စကားအခြန္းတစ္ေထာင္သံုးမွ လူတစ္ေယာက္ကို ျပဳစုပ်ဳိးေထာင္ႏိုင္တယ္။
ဒါေၾကာင့္ သင့္ပါးစပ္ဖ်ားမွာ ကိုယ္ခ်င္းစာတရားကို ခ်ိတ္ဆဲြထားပါ။

၅) ကိုယ့္ရဲ႕ အသိဥာဏ္ပညာၾကားမွာ စိတ္ၾကီးဝင္တဲ့ ေပါင္းျမက္ေတြ
စိုက္ပ်ဳိးမထားပါနဲ႔။ ကုိယ့္ရဲ႕ မဝင့္ဝါတဲ့စိတ္ေၾကာင့္ အသိဥာဏ္ေတြ
မယုတ္ေလ်ာ့သြားေစနဲ႔။

၆) သူ႔ကို မနာလိုျဖစ္တိုင္း ကိုယ့္အတြက္ ဘာေကာင္းက်ဳိးမွ မျဖစ္ေစဘူး။
သူ႔ကို မနာလိုျဖစ္တိုင္း သူ႔ေအာင္ျမင္မႈေတြ ေလွ်ာ့သြားမွာ မဟုတ္ဘူး။

၇) အခြင့္အေရးကို ဖန္တီးသူဟာ ထက္ျမက္သူ
အခြင့္အေရးကို ေစာင့္ေမွ်ာ္သူဟာ တံုးအသူ

၈) သူတစ္ပါးရဲ႕ အထင္အျမင္ကို အရင္နားေထာင္ပါ။
ကိုယ့္အယူအဆကို ထုတ္ေျပာဖို႔ မေလာပါနဲ႔။

၉) ပုလင္းခ်င္းအတူတူ ဘာေၾကာင့္ ကိုယ့္ပုလင္းထဲ အဆိပ္ေတြထည့္ရမွာလဲ?
ခံစားတတ္တဲ့ စိတ္ခ်င္းအတူတူ ဘာေၾကာင့္ ကိုယ့္စိတ္ထဲ မေပ်ာ္ရႊင္တာေတြ
ထည့္ရမွာလဲ?

၁ဝ) ကိုယ့္ကိုယ္ကို ႐ိုးသားမႈရွိလာတဲ့အခါ ေလာကမွာ ဘယ္သူ႔မွ
ကိုယ့္ကိုလိမ္ညာလို႔ မရႏိုင္ေတာ့ဘူး။

၁၁) သူတစ္ပါးကို ထိခိုက္နာက်င္မႈမ်ဳိးနဲ႔ ကိုယ့္အျပစ္၊
ကိုယ့္ဆိုးက်ဳိးကို ဖံုးကြယ္တတ္တဲ့လူေလာက္ ႐ွက္ဖို႔ေကာင္းတာ မ႐ွိဘူး။

၁၂) ေလာကမွာ ဘယ္ေတာ့မွ သြားပုပ္ေလလႊင့္ အေျပာမခံရတဲ့လူ မရွိသလို အျမဲတမ္း
အခ်ီးက်ဴးခံေနရသူလည္း မရွိဘူး။ ကိုယ္စကားမ်ားရင္ အျပစ္ေျပာမယ္၊
ကိုယ္စကားနည္းရင္လည္း အျပစ္ေျပာမယ္၊ ကိုယ္စကားလံုးဝ မေျပာဘဲ
ဆိတ္ဆိတ္ေနရင္လည္း အျပစ္ေျပာမယ္။ ဒါေၾကာင့္ ဒီေလာကမွာ
မေျပာမခံရတဲ့လူဆိုတာ မရွိဘူး။

၁၃) ဆိတ္ဆိတ္ေနျခင္းဟာ မဟုတ္မမွန္ သြားပုပ္ေလလႊင့္ သတင္းေတြအတြက္
အေကာင္းဆံုး အေျဖျဖစ္တယ္။

၁၄) လူေတြက ကိုယ့္ကိုေၾကာက္တယ္ ဒါ ဂုဏ္ယူစရာမဟုတ္ဘူး။
လူေတြက ကိုယ့္ကိုႏွိမ္တယ္ ဒါ ရွက္စရာမဟုတ္ဘူး။

၁၅) တစ္ျခားသူက ကိုယ့္ကို စိတ္အေႏွာင့္အယွက္ျဖစ္ေစတာ မဟုတ္ဘူး။ ကိုယ့္က
တစ္ျခားသူရဲ႕ စကားကိုယူျပီး ကိုယ့္ကိုယ္ကို စိတ္အေႏွာင့္အယွက္ေပးေနတာ။

Sunday, May 23, 2010

မိဘဂုဏ္(၁၂)ပါး

ဂုဏ္ေတြသိေတာ့ပိုျပီးေလးစားတက္လာတာေပါ့။


ျမတ္စြာဘုရား ေဟာၾကားေတာ္မူခဲ့ေသာ ေသာဏနႏၵဇာတ္လာ မိဘဂုဏ္(၁၂)ပါး။

၁။ မိဘ ဆိုတာ ကိုးကြယ္ရာ ျဗဟၼာျဖစ္ေတာ့သည္။

၂။ သြန္သင္ျပသ ဆိုဆံုးမ မိဘ ဆရာ ျဖစ္ေတာ့သည္။

၃။ အလွဴခံ ပုဂၢိဳလ္ မိဘဆို လွဴကို လွဴရမည္။

၄။ အိမ္ေစာင့္ အိမ္ဦး နတ္ျမတ္ထူး အထူးပူေဇာ္မည္။

၅။ ျခင္ဆီရိုးထဲ လြန္စြာကဲ ခ်စ္လည္းခ်စ္ၾကသည္။

၆။ ေမြးဖြားပို႔ေဆာင္ ဤလူ႔ေဘာင္ ဂုဏ္ေရာင္လင္းေစသည္။

၇။ ႏို႔ခ်ိဳ တိုက္ေကၽြး ေမြးျမဴေပး အေလးထားရမည္။

၈။ ယုယ ၾကင္နာ ပိုးပမာ ေမြးရွာခဲ့ၾကသည္။

၉။ ပူပန္ၾကီးစြာ ေစာင့္ေရွာက္ကာ ကာကြယ္ေပးၾကသည္။

၁၀။ ေလာကအေၾကာင္း လူ႔အေၾကာင္း ေကာင္းေကာင္းညႊန္ျပသည္။

၁၁။ ယုယပိုက္ေထြး ေခ်ာ့ျမွဴေပး ေႏြးေထြး ၾကင္နာသည္။

၁၂။ ရတဲ့ ဥစၥာ သားသမီးဖို႔ပါ ေဖြရွာ ထိန္းသိမ္းသည္။

မိဘတို႔သည္ သားသမီးအေပၚတြင္ မည္မွ်ေကာင္းေၾကာင္းကို ထင္ရွားေစေသာ
စာသားမ်ားျဖစ္သည္။ အခ်ိဳ႔ေသာ သားသမီးတို႔သည္ မိဘကို ပစ္ပယ္၍ ဘိုးဘြား
ရိပ္သာ သို႔ပို႔ထားၾကသည္။ အခ်ိဳ ႔ေသာ သားသမီးမ်ားက မိဘတို႔ကို
ေစာ္ကားၾကသည္၊ ထိုသို႔သာ သားသမီးမ်ားက မိဘကိုေစာ္ကားေနလွ်င္
ငရဲေရာက္မည္မွာ ဧကန္ျဖစ္သည္။ ထိုသို႔ မျဖစ္ရေလေအာင္ လူတိုင္းသိရွိျပီး
လိုက္နာႏိုင္ရန္ေရးသားလိုက္ရပါသည္။ အထက္ပါစာသားမ်ား၏ အက်ယ္ရွင္းလင္းခ်က္မွာ

၁။ သားသမီးအေပၚတြင္ ထာဝစဥ္ ေမတၱာထားေသာေၾကာင့္ ျဗဟၼာ ျဖစ္ပါသည္.

၂။ ငယ္စဥ္ကတည္းက ဒီလိုစား၊ဒီလိုသြား၊ဒီလိုေန ဟူ၍
သင္ၾကားျပသေပးေသာေၾကာင့္လက္ဦးဆရာ ျဖစ္သည္။
၃။ မိဘသည္ ရပ္ေဝးတြင္ စီးပြားရွာ၍ သားသမီးကိုေကၽြးေမြးသည္။သားသမီးကလည္း
ထိုသို႔ ျပန္လည္ လုပ္ေကၽြး ထိုက္ေသာ အာဟုေနယ် ပုဂၢိဳလ္ ျဖစ္သည္။

၄။ သားသမီး ရွာေဖြသည္ကို မေပ်ာက္ပ်က္ေအာင္ တိုးတက္ေအာင္ ေစာင့္ေရွာက္ေပးေသာ
ပုဗၸေဒဝတာ ျဖစ္ သည္။

၅။ သားသမီးမေမြးခင္ ကတည္းက ၾကိဳတင္ခ်စ္ခင္လြန္းေသာေၾကာင့္ သုဟဒ ဟုမည္သည္။

၆။ လူျဖစ္ေအာင္ ေမြးဖြားေပးခဲ့ေသာ မိခင္၏ ဂုဏ္ကို ဇေနတၳိ ဟုေခၚသည္။

၇။ ႏို႔ခ်ိဳတိုက္ေကၽြးခဲ့ေသာ မိခင္၏ ဂုဏ္ကို ေပါသက ဟုေခၚသည္။

၈။ ယုယၾကင္နာစြာ ေမြးဖြားေပးခဲ့ေသာ မိခင္၏ဂုဏ္ကို ေပါေသႏၱ ဟုေခၚသည္။

၉။ အျမဲတစဥ္ ေစာင့္ေရွာက္ေနတတ္ေသာေၾကာင့္ အာပါဒက ဟုမည္သည္။

၁၀။ လူအေၾကာင္း၊ေလာကအေၾကာင္းကိုမိဘမ်ား သိသမွ် သားသမီးမ်ားသိရေအာင္
ေျပာျပေသာေၾကာင့္ ဒေႆတာရ ဟုေခၚသည္။

၁၁။ သားသမီးမ်ားကို ေခ်ာ့ေျပာ၊နားဝင္ေအာင္ ေျပာေသာေၾကာင့္ ေတာသယႏၱိ
ဂုဏ္မည္သည္။
၁၂။ ကိုယ္သံုးဖို႔ ရွာထားေသာပစၥည္းကို ကိုယ္ ကိုယ္တိုင္မသံုးရက္
၊မစားရက္ေအာင္ သားသမီး အတြက္ ခ်န္ထားေသာေၾကာင္ ့ရေသာ ဂုဏ္ကို ေဂါပယႏၱိ
ဟုေခၚသည္။

စကားခ်ပ္။ ။ ပါဠိစာေပကို မ်ားစြာ ကၽြမ္းက်င္မႈ မရွိေသာေၾကာင့္ အခ်ိဳ ႔ေသာ
ပါဠိစာသားမ်ားမွားယြင္းမႈ ရွိခဲ့ေသာ္ ကၽြႏု္ပ္၏
အမွားပင္ျဖစ္ေၾကာင္းဝန္ခံအပ္ပါသည္။ ဘာသာေရးစာအုပ္တစ္အုပ္မွ ျပန္လည္
ေကာက္ႏႈတ္ ေဖာ္ျပ ျခင္း ျဖစ္ပါသည္။
မွ်ေဝမယ္။

Wednesday, May 19, 2010

ရင္ကြဲမ်က္ရည္






အေမ႔အျပံဳးမွာ
ၾကယ္ေတြေၾကြကုန္တာ
ကြ်န္ေတာ္မသိလိုက္ဘူး....
အေမ႔မ်က္ရည္စက္ထဲ
ႏွင္းပုလဲေတြခုန္ဆင္းသြားတာ
ကြ်န္ေတာ္မသိလိုက္ဘူး....
အေမ႔စကားလံုးတိုင္းမွာ
သံကြန္ျခာအထပ္ထပ္ဆင္ျမန္းျပီးသားဆိုတာ
ကြ်န္ေတာ္မသိလိုက္ဘူး....
အေမ႔အျပဳအမူတိုင္းဟာ
စုန္ေရအစီးသန္ဖို႔အားထုတ္မႈတစ္ခုတည္းဆိုတာ
ကြ်န္ေတာ္မသိလိုက္ဘူး....

ကြ်န္ေတာ္ ေတာနက္ထဲကလန္႔ႏိုးေတာ႔
မိုးသီးေတြ ျပာေဝေနျပီး
နဖူးထက္ကလက္ဖမိုးေပၚမွာ ၾကာပြင့္ေနခဲ႔တယ္
ဒါေပမယ္႔ ...
အေမဟာ မိုးကုပ္စက္ဝိုင္းေပၚမွာဆက္ထိုင္ဖို႔
ကြ်န္ေတာ္မေရာက္ေပါက္ႏိုင္တဲ႔ဖ်ာစုတ္ကေလးကိုပဲ
ရင္ဘတ္အျပည္႔ လွဲက်င္းေနေလရဲ႕။ ။

Tuesday, May 18, 2010

ျမတ္စြာဘုရား ေဟာၾကားေတာ္မူေသာ ေအာင္ႏိုင္မႈ ( ၅ ) မ်ိဳး

( ၁ ) ေဒါသအမ်က္ထြက္ေနသူကို အမ်က္မထြက္သျဖင့္ ေအာင္ႏိုင္ျခင္း ။


( ၂ ) မေကာင္းေသာ ယုတ္မာသူကို ေကာင္းတရားျဖင့္ ေအာင္ႏိုင္ျခင္း ။


( ၃ ) ေစးႏွဲဝန္တိုသူကို ေပးကမ္းျခင္းျဖင့္ ေအာင္ႏိုင္ျခင္း ။


( ၄ ) မဟုတ္မမွန္ ေဖာက္ျပန္ခၽြတ္ယြင္းသူကို မွန္ကန္ေစမႈျဖင့္

ေအာင္ႏိုင္ျခင္း ။


( ၅ ) ခပ္သိမ္းေသာ အကုသိုလ္ တရားတို႕ကို ကုသုိလ္တရားျဖင့္

ေအာင္ႏိုင္ျခင္း။

ေရလွဴဒါန္းျခင္း အက်ိဳး ( ၁၀ ) ပါး

ေရလွဴဒါန္းျခင္း အက်ိဳး ( ၁၀ ) ပါး


( ၁ ) လ်င္ျမန္ျခင္း ၊

( ၂ ) သန္႕ရွင္းစင္ၾကယ္ျခင္း ၊

( ၃ ) ေက်ာ္ၾကားျခင္း လူသိမ်ားျခင္း ၊

( ၄ ) ဆာေလာင္မြတ္သိပ္မႈ ကင္းျခင္း ၊

( ၅ ) အေျခြအရံမ်ားျခင္း ၊

( ၆ ) အသက္ရွည္ျခင္း ၊

( ၇ ) အဆင္းလွျခင္း ၊

( ၈ ) ခ်မ္းသာႀကီးျခင္း ၊

( ၉ ) ခြန္အားဗလ ႀကီးမားျခင္း ၊

( ၁၀ ) ဥာဏ္ပညာ ႀကီးမားျခင္း တို႕ ျဖစ္ပါသည္ ။

Monday, May 17, 2010

“အေမ႔အိမ္ကထမင္းပြဲ"

ငါးပိ တို႔စရာ ရယ္နဲ႔
ဖြယ္ဖြယ္ရာစံုလင္စြ
သားလွကိုေကြ်းခဲ႔ အေမ...........။

ဟိုး.........အေ၀းကမို႔
အေမ႔ဆီမႀကံဳသာေပါ႔
စုန္တခါ ဆန္တခ်ီနဲ႔
က်င္လည္ရလူ႔ေလာကထဲ
ေမာဟိုက္လွေပ...................။

ေမာဟထမင္း ေလာဘဟင္းနဲ႔
မတင္းတိမ္သမ်ွ အမ်က္ေ၀
ရတက္ေပြလီ အျဖစ္မ်ား.............။

ယပ္ကေလး တဖ်က္ဖ်က္နဲ႔
ခူးခပ္ကာ သား ကိုေကြ်း
ၾကည့္ေငးရင္း ပီတိဖံုးလို႔............။

ၿပံဳးေနတဲ႔ အေမ႔မ်က္ႏွာ
ဘယ္ခါမွျပန္ျမင္ေတြ႔လိမ္႔
အေမ႔ အိမ္ထမင္းဟင္းကို
ေမ်ွာ္ေတြးရင္း လႊမ္းပါရတယ္
(အေမေရ) စားရေစသား.............။ ။

(Ye Noung)
10.phosaw@gmail.com
အေမ နဲ႔ေ၀းေနတဲ႔ သား/သမီး မ်ား ကိုရည္ရႊယ္ပါသည္။

သတိရတယ္ ေမေမ..............

ေမေမ အခုခ်ိန္ဆုိ သား အရမ္းသတိရတယ္
ဘယ္အခ်ိန္ ေမေမနဲ့ေတြ႕မလည္းလုိ႕
သား ေလးေစာင့္ေမ်ွာ္ေနတယ္
ရထားၾကီးေတြေျပးထြက္တုိ္င္း အိမ္ျပန္ခ်င္ေပမဲ့
မျဖစ္နုိင္လုိ႕ပါ........သား........ဝမး္နည္းေနတယ္
သူမ်ားေတာ့ မိမ်ားေန႕ေရာက္လုိ႕
သ႕ူေမ...... ေတြနဲ့ေပ်ာ္ပါးၾကတယ္
ဒါေပမဲ့ သား မွာ ေမေမ မရိွေတာ့
အားငယ္စြာနဲ့ပဲ အိမ္းခန္းက်င္းေလးထဲမွာ
ငိုရိႈက္ေနမိ ေမေမ ...........
အခုေတာ့ ေမေမ့ အသံေတြကိုသားအရမ္း
ၾကားခ်င္တယ္
ေမေမ နဲ႕တူတူထုိင္ျပိးစကားေတြေျပာအံုးမလား
ဒီလုိနဲ႕ပဲ တသက္လံုးေဝးကြာရင္း
ဘဝကိုအဆံုးသတ္ေတာ့မလား........
ျပန္ဆံုးနုိင္ေအာင္သားအျမဲဆုေတာင္း
ေပးတယ္ေနာ္ ေမေမ.........
ေမေမ့ကို သားအရမ္းခ်စ္တယ္
လြမ္းလည္းလြမ္းတယ္။။။။။။။။။

ဦးသုခ၏ `အေမ`

ဦးသုခ၏ `အေမ`
ကမၻာၾကီး ကမၻာၾကီးကို
အာဒံနဲ႔ ဧဝ ကပဲ စတယ္လို႔ ေျပာေျပာ...
ျဗဟၼာၾကီးေလးဦးက စတယ္ပဲေျပာေျပာ...
သူတုိ႔ထဲမွာ
အေမ...ဆိုတဲ့ ဣတၳိလိင္
ပါလာလုိ႔သာ
ကမၻာၾကီးက အဆက္မျပတ္ဘဲနဲ႔
ဒီေန႔အထိ က်ေနာ္တို႕အထိ
သားစဥ္ေျမးဆက္ေတြျဖစ္လာတယ္မဟုတ္လား အေမ...
အေမမွန္သမွ်
ဘာသာျခား လူမ်ဳိးျခားရယ္လို႔
က်ေနာ့္စိတ္ထဲမွာ မရွိဘူးအေမ...
သားသည္အေမတစ္ေယာက္ဟာ
အေမပါပဲ အေမ...
သူက ယုတ္ညံ့လို႔...
သူက လူမ်ဳိးျခားမို႔လို႔...
သူက ဘယ္ဘာသာမို႔လို႔...
မဟုတ္ပါဘူး အေမ
မဟုတ္ပါဘူး
က်ေနာ္ျမင္တာျဖင့္
က်ေနာ္ေျပာဦးမယ္
က်ေနာ္လြန္သြားမလား...
မလြန္ပါဘူး အေမ
က်ေနာ္ စဥ္းစားထားျပီးမွ ေျပာတာပါ
အေမမွန္ရင္ေလ...
အေမ
နားနဲ႔မနာ ဖဝါးနဲ႔နာ
ေျပာလိုက္ပါရေစေတာ့...
အေမဟာ
က်ေနာ့္လက္ထက္ထဲမွာ...
က်ေနာ့္မ်က္ေစ့ေအာက္မွာပဲ မိန္းမရႊင္ျဖစ္ေနပါေစ......
အေမဟာ အေမပါပဲ.....။ ။

Tuesday, May 11, 2010

ကုိးကြယ္ၿခင္းႏွင့္ဘာသာတရား(၃)

ဗုဒၶဘာသာ ရူေထာင့္က ေနေတာ့ လူသားေတြရဲ့ လိုအပ္ခ်က္ကုိ ဘာနဲ့ၿဖည့္မလဲ ဆိုရင္ ဓမၼနဲ့ၿဖည့္မွ ၿပည့္ႏုိင္ ပါလိမ့္မယ္ ။ ပစၥည္းေတြနဲ့ ၿဖည့္ေနလို.ေတာ့ ၿပည့္မွာ မဟုတ္ပါဘူး။ ေလာဘရဲ့
လိုအပ္ခ်က္သည္ ဘယ္ေတာ့မွ ၿပည့္စံုတယ္ မရွိႏိုင္ပါဘူး။ အလိုမၿပည့္ သမွ်ကုိ
ဒုကၡလုိ. ေၿပာၾကပါတယ္။ အဲဒီ လိုတယ္၊ လိုတယ္ ဆိုတဲ့ စိတ္ဓတ္ကုိ
ထုတ္ပစ္လိုက္မွပဲ အားလံုး အလို ၿပည့္သြားမွာပါ။ လိုတယ္၊ လိုတယ္ ဆိုတာသည္
သမုဒယ ၊ လိုသေလာက္ မရခ်င္းသည္ ဒုကၡ ထုိႏွစ္ပါးသည္ သစၥာႏွစ္ပါး ၿဖစ္ေပသည္။
ထုိ.ေၾကာင့္ ဗုဒၶဘာသာ အစ သစၥာက ၊ အမွန္ကုိ နားလည္ၿခင္းပင္ ၿဖစ္ေပသည္၊
အမွန္ကုိ တကယ္ သိမွ ပညာတတ္ ဟု ေခၚပါတယ္။ အရာရာ အေၾကာင္း အက်ိဳး၊ အေကာင္း
အဆိုး မွန္သမွ်ကုိ ခြဲၿခားေ၀ဖန္ စီစစ္တဲ့ဥဏ္ ရွိသူမွသာလွ်င္ ပညာတတ္လို.
ေခၚဆိုႏိုင္ပါတယ္။

ထို့ၿပင္ ၿမတ္ဗုဒၶ၏ ၀ါဒသည္ ၀ိဘဇၨဝါဒ ၿဖစ္ပါတယ္။ ဗုဒၶ၏ ၀ါဒသည္ ေ၀ဖန္ခြင့္ရွိတယ္။ စီစစ္ခြင့္ ရွိပါတယ္။ ကုိးကြယ္မိၿပီဆိုရင္ အဲဒီ ကုိးကြယ္ခံတဲ့ ဘုရားကို ၿဖစ္ေစ၊ ရဟန္း ကုိပဲ ၿဖစ္ေစ ဘာမွ ေ၀ဖန္ခြင့္
မရွိဘူးဆိုတဲ့ ဘာသာ တရားမ်ိဳး မဟုတ္ပါဘူး။ အလြန္တစ္ရာ လြတ္လပ္ပါတယ္။
ထို.ေၾကာင့္
နေမာ ဝိဘဇၨ ဝါဒိေနာ အနႏၲ ဇိနႆ။

အနႏၲ ဇိနႆ ဆို သည့္ စကားမွာ ၿမတ္ဗုဒၶ ကုိယ္တိုင္က ေၾကြးေၾကာ္ ခဲ့ေသာ စကားကုိ သံုးထားၿခင္းၿဖစ္သည္။ ၿမတ္ဗုဒၶသည္ ဗုဒၶ အၿဖစ္သို ့ေရာက္ၿပီးေသာအခါ အသေခ်ၤ
ပလႅင္ေဗြ ကေနၿပီး ေဗာဓိပင္ တစ္ပတ္လည္တြင္ ေလးဆယ့္ကုိးရက္ သတင္းသံုး
ေနခဲ့ၿပီး၊ ဗာရာဏသီ ဘက္ကုိ တစ္ပါးတည္း ခရီးရွည္ ထြက္ေတာ္မူခဲ့ပါတယ္။
ဘာအလို့ငွာလဲဆိုရင္ သစၥာတရားေတြ ၿပဘို.ရာ အတြက္ ၿဖစ္ပါတယ္။ အဲဒီလုိ
ခရီးထြက္တဲ့ အခါမွာ ဗာရဏသီနဲ့ ဗုဒၶဂါယာ ၾကားက ဂယာၿမိဳ.ဦးက ေတာအုပ္ၾကီးကုိ
ဂရာသီတ လို့ေခၚပါတယ္။ အဲဒီ ေတာအုပ္ၾကီး ထဲမွာ အ၀တ္လုံးလံုး မ၀တ္တဲ့ တိတၳိ
သဲကတံုးၾကီး ဥပကနဲ့ ၿမတ္ဗုဒၶတို့ ေတြ.ဆံု ခဲ့ၾကပါတယ္ ။

ထိုေခတ္က ဟိရိ ၊ ၾသတၱပၸဆုိတဲ့ ရွက္ျခင္း ေၾကာက္ျခင္းေတြ ထိန္းသိမ္းတဲ့ ေလာကၾကီးက ၾကည့္ လိုက္ လွ်င္ အ၀တ္လံုးလံုး
မ၀တ္တဲ့ လူေတြဟာ နိ္သီရိက ပုဂၢိဳလ္ေတြ လို. ေခၚဆိုၾကတယ္။ က်က္သေရ မရွိတဲ့
ပုဂၢိဳလ္ေတြလို. ဒီလို ဆိုၾကတယ္။ ဒါေပမဲ့ သူတို.က သူတို့ အယူနဲ့သူတို.
ဘာေၿပာလဲ ဆိုေတာ့ အ၀တ္မ၀တ္ တာကမွ က်က္သေရ ရွိတယ္တဲ့။ အ၀တ္ကေလး တစ္ထည္ကုိ
သံေယာဇဥ္ တြယ္ေနတဲ့ ပုဂၢိဳလ္ဟာ ဘယ္ ကိေလသာ ေတြကုိ ဘယ္လို ေအာင္ၿမင္
မလဲေပါ့ေလ။ သူတို့လည္း သူတို. အေၾကာင္းနဲ. သူတို့ လာတာ။ ထို.ေၾကာင့္
အ၀တ္အထည္ကုိ တြယ္တာ မေနနဲ့ေတာ. အကုန္စြန္. ဆိုၿပီးေတာ့ သားစြန္.၊
မယားစြန္.၊ ဇနီးစြန္.၊ ထီးစြန္.၊ နန္းစြန္. ၊ အိုးစြန္. ၊ အိမ္စြန္. ၊
ဒီေလာက္စြန္. ယံုနဲ. အားမရေသးႏိုင္ပဲ ၊ သံေယာဇဥ္ အၾကြင္းမဲ့ ၿဖတ္တယ္ဆိုၿပီး
အ၀တ္ပါ အကုန္ စြန္. ၾကတဲ့ ပုဂၢိဳလ္ေတြဟာ ဗုဒၶ မပြင့္ေပၚမွီ ၊ ဗုဒၶနဲ.
ေခတ္တိုင္း အမ်ား ၾကီးရိွပါတယ္။ သူတို.ကေၿပာတယ္၊ သူတို.ကုိယ္သူတို.
ေအာင္ၿမင္ သူေတြတဲ့။ ဘာေအာင္တာ လဲဆိုေတာ့ ကိေလသာကုိ ေအာင္တာတဲ့။
အ၀တ္ကေလးမွာ စြဲေနတဲ့ အစြဲဆိုတဲ့ သံေယာဇဥ္ ကိေလသာ ေအာင္ၿပီးတဲ့
အတြက္ေၾကာင့္ သူတို.က သူတို့ကိုယ္သူတို့ ေအာင္ၿမင္သူ ေတြလို့ ေၿပာပါတယ္။
ေအာင္ၿမင္သူ ဆိုတဲ့ စကားဟာ ဇိနပါပဲ။ အဲဒီ ဇိန ကုိ အိႏိၵယက အသံ ထြက္ေတာ့
ဂ်ိနလို. အသံထြက္ပါတယ္။ အဲဒီ ဂိ်န ကေန ေနာက္ေတာ့ ဂ်ိန္း ၿဖစ္္လာခဲ့ပါတယ္။
ဂ်ိန္းဆိုတဲ့ စကားလံုး ဟာဇိန ၊ ဂ်ိန ကေန ေနာက္ပိုင္းမွာ ဂ်ိန္းၿဖစ္လာပါတယ္ ။
ၿမန္မလို ဘာသာၿပန္လွ်င္ ေအာင္ၿမင္တဲ့ လူေတြကုိ ဂ်ိန္းလို့ေခၚတယ္ ။ ဘာ
ေအာင္ၿမင္လဲ ဆုိေတာ့ ကာမဂုဏ္ ကုိ ေအာင္ၿမင္တဲ့ လူေတြလို့ ေခၚပါတယ္။
ၿမတ္စြာဘုရားထက္ ႏွစ္သံုးဆယ္ ေလာက္ေစာ ၿပီး ေပၚေပါက္ခဲ့ ပါတယ္။ ဂ်ိန္း
ဂိုဏ္းကုိ ဦးေဆာင္သူ ကေတာ့ ေ၀သာလီသား နိဂ႑နာဋပုတၱ ၿဖစ္ပါတယ္။
ထိုပုဂၢိဳလ္သည္ ဇနီး မယား သား သမီးေတြနဲ့ ေန ေနတံုး စဥ္းစားခဲ့တယ္။
ကမၻာေလာကၾကီး တစ္ခုလံုး ေသာက ပရိေဒ၀နဲ. ဒုကၡေတြ မ်ားလိုက္တာ။ ဒီဒုကၡ ေတြရဲ့
အေၾကာင္းရင္းက ဘာေတြ ဘာလိမ့္မလဲ။ ထိုအထိအေတြး ေတြက ေကာင္းမြန္ခဲ့ပါတယ္။
အဲဒီ ဂိ်န္း၀ါဒသည္ ဗုဒၶ၀ါဒနဲ့ ထပ္တူက်လို. ေကာင္းတာေတြ အမ်ားၾကီး ရွိတာ
ကုိလည္း ေတြ.ရပါတယ္္။ ဒုကၡ ေတြရဲ့အေၾကာင္းဟာ ဘာလဲဆိုၿပီး သူ ေဖာ္ထုတ္တာက
သံေယာဇဥ္ပဲ။ ထို့ ေၾကာင့္ ဇနီးယား၊ သမီး သား သံေယာဇဥ္ ေတြကုိၿဖတ္ၿပီး
စြန္.လြတ္ ခဲ့တယ္။ စီးပြား ဥစၥာေတြ အကုန္ လံုးစြန္.ပစ္ခဲ့တယ္။
ပိတ္ၿဖဴေလး၀တ္၊ ေခါင္းရိတ္ၿပီးေတာ့ ေတာထြက္ ခဲ့ပါတယ္။ ေနာက္ ေတာထဲမွာ တရား
ႏွလံုးက်င့္ သံုးလို့ေနတယ္။ အာနာပါန ပဲ က်င့္တာပါပဲ။ အာနာပါန က်င့္ေတာ့
သမာဓိ ေတာ္ေတာ္ ေလးေကာင္း လာပါတယ္။ စိတ္ေတြၾကည္၊ သမာဓိက ေကာင္းေနေတာ့
ႏွာေခါင္းထဲကေလက အၿပင္ထြက္ သြားေသာအခါ ေလကပံုသဏန္ ေပၚၿပီးေတာ့ ထြက္သြားတယ္။
ထုိအရာကို လိုက္ၾကည့္ရင္းနဲ့ ေလထဲမွာ ပုိး ေကာင္ေလး ေတြ ေတြ.တယ္။

ရူသြင္းလိုက္တဲ့အခါ ေလထဲက ပိုးေကာင္ေလးေတြက အထဲ ၀င္သြားတယ္။ ရူထုတ္လိုက္ေတာ့ ၀မ္းထဲ က
ပိုးေတြက အၿပင္ထြက္ သြားတယ္။ အၿပင္ပိုးက ၀မ္းထဲေရာက္ေတာ့ ပတ္၀န္းက်င္
မတူေတာ့ အထဲ ေရာက္ေတာ့ေသတယ္။ အထဲကပိုး အၿပင္ေရာက္ေတာ့ ေသတယ္။ ထို.ေၾကာင့္
သူစဥ္းစားတယ္။ ထြက္ေလ ၊ ၀င္ေလဆိုတဲ့ ကမဠန္းက အကုသိုလ္ အားၾကီးတဲ့ ကမဌန္း
၊ပိုးေကာင္ေတြကုိ ေသေစတယ္။

ထို. ေၾကာင့္ ထြက္တဲ့ေလလည္း မထြက္ရေအာင္ ၊ ၀င္တဲ့ေလလည္း မ၀င္ရေအာင္ ဆိုၿပီး ထြက္ေလ ၀င္ေလ ရပ္ေအာင္ က်င့္ရမယ္ ဆိုၿပီး ၿဖစ္ၿပန္တယ္။ ဒါေပမဲ့ ထြက္ေလ၊ ၀င္ေလကုိ ရပ္ေအာင္ မလုပ္နိင္ေတာ့ အၿပင္ဘက္က
ပိုးနဲ့ အတြင္းထဲကပိုး ၀င္ခြင့္ ထြက္ခြင့္ မရေအာင္ ႏွာေခါင္းအ၀တ္ နဲ့
စည္းထား ၿပန္တယ္။ ပိုးေကာင္ေလးေတြ ေသတဲ့ဆိုတဲ့ ကိစၥမွာ ေစတနာနဲ့ သတ္မသတ္
ဆိုတဲ့ ကိစၥကို သူသည္ ထည့္မစဥ္း စားခဲ့ၿခင္းေၾကင့္ ထိုအေတြးသည္ အစြန္းေရာက္
သြားေစခဲ့ပါသည္။

ထိုေနာက္ တရားက်င့္ ေသာအခါေတာ့ ပိတ္ၿဖဴေလး၀တ္ၿပီး က်င့္ေသာေၾကာင့္ ၿဖဴတဲ့အ၀တ္က ညစ္ႏြမ္း သြားတယ္ဆုိ ညစ္မွန္း သိပ္သိသာတယ္။ ထို.ေၾကာင့္ ေလ်ာ္ရ
ၿပန္ပါတယ္။ေလ်ာ္ၿပီးေတာ့ ၿပန္၀တ္နဲ့၊ ေလ်ာ္ရင္း၊ ေလ်ာ္ရင္းနဲ့
စဥ္းစားၿပန္တယ္၊ ေလ်ာ္ရတဲ့ ဒုကၡ ဘာေၾကာင့္လဲဆုိ အၿဖဴေရာင္ကုိ သံေယာဇဥ္
ၿဖစ္လို. အဲဒီ အၿဖဴ ေလးကုိ သံေယာဇဥ္ ၿဖစ္ေတာ့၊ အ၀တ္၀တ္ရတာ ၊ဘာေၾကာင့္
ဒီအ၀တ္ ေတြ ဒီေလာက္ ၀တ္ၾကသလဲ စဥ္းစားၿပန္တယ္။ ပူတာမခံႏုိင္ဘူး၊
ေအးတာမခံႏိုင္ဘူး၊ အ၀တ္နဲ့ ဖံုးထားတယ္။ မက္ကိုက္၊ ၿခင္ကုိက္၊ ယင္ကိုက္၊
ေနပူ၊ ေလတုိက္၊ မခံနိုင ္ေသာေၾကာင့္ အ၀တ္နဲ့ ဖံုးထားတယ္။ ခႏၶာကုိယ္ကုိ
၊မက္၊ၿခင္၊ ယင္၊ ေလ၊ ေနထိတာ မခံႏိုင္ဘူး ဆိုတာ ခႏၶာကုိယ္ကုိ သံေယာဇဥ္
ၿဖစ္လို.၊ ထိုသံေယာဇဥ္ကို ၿဖတ္ေတာ့မယ္ ဆိုၿပီး အ၀တ္စ ခၽြတ္ေတာ့တာပါပဲ။ ဟိရိ
၊ ၾသတၱပ တရားဆိုတာ ကုိထည္.သြင္း မစဥ္းစားခဲ့ပါဘူး ။

ေနာက္ေတာ့ ကိေလသာ ရာဂစိတ္ မေပၚရန္ အတြက္ ခႏၶာကုိယ္ကုိ ဆူးထဲမွာ အိပ္ၿပီးႏွိပ္စက္၊ တေဆာင္းတြင္းလံုး ေရစိမ္ၿပီးေတာ့ ႏွိပ္စက္၊ တေႏြလံုးလံုး မီးလွဳံၿပီး
နွိပ္စက္ ၿပန္ပါတယ္။ဒီခႏၶာကုိယ္ကုိ နွိပ္စက္လြန္း အားၾကီးေတာ့ ရာဂ တဏွာေလဘ
မေပၚႏိုင္ဘူး၊ ငုတ္သြားတယ္၊ ႏွိပ္စက္ပါမ်ားရင္ ပင္ပန္းလြန္း အားၾကီးရင္
ကိေလသာ စိတ္က ငုတ္သြားတယ္။ ထိုအရာကုိ ကိေလသာ ကာမဂုဏ္ကုိ
ေအာင္ၿပီဆိုၿပီးေတာ့၊ ဇိန အမည္ခံတဲ့ ဂ်ိန္းဂိုဏ္း ၿဖစ္လာပါတယ္။

ထိုပုဂၢိဳလ္ၾကီး အဲဒီ ဂိ်န အမည္ခံတဲ့ ပုဂၢိဳလ္ၾကီး ေဟာတဲ့ တရားေတြဟာ ဂ်ိန္းဘာသာ (Jainism)
ၿဖစ္လာပါတယ္။ အဲဒီ ဂ်ိန္းဆိုတဲ့ ဆရာၾကီး ဂိုဏ္းထဲမွာ ၀င္ေနတဲ့ ဥပက
ဆရာၾကီးနဲ့ က်က္သေရရွိရွိ သကၤန္းကုိ သပၸယ္စြာ ၀တ္ရံုထားေသာ ၿမတ္ဗုဒၶႏွင့္
လမ္းမွာ ဆံုၾကတယ္။ ဆံုေတာ့ ဥပက၊ က ၿမတ္ဗုဒၶ ကုိေတြ.လွ်င္ေတြ.ခ်င္း၊ ေမးတဲ့
ေမးခြန္းေတြ မ်ားစြာထဲက အက်ဥ္းေလး ေရးသားလိုက္ပါတယ္။
အုိအရွင္ ၊ အရွင္မ်က္နွာ ၾကည့္ရတာ အိေၿႏၵက ၾကည္လိုက္တာ၊ အရည္အဆင္းကလည္း
ေရႊလို၀င္းၿပီး ေတာ ့ေနတယ္။ ဘယ္သူ.ကုိ ဆရာတင္ ၿပီးေတာ့ ရဟန္းၿပဳ ခဲ့ပါသလဲ၊
အသင့္ဆရာ ဘယ္သူမ်ားပါလဲ။ ထိုအခါ ၿမတ္ဗုဒၶက ဇိတာေ၀ပါပကာဓမၼာ၊ တကယ့္ကုိပဲ
ယုတ္မာေသာ တရားေတြကို အၾကြင္းမဲ့ ေအာင္ၿပီးၿပီ ဟဲ့။ ဥပကာ ဒါေၾကာင့္ ငါသည္
ဇိနမည္၏တဲ့ ။

ယုတ္မာတဲ့ တရား တစိတ္တစ္ေဒသ ပဲေအာင္ၿပီးေတာ့ မေအာင္ေသးတာေတြ က်န္ေသး သလားလို. ေမးရင္ အနႏၵဇိေနာ ဆိုတဲ့ ပုဒ္က ေၿပာေနပါတယ္။ ယုတ္မာတဲ့ တရားေတြ အၾကြင္းမရွိ အကုန္လံုး ေအာင္ၿမင္ ၿပီးခဲ့
တဲ့ အတြက္ေၾကာင့္ ၿမတ္ဗုဒၶသည္ အနႏၵဇိန မည္ပါသည္။

ထို.ေၾကာင့္ အေတြးဆိုတဲ့ ေနရာမွာ အေၾကာင္းနဲ့ ယုတၱိနဲ့ စနစ္တက် ေတြးတတ္ဖို. သိပ္လိုပါတယ္။ ယုတၱိရွိ ရွိနဲ့ ေတြးႏိုင္မွ ေတြးရင္း ေတြးရင္းနဲ့ ယုတၱိ
ကင္းမဲ့သြားရင္ ထိုပုဂၢိဳလ္သည္ ရူးသြပ္စရာ၊ အစြန္းေရာက္ စရာအေၾကာင္းေတြ
ၿဖစ္လာ တတ္ပါတယ္။ ထို.ေၾကာင့္ ၀ိဗဇ ၀ါဒီေနာ-အရာရာ အေၾကာင္းအက်ိဳး၊ အေကာင္း
အဆိုး မွန္သမွ်ကုိ ခြဲၿခား ေ၀ဖန္ေလ. ရွိေပေသာ အနႏၵဇိနႆ-ယုတ္မာတဲ့ တရားေတြ
အကုန္လံုးကုိ အၾကြင္း မရွိ ေအာင္ၿမင္ေတာ္မူ ၿပီးေသာ ၿမတ္ဗုဒၶ အား နေမာ ကာယ၊
၀စီ၊ မေနာ ခ်ီလ်က္ လက္ဆံုမိုး၍ ရွိခိုးရၿခင္းသည္ ေကာင္းစြာ မေသြ ၿဖစ္ပါ
ေစေတာ့ သတည္း။

လူတိုင္း၊လူတိုင္း၊ကိုးကြယ္တဲ့ ဘာသာတရား ကုိေတာ့ ဘယ္ဘာသာ ကုိမဆို လြတ္လပ္စြာ ကိုးကြယ္ႏိုင္ ပါတယ္။
က်န္းကိုး -ေက်းဇူးေတာ္ရွင္ သီတဂူ ဆရာေတာ္ ဘုရားၾကီး၏ ဗုဒၶဘာသာ
အေၿခခံတရားေတာ္
ေရးသားၿပဳစုသူ – ေမစိုး

ကိုးကြယ္ၿခင္းႏွင့္ ဘာသာတရား (၂)

ဒီေန့ ကမၻာတြင္ အလြန္ ထင္ရွားေသာ ကိုးကြယ္ရာ ဘာသာၾကီး ေလးခုၿဖစ္ေသာ (၁) ဟိႏၵဴ ဘာသာ (၂) ဗုဒၶ ဘာသာ (၃) ခရစ္ယန္ ဘာသာ(၄) အစၥလမ္ ဘာသာ တို့အနက္ ဘာသာတရား အားလံုးလိုလို သည္
အေရွ့တိုင္း မွာပဲ ေပၚေပါက္ ခဲ့ၾကပါသည္။ အေနာက္ တိုင္းတြင္ ဘယ္သာသာ
မွစတင္မေမြး ဖြားခဲ့ပါဘူး။
၁။ Hinduism actually has no single founder.

ဟိႏၵဴဘာသာကုိ-တည္ေထာင္သူႏွင့္ တည္ေထာင္သည့္ သကၠရာဇ္ ေဖြရွာလို့ မရႏိုင္ခဲ့ပါ။ အလြန္ေစာ လြန္း ေသာေၾကာင့္ၿဖစ္ပါသည္။ ထို၀ါဒကို တည္ေထာင္တဲ့ တည္ေထာင္သူ ရယ္လို့ သီးသန့္
မရွိၿခင္းေၾကာင့္ သကၠရာဇ္ မေဖာ္ထုတ္ ႏိုင္ၿခင္း ၿဖစ္ပါသည္္။
တည္ေထာင္တဲ့ပုဂၢိဳလ္ရွိရင္ တည္ေထာင္ သူရဲ့ သကၠရာဇ္ကုိ ၾကိုးစား ရွာလို့
သိႏိုင္ပါတယ္။ထို့ေၾကာင့္ ဗုဒၶ၀ါဒသည္ ဟိႏၵဴ၀ါဒ ၏ ေနာက္ ဘယ္ေလာက္
ၾကာတယ္ဆိုတာေၿပာလိုမၿဖစ္ေတာ့ ပါဘူး၊ ဟိႏၵဴ၀ါဒရဲ့ သကၠရာဇ္ မရွိၿခင္းေၾကာင့္
ၿဖစ္ ပါတယ္။
၂။ The founder of Buddhism Siddhartha Gautama was born
inLumbini.

ဗုဒၶ ဘာသာ- တည္ေထာင္သူမွာ သိဒၶတၳ၊ ေဂါတမ ၿဖစ္ၿပီး ခရစ္ေတာ္၏ေရွ့ (Before Christ, BC -၆၂၃ခုႏွစ္) ေစာ၍ ေပၚေပါက္ ခဲ့ပါသည္။ ၿမတ္ဗုဒၶကုိ မဟာသကၠရာဇ္ ၆၈ ခုႏွစ္ ကဆုန္လၿပည့္ေန့
ေသာၾကာေန့တြင္အိႏိၵယႏိုင္ငံ လုမၺိနီ၌ ေမြးဖြားခဲ့ပါသည္။
၃။ The founder of Christianity Jesus Christ, was born in
Jerusalem.


ခရစ္ယန္ ဘာသာ-တည္ေထာင္သူမွာ ဂ်ီးဆက္ခရိုက္ ၿဖစ္ၿပီး- ၿမတ္ဗုဒၶ၏ေနာက္ ၆၂၃ခုနွစ္ ေနာက္က် ေပၚေပါက္ၿပီး၊ ေယရူခရစ္ကုိ ေဂ်ရူစလင္မွာ ေမြးဖြားခဲ့ပါသည္။
၄။ The founder of Islamism, Muhammad was born in Mecca, Saudi
Arabia.


အစၥလာမ္ ဘာသာ-တည္ေထာင္သူမွာ မိုဟာမက္ ၿဖစ္ၿပီး ဗုဒၶ၏ေနာက္ ၁၁၉၄ခုနွစ္ ေနာက္က်ေပၚေပါက္၊ ခဲ့ပါသည္။ ခရစ္ေတာ္ ကြယ္ၿပီးေနာက္ ေအဒီ ၅၇၁တြင္ မိုဟာမက္ကုိ မက္ကာမွာ ေမြးဖြားခဲ့ပါသည္။

ၿမတ္ဗုဒၶ ပြင့္ေတာ္မမူ ေသးမွီက လူတို့သည္ ေဘးအႏၱာရယ္ အမ်ိဳးမ်ိဳးတို့ၿဖင့္ ေၿခာက္လွန့္ခံရ ေသာေၾကာင့္္ ကုိးကြယ္ရာ အမ်ိဳးမ်ိဳးကုိ ရွာေဖြခဲ့ ၾကပါသည္။ကုိးကြယ္ၾကရာတြင္ တစ္ခ်ိဳ့က ေတာ၊ ေတာင္၊
ေရ၊ ေၿမ၊ ေန၊ လ၊ နကၡတ္၊ တာရာ၊သစ္ပင္၊ ဥယ်ာဥ္ ၊ေစတီ စသည္ တို့ကုိုိ
ကိုးကြယ္ခဲ့ ၾကပါသည္။ (ေစတီ ဆိုသည္မွာ
ၿမတ္ဗုဒၶမပြင့္မွီကအိႏိၵယႏိုင္ငံေ၀သာလီၿပည္တြင္နတ္ဘီလူးမ်ား၏နတ္ကြန္းမ်ားကိုေစတီလို့ေခၚေ၀ါသမုတ္
ခဲ့ၾကပါသည္။)

အမွန္စစ္စစ္ ေစတီဆိုသည္မွာ ၿမတ္ဗုဒၶ ေပၚမွသာ ေပၚရတာမ်ိဳး ၿဖစ္ပါတယ္။ ဗုဒၶမေပၚခင္ ေစတီမရွိႏိုင္ ပါဘူး။ ဗုဒၶဘာသာ၀င္ အမ်ား သိထားတဲ့ ဓာတုေစတီ၊ ဓမၼေစတီ၊ပရိေဘာဂေစတီ၊ ဥဒၵိႆေစတီ၊ ဆိုသည္မွာ ၿမတ္ဗုဒၶ ေပၚေသာ
အခါမွ ေပၚၾကရမည္ၿဖစ္ပါသည္။ အဘယ္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္

ဓာတုေစတီ ဆိုသည္မွာ ၿမတ္ဗုဒၶ၏ ရုပ္ပိုင္းက ၿဖစ္ေသာ ဓတ္ေတာ္၊ အေသြးအသား၊ ဆံေတာ္၊ ေမြးညွင္းေတာ္ စသည္တို ့ၿဖစ္ပါသည္။ဓမၼေစတီ
ဆိုသည္မွာ ၿမတ္ဗုဒၶ၏ ဥဏ္ေတာ္က ၿဖစ္ေသာ ဓမၼခႏၶာ ပိဋိကတ္ သံုးပံု တရားေတာ္

စသည္တို့ ၿဖစ္ပါသည္ ။ပရိေဘာဂ ေစတီ ဆိုသည္မွာ ၿမတ္ဗုဒၶ၏ အသံုးအေဆာင္ သပိတ္၊
သကၤန္း၊ ေဇတ၀န္ေက်ာင္း၊ ေဗာဓိပင္
စသည္တို့ ၿဖစ္ၾကပါသည္။ဥဒိႆေစတီ ဆိုသည္မွာ ၿမတ္ဗုဒၶ၏ ကိုယ္စား ၊ ဗုဒၶကုိ
ရည္ညြန္းၿပီး ပံုတူထုထားတဲ့ ရုပ္တုေတာ္ ၊ ဆင္းတုေတာ္ စသည္
တို့ၿဖစ္ပါသည္။ဘုရား ပရိနိဗၺန္ မစံေသးပဲနဲ့ ဓာတုေစတီမရွိႏိုင္ပါ။ ၿမတ္ဗုဒၶ
တရားတလံုးမွ မေဟာေသးပဲနဲ့ ဓမၼေစတီ မရွိႏိုင္ပါဘူး၊
ဗုဒၶရဲ့ေဗာဓိပင္ မေပါက္ေသးသမွ် ကာလပတ္လံုး ပရိေဘာဂေစတီ မရွိႏိုင္ပါဘူး။
ရုပ္တုဆင္းတု မေပၚေသးသမ်ွ ဥဒိႆေစတီ
မေပၚေပါက္ႏိုင္ပါဘူး။အိႏၵယႏိုင္ငံမွာရွိတဲ့ ေစတီမ်ားကုိ ၿမတ္ဗုဒၶပြင့္ၿပီး
ေသာအခါတြင ္ၿမတ္ဗုဒၶ၏ ေစတီ (၄)
ဆူန့ဲခြဲၿခား၍ ၿမတ္စြာ ဘုရားက အထက္ပါ အတိုင္းခြဲၿခား သိေစရန္
ေဟာၾကားေတာ္မူခဲ့ပါသည္။ အိႏိၵယ ၿပည္ၾကီး၏ သမိုင္းကို ေလ့လာၾကည့္ပါက
အိႏၵဳၿမစ္၀ွမ္းကေန အိႏိၵယ ယဥ္ေက်းမူ့ စတင္တယ္ဆိုတာ ေတြ့ရပါသည္။
အိႏၵဴၿမစ္၀ွမ္းက အာရိယန္ လူမ်ိဳးေတြရဲ့ အေၾကာင္းကုိ သမိုင္းမွာ
ရွာလ်ွင္ေတြ့ႏုိင္ပါတယ္။ အရိယန္ ကေနအရိယာ၊ အာရိယန္ ဆိုတဲ့ပုဒ္ကုိ ၿမန္မာသံ
ပီပီသသပါဠိလို အသံထြက္လ်င္္ အရိယာ ဆိုတဲ့ပုဒ္က အရိယန္ ၿဖစ္ပါတယ္ ။ အဲဒီ
အရိယန္ကေနေနာက္ပိုင္း ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ ၾကာလာေသာအခါ တၿဖည္းၿဖည္း ေၿပာင္းလဲ
လာၿပီးေနာက္ (Asian) ၿဖစ္သြား ပံုရပါတယ္လို့ ေတြးႏိုင္ပါတယ္။အာရွ(Asian
) တိုက္ၾကီး တစ္ခုလံုးရဲ့ အဆက္အႏြယ္ ေတြဟာ အရိယန္ လူမ်ိဳးေတြရဲ့
အဆက္အႏြယ္ၿဖစ္ႏိုင္တယ္လို့ ယူဆ ႏိုင္ပါတယ္။ အရိယာ ဆိုတဲ့စကားလံုးသည္
လူၿမတ္လို့အဓိပၸါယ္ ရပါတယ္။ ၿမတ္ေသာ လူမ်ိဳးတို့၏ အဆက္အႏြယ္ဟာ
အာရွ(Asian)တိုက္သား ေတြပဲလို့ ဒီလို ေတြးေခၚယူဆ လို့ရႏိုင္ပါတယ္။
ဒီအယူအဆကုိ
မၾကိဳက္လို့ၿငင္္းမယ္ ဆိုလည္း ၿငင္းခြင့္ရွိပါတယ္။ ပယ္မယ္္ ဆိုလည္းပယ္ႏိုင္
ခြင့္ရွိပါတယ္။

အိႏိၵယၿပည္ရဲ့ အေနာက္ေၿမာက္မွာ သိႏၵဳၿမစ္ သို့မဟုတ္ အိႏၵဳၿမစ္ကုိ ဗဟိုထားၿပီး ၿမစ္ၾကီး ငါးဆင္းနဲ့ အလြန္ စိမ္းလမ္း လွပဆိုေၿပ ေနေသာ အရပ္ကုိ (Punjab) ပန္က် လို့ေခၚပါတယ္။ (Punjab means “land
of five rivers”.) အဲဒါကုိ ကုလားေတြ ဖတ္ေတာ့ ပန္ခ်ပလို့
ေၿပာၾကၿပီး(Punjabi) လူမ်ိဳးစုေတြ၏ ယဥ္ေက်းမူ့ ထြန္းကာရာ အရပ္ၿဖစ္ပါတယ္။
ၿမန္မာေတြရဲ့စကားသံက်ေတာ့့ ပန္ခ်ာပီဆိုၿပီး ၿဖစ္လာ ပါတယ္။ အဲဒီအရပ္မွာ
ရွိတဲ့အိႏၵဴၿမစ္၀ွမ္းက လူေတြ ေတြးေတြးၿပီးေတာ့ ေပၚလာတဲ့ ဘာသာဟာ အိႏၵဴဘာသာ
လို့ေခၚရင္းနဲ့ လိူက္လိူက္ လွဲလွဲ ခ်က္ကေန ထုတ္ယူလိုက္တဲ့ အသံကေန
ဟိႏၵဴလို့ၿဖစ္ေပၚ လာပံုရပါတယ္။ အဲဒီ အိႏၵဴၿမစ္၀ွမ္းမွာ
ေကာ္ေကးရွပ္ေတာင္တန္း ၾကီးတစ္၀ိုက္က အာရိယန္ လူမ်ိဳးေတြ ဆင္းလာၿပီး
အေၿခခ်ၿပီးေတာ့ေတြးေတာခဲ့ၾကပါတယ္။ ၿမစ္၀က်ြန္းေပၚေဒသဆိုေတာ့ အလြန္ လွပ
စိမ္းဆိုေနၿပီး
ေၿမကလည္း ေကာင္းတယ္။ ေရလ်ွံတဲ့ အတြက္ေၾကာင့္ ေၿမလည္း
ေကာင္းတယ္။စိုက္လို့ပ်ိဳးလုိ့ ေကာင္းတဲ့အတြက္ သီးနွံေတြလည္း
ၿဖစ္ထြန္းတဲ့အရပ္ၿဖစ္ပါတယ္။

ဒီေလာက္ လွပတဲ့ကမာၻေၿမကုိ ဘယ္သူဖန္ဆင္းသလဲလို့ လူေတြေတြးၾကတယ္။ အဲဒီအေတြးထဲမွာ ဖန္ဆင္းရွင္ကုိ ေဖာ္ထုတ္ရင္းနဲ့ ကမာၻဦးအစ အၿမတ္ဆံုးၿဖစ္တဲ့ နတ္မင္း ၾကီးသံုး ေယာက္ၿဖစ္တဲ့ Brahma, Vishnuand
Shiva ဟာ သူတို့ရဲ့ ရတနာသံုးပါးလို့ ေခၚၾကပါတယ္။ ၿမန္မာလိုကေတာ့ ၿဗဟၼာ
၊ ဗိႆနိုး၊ သွ်ီ၀ ဆိုၿပီး အသံထြက္ပါတယ္။သူတို့ကိုဘာေၾကာင့္
ရတနာသံုးပါးလို့ ေခၚ လဲဆိုလ်ွင္ ၿဗဟၼာ ကုိ
ဖန္ဆင္းသူ(creator) ကမာၻ ေလာကၾကီးကို အစိုးရသူ၊
ၿပဳလုပ္သူ၊လို့ယံုၾကည္ၾကတယ္။ ထို ယံုၾကည္ၿခင္းမ်ိဳး ကုိ Believe in God
orSupernatural Rolling power ( Religion) လို့ေခၚပါတယ္္။



ကမာၻၾကီးရဲ့ အစ ၿဗဟၼာက ဆိုတဲ့ ၿဗဟၼဏ၀ါဒ သည္ ဟိႏၵဴလူမ်ိဳးတို့၏ ၀ါဒ ၿဖစ္ၿပီးေတာ့ Brahma is a creator ဆိုၿပီးေပၚလာပါတယ္။ေနာက္ ဒီေလာက္လွပတဲ့ ကမာၻကုိ ဘယ္သူ ထိန္းသိမ္း
ေစာင့္ေရွာက္ၾကမလဲလို့ေတြးရင္းနဲ့ ဗိႆနိုး၊ ကုိသြားေတြ့
တယ္။ Vishnu is a
Maintainer ဆိုၿပီးေပၚလာၿပန္ပါတယ္။ေနာက္တစ္ခါ တစ္ေလက်ေတာ့
ေရလ်ွံလို့ပ်က္ကုန္ၿပီ။ တစ္ခါတစ္ေလက်ေတာ့ မီးေလာင္လို့ပ်က္ကုန္ၿပီ၊
မုန္တိိုင္းတိုက္လို့ ပ်က္ကုန္ၿပီဆုိေတာ့ ကမာၻေၿမၾကီးကုိ
ဘယ္သူဖ်က္စီးတာလဲဆိုတာကုိ ရွာေဖြၾကၿပန္ေတာ့ သွ်ီ၀
ကုိသြားေတြ့တယ္။ Shiva
is a Destroyer ဆိုၿပီး ေပၚလာ ၿပန္ပါတယ္။ကမာၻကုိ ဖန္ဆင္းတာ ၿဗဟၼာ၊
ထိန္းသိမ္း ေစာင့္ေရွာက္တာက ဗိႆနိုး၊ ဖ်က္စီးတာက သွ်ီ၀ဆိုၿပီးၾတိမုနိ
အာဒိေဒ၀တၱာ
ဆိုၿပီး ကုိးကြယ္ လာၾကပါတယ္။

ၿမတ္ဗုဒၶ တရားေတာ္မွာ ကေတာ့ လူသားေတြရဲ့ ဘ၀ကုိ ဖန္တီးတာက (create) လုပ္တာက၊ အ၀ိဇၨာ၊
တဏွာ၊ကံ။ လူ့ဘ၀ကုိ (Maintain) လုပ္တာက ကံ၊ စိတ္၊ ဥတု၊ အဟာရ၊လူ့ဘ၀
ဖ်က္စီးတာ (destroyer) က ေလာဘ၊ ေဒါသ နဲ့ေမာဟ၊
ဓမၼသက္သက္ပါ။အဲဒါကေတာ့(Buddhism) ဗုဒၶရဲ့ ဓမၼပါ။

အိႏၵဳ ၿမစ္၀ွမ္းက လူေတြရဲ့ အေတြးကေတာ့ လူ့အၿပင္ဘက္ ေရာက္သြားပါတယ္။ အဲဒီ ၿဗဟၼာ ၊ ဗိႆနိုး၊ သွ်ီ၀ အလြန္ အေရးၾကီး တဲ့တန္ခိုးရွင္ သံုးေယာက္ကုိ အတိုခ်ဳံးၿပီးေတာ့ ရွိခိုးဘို့အသံုးၿပဳဘုိ့
လုပ္တဲ့အခါ က်ေတာ့။
ဗုဒၶ ဘာသာ၀င္ေတြက ဗုဒၶံ၊ ဓမၼံ၊ သံဃံ ကုိ ဗုဓံႆ ဆိုတာမ်ိဳး ၊ ဟိႏၵဴေတြ
ကလည္းအတိုခ်ံဳး သတ္မွတ္လိုက္ ေသာအခါ-ၿဗဟၼာ ဖန္ဆင္းရွင္ရဲ့ ကုိယ္စား
ေနရာကုိ” အ “ အကၡရာနဲ့သတ္မွတ္တယ္။
ဗိႆနိုး ေစာင့္ေရွာင့္ ထိန္းသိမ္းတဲ့ ေနရာကုိ “ ဥ “
အကၡရာနဲ့သတ္မွတ္တယ္။သွ်ီ၀ ဖ်က္စီးတဲ့ ေနရာမွာေတာ့ “ မ “အကၡရာနဲ့
သတ္မွတ္တယ္။အဲဒီ အဥမ သံုးခုေပါင္းရင္ “ ဥံဳမ္ “ဆိုၿပီး ၿဖစ္လာပါတယ္။



“ဥဳံ”သည္ ဟိႏၵဴ ဘာသာ၀င္တုိ႕ယုံၾကည္ အားထားသည့္ ျဗဟၼာႀကီးႏွင့္၊ ဗိႆနိဳး၊ သွ်ီ၀ တုိ႕ကုိကုိယ္စား ျပဳကာ သုံးစြဲသည့္ စကားလုံး ျဖစ္သည္ ။ထုိဟိႏၵဴတုိ႕သုံးစြဲသည့္ ဥဳံဆုိသည့္ စကားလုံးမ်ဳိးကုိ
ဥဳံ ဗုဒၶံ သရဏံ ဂစၧာမိ စသည္ရြက္ဆုိျခင္းကုိ မျပဳသင့္ပါ။စစ္မွန္ေသာ ဗုဒၶဘာသာ
သူေတာ္ေကာင္း တို့သည္ ၿမတ္ဗုဒၶရဲ့ အဆံုးအမမ်ား၊ဂါထာမ်ား ႏွင့္
ၿမတ္စြာဘုရား၏ ဂုဏ္ေတာ္မ်ား၏ ေရွ့တြင္ ဥဳံ ကုိ ထည့္သြင္း
မရြတ္ဆိုသင့္ပါ။ ၿမတ္စြာဘုရားလည္း”ဥံဳ “ကို အေရွ႕က ထားၿပီး
ေဟာၾကားခဲ့သည့္တရား မရွိခဲ့ဘူးပါ။
ဥံဳ ကို ေရွ့ကခံ၍ ထည့္သြင္း ရြတ္ဆိုၿခင္းသည္ ဟိႏၵဴက နတ္ဘုရားေတြကို
ပဏာမရွိခိုးေနတာနဲ႔ တူေနပါတယ္။လူတိုင္း လူတိုင္း၊ ကိုးကြယ္တဲ့
ဘာသာတရားကုိေတာ့ ဘယ္ဘာသာ ကုိမဆို
လြတ္လပ္စြာ ကိုးကြယ္ ႏိုင္ပါတယ္။သန့္ရွင္းေသာ ေထရ၀ါဒ ဗုဒၶဘာသာကုိ
တည္ေဆာက္မယ္ ဆိုရင္ သန့္သန့္ရွင္းရွင္း ဗုဒၶဘာသာ ေလးေတာ့ ၿဖစ္ေစ
ခ်င္ပါတယ္။ထို့ေၾကာင့္ ဗုဒၶဘာသာ၀င္ သူေတာ္စင္ အေပါင္းတို့ သန့္ရွင္းေသာ
ေထရ၀ါဒဗုဒၶဘာသာ သူေတာ္ေကာင္းမ်ား ၿဖစ္ၾကပါေစရန္ ရည္ရြယ္၍ ပူေဇာ္ အပ္ပါသည္။

(ေက်းဇူးေတာ္ရွင္ သီတဂူ ဆရာေတာ္ ဘုရားၾကီး၏ ဗုဒၶဘာသာ အေၿခခံတရားေတာ္ မ်ားမွ သန့္ရွင္း ေသာ
ဗုဒၶဘာသာ၀င္မ်ား ၿဖစ္ေစရန္ ရည္ရြယ္၍ ထုတ္ႏုတ္ ပူေဇာ္ပါသည္။)
ေရးသားၿပဳစုသူ – ေမစိုး

ကိုးကြယ္ၿခင္းႏွင့္ ဘာသာတရား (၁)

ၿမတ္ဗုဒၶသည္ ဘုရား ၿဖစ္ေတာ္ မူၿပီးသည့္ ေနာက္ (၄၅) ႏွစ္လံုးလံုး ေဟာၾကား ေတာ္မူခဲ့ေသာ တရားေတာ္ မ်ားကုိ ဓမၼဟု ေခၚဆိုပါတယ္။ ဓမၼသည္ ( Religion) မဟုတ္ပါဘူး။ ထို့ေၾကာင့္ဘယ္ဘာသာ၀င္မ်ိဳးမဆို၊
အသားအေရာင္၊ အမ်ိဳး၊ ဇတ္ ကုိးကြယ္သည့္ ဘာသာ၊ဘယ္လူမ်ိဳး၊ ဘယ္သူမဆို
ၿမတ္ဗုဒၶရဲ့ ဓမၼကို နားေထာင္ ႏိုင္ပါတယ္။ လိုက္နာက်င့္သံုးလို့ ရပါတယ္။
ၿမတ္ဗုဒၶ ေဟာေတာ္မူ ခဲ့ေသာ တရားေတာ္မ်ားသည္ဓမၼသာၿဖစ္၍ ( Religion)
မဟုတ္ပါဘူး။Religion ဆိုတာ (Believe in worship of a “God “or supernatural
rolling Power ) ကို ကုိးကြယ္ ယံုၾကည္ တဲ့ သေဘာ (God ကို ယံုၾကည္
ကိုးကြယ္ၿခင္း၊ သို့မဟုတ္ ကမၻာၾကီးကိုလြမ္းမိုးအုပ္ခ်ဳပ္တဲ့
တန္ခိုးတစ္မ်ိဳးမ်ိဳးကုိ ယံုၾကည္ကိုးကြယ္ ၿခင္းကုိ) Religionလို့ေခၚပါတယ္။
ယံုၾကည္ၿခင္းရယ္၊ ကုိးကြယ္ၿခင္းရယ္၊ ဆုေတာင္းၿခင္းရယ္(၃)မ်ိဳး
ၿပဳလုပ္ၾကၿခင္းကုိ (Religion) လို့ေခၚပါတယ္လို့ သီတဂူဆရာေတာ္ဘုရားၾကီးက
ရွင္းလင္းစြာ ေဟာၾကား ထားပါတယ္။

ၿမတ္ဗုဒၶ ေဟာတဲ့ ဓမၼက သင္ယူဘို့ု့၊ က်င့္ဘို့၊
ထိုးထြင္းသိၿမင္ဘို့ (For learning, For Practice ,Forpenetration ) ကို
ရည္ရြယ္ပါတယ္။ အဘယ္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္ဗုဒၶ ၀ါဒအရ ကိုးကြယ္ၿခင္းသည္ စရဏ
ၿပဌန္းတဲ့ အက်င့္တရား
ၿဖစ္ေသာေၾကာင့္ပင္ၿဖစ္ပါတယ္။ဗုဒၶ၀ါဒမွာစရဏ(အက်င့္)ကပဓာနျဖစ္ျခင္းေၾကာင့္
(ကိုယ္တိုင္က်င့္သံုးၿခင္း)ကိုယ့္ကိုယ္ကိုအားကိုးရေသာ၀ါဒျဖစ္ပါသည္။အၾကင္သူသည္ဓမၼကိုၿမင္မွဗုဒၶကိုၿမင္သည္။
တရားကုိၿမင္သူသည္ ဘုရားကုိ ၿမင္ပါသည္။ထုိေၾကာင့္ ဓမၼကို ၿမင္ေအာင္
က်င့္သံုးဘို့သည္ အဓိကအက်ဆံုးပင္ ၿဖစ္ပါသည္။ယံုၾကည္ၿခင္း၊ ကိုးကြယ္ၿခင္း၊
ဆုေတာင္းၿခင္း ဆိုတာနဲ့ေတာ့ ၀ိမုတိၱ ဆိုတဲ့

လြတ္ေၿမာက္ၿခင္းကုိမရႏိုင္ပါဘူး။ဓမၼဆိုတာကေတာ့ယံုၾကည္ေနယံုနဲ့မၿပီးေသးပါဘူး၊သစ္သီးစားခ်င္သူသည္ သစ္ပင္ ေပၚမတက္ဘဲ သစ္ပင္ေအာက္ ထိုင္၍သစ္ပင္ကို ရွိခိုးဆုေတာင္းျခင္းျဖင့္ သစ္သီး မစားရေပ။ သစ္ပင္ေပၚတက္မွသစ္သီးစားရမည္ ျဖစ္၏။
ထို့အတူဆရာ၀န္တစ္ေယာက္သည္ ေရာဂါသည္ တစ္ေယာက္ကုိ၊ ေဆးကုေသာအခါ
ေရာဂါရဲ့အေနအထား၊ ေရာဂါရဲ့ စတင္ပံုကုိအရင္ ရွာေဖြ
ၾကည့္ရူပါတယ္။ ၿပီးမွ အဲဒီ ေရာဂါဘာေၾကာင္
့ၿဖစ္သလဲဆိုတာကုိသိၿပီးဘာေဆးေပးရမလဲဆိုတာကုိၾကည့္ၿပီးေတာ့ေဆးညြန္း(prescription)ေရးေပးလိုက္တယ္။
ၿပီးေတာ့ ေဆးေပးလိုက္ပါတယ္။

ေရာဂါသည္က ေဆးညြန္းကုိ ဖတ္တယ္၊ ဒီေဆးညြန္းအတိုင္း ဒီေဆးေသာက္ရင္ ေရာဂါေပ်ာက္ လိမ့္မယ္လို့ ယံုၾကည္သလို ဆရာ၀န္ကုိလည္း ယံုၾကည္တယ္။ ၿပီးေတာ့ ေဆးမေသာက္ပဲ ေနမယ္ဆိုရင္ေရာဂါမေပ်ာက္ႏိုင္ပါဘူး။
ဆရာ၀န္ၾကီး ေတာ္တယ္၊ တတ္တယ္၊ ဆိုၿပီး ဆရာ၀န္ၾကီးကုိ
ယံုၾကည္ပါ၏ ဆိုၿပီး ရွိခိုးေန ယံုနဲ့ ရာဂါ မေပ်ာက္သလို။ ေဆးညြန္း
ေကာင္းလြန္းလို့ အညြန္းၾကီး ဖတ္ေနေသာ္ လည္းလူနာ ေရာဂါ မေပ်ာက္
ကင္းႏိုင္ပါဘူး။

ဆရာ၀န္ကုိလည္း ယံုတယ္။ ေဆးညြန္းကုိလည္း ေသခ်ာစနစ္တက် ဖတ္တယ္။ ေဆးညြန္း အားေလ်ာ္စြာ ေဆးကုိလည္း ေသာက္တယ္ဆိုရင္ ဒီလူနာဟာ ေရာဂါေပ်ာက္ပါတယ္။

ထို့ေၾကာင္ ့ၿမတ္ဗုဒၶဟာ အလြန္က်ြမ္းက်င္တဲ့ သမားေတာ္ ၾကီးနဲ့တူပါတယ္။ ၿမတ္ဗုဒၶ ေဟာၾကားတဲ့ ပိဋိကတ္သံုးပံုသည္ အလြန္ေကာင္းတဲ့ ေဆးညြန္းက်မ္း ေတြနဲ့တူပါတယ္။ ၿမတ္ဗုဒၶ ေဟာတဲ့၊ သီလ၊ သမာဓိ၊
ပညာ ဆိုတဲ့အက်င့္ ေတြကေတာ့ ေရာဂါေပ်ာက္ဖို့ အေကာင္းဆံုး ေဆးေတြပါပဲ။

ထို႔ေၾကာင့္ ကိုးကြယ္ျခင္းဟူသည္ က်င့္သံုးျခင္းပင္ ျဖစ္၏။ က်င့္သံုးရာ၌လည္း
ယံုၾကည္မႈႏွင့္ အသိဉာဏ္ (သဒၶါႏွင့္ပညာ) ညီညြတ္စြာ ေပါင္းစပ္၍ သတိျဖင့္က်င့္သံုးရပါသည္။

ဆင္းရဲမွ လြတ္လိုလွ်င္ မေကာင္းေသာ အက်င့္ကို ေရွာင္ရမည္။ ခ်မ္းသာရလိုလွ်င္ ေကာင္းေသာ အက်င့္ ကိုက်င့္ရမည္ ျဖစ္၏။ သို႔ျဖစ္၍ ခ်မ္းသာရလိုလွ်င္ သုစရိုက္ကို က်င့္သံုးရမည္သာ ျဖစ္၏။
ဆင္းရဲကင္းလိုလွ်င္ ဒုစရိုက္ကို ေရွာင္ရွားရမည္ၿဖစ္သည္။
ဤသို့ က်င့္သံုးျခင္းျဖင့္ ဒုကၡႏွင့္ ဒုကၡျဖစ္ျခင္း အေၾကာင္းရင္းကိုလည္း
သိရမည္။ သုခႏွင့္ သုခ၏ အေၾကာင္းရင္းကိုလည္း သိရမည္။ဗုဒၶ ၀ါဒသည္
တစံုတေယာက္ေသာ တန္ခိုးရွင္ကို ယံုၾကည္ျပီး မွီခိုေနရတဲ့
၀ါဒမ်ိဳးလည္းမဟုတ္ပါဘူး။

ၿမတ္ဗုဒၶ ၏ ၀ါဒမွာ (၀ိဘဇၨ၀ါဒီ- ေ၀ဖန္ပိုင္းၿခားႏိုင္မွ ဗုဒၶ၀ါဒ ) ၿဖစ္ပါတယ္။ ဗုဒၶဘာသာ တရားေတာ္သည္ ေ၀ဖန္ စီစစ္ခြင့္ရွိေသာ ဘာသာတရားမ်ိဳး ၿဖစ္ပါတယ္။ ၿမတ္စြာဘုရားသည္ အရာရာ ေ၀ဖန္
စီစစ္ေလ့့ရွိေသာပုဂၢိဳလ္ထူးတစ္ဆူ ၿဖစ္ပါတယ္။ ေ၀ဖန္စီစစ္ခြင့္ မရွိေသာဘာသာ
တရားမ်ိဳး
မဟုတ္ပါဘူး။ ကိုးကြယ္မိၿပီဆိုရင္ ကိုးကြယ္ခံတဲ့ ဘုရားကုိၿဖစ္ေစ၊
ရဟန္းကိုၿဖစ္ေစ၊ ဘာမွ ေ၀ဖန္ခြင့္မရွိဘူး ဆိုတဲ့ ဘာသာတရားမိ်ဳး မဟုတ္ပါဘူး၊
အလြန္တရာလြတ္လပ္ပါတယ္။ လူေတြအားလံုး ေ၀ဖန္စီစစ္တဲ့ဥဏ္ ရွိမွသာ ကုိးကြယ္ရာဟာ
မြန္ၿမတ္တဲ့ ကုိးကြယ္ရာမ်ိဳး ၿဖစ္ႏိုင္ပါတယ္။ ေ၀ဖန္ စီစစ္တဲ့ဥဏ္ မရွိဘဲနဲ့
ကိုးကြယ္ရာသည္ မြန္ၿမတ္တဲ့ ကိုးကြယ္မူ့မ်ိဳး မၿဖစ္ႏိုင္ပါ။ အရာရာ၌ အေကာင္း
အဆိုး အေၾကာင္း အက်ိဳး အရာဟူ သမွ်ကုိ ခြဲၿခမ္းစိတ္ၿဖာ ေ၀ဖန္ေလ့ ရွိေလေသာ
၊အတိုင္းမသိ ယုတ္မာေသာ တရားေတြ ကုိေအာင္ၿမင္ေတာ္ မူေသာၿမတ္စြာ ဘုရား
အားရွိခိုးၿခင္းသည္ မြန္ၿမတ္ေသာ ကိုးကြယ္ ၿခင္းမ်ိဳးသာ ၿဖစ္ပါတယ္။



ၿမတ္ဗုဒၶ မပြင့္ေသးမွီ ေရွးအခါက လူတို့သည္ ေဘးဒုကၡအမ်ိဳးမိ်ဳး၊ ေဘးအႏၱာရယ္ အမ်ိဳးမိ်ဳးၿဖင့္ ၿခိမ္းေၿခာက္ ခံရတဲ့အတြက္ ေၾကာင့္ေသာ္ လည္းေကာင္း၊
စည္းစိမ္ ခ်မ္းသာ အၿဖာၿဖာကုိ လိုလား ေတာင့္တ၍ ေသာ္လည္းေကာင္း၊ ကိုးကြယ္ရာ
အမ်ိဳးမ်ိဳး ရွာခဲ့ၾကပါတယ္။ ကိုးကြယ္ရာ ရေသာအခါ ထိုကိုးကြယ္ ရာက ခ်မ္းသာ
စည္းစိမ္အမ်ိဳးမ်ိဳးကို ေဘးအႏၲရာယ္ကို ကာကြယ္ေပးလိမ့္မည္ ဟူ၍လည္း
ယံုၾကည္ခဲ့ ၾကပါတယ္။ ထိုေၾကာင့္ တစ္ခိ်ဳ့က ေတာ ၊ေတာင္၊ ေရ၊ ေၿမ၊ ေန၊ လ၊
နကၡတ္၊ တာရာ၊ သစ္ပင္၊ ဥယ်ာဥ္ ၊ ေစတီ (ေစတီ ဆိုသည္မွာ နတ္ကြန္းမ်ား ကုိ
အိႏိၵယမွာ ဗုဒၶမပြင့္ခင္ကေစတီ လို့ေခၚခဲ့ၾကတယ္။ ရွိခိုးအပ္၊ အရိုအေသ
ၿပဳအပ္၊ ပူေဇာ္အပ္ေသာ အရာဌာန မ်ားကုိ ေစတီလို့ေခၚခဲ့ၾကပါတယ္။ )
စသည္အရာမ်ားကို တန္ခိုးရွင္ဟု သတ္မွတ္ ကာ မွီခိုအားကုိး ယံုၾကည္ ကုိးကြယ္
ေနခဲ့ၾကပါတယ္။ ၿမတ္ဗုဒၶရဲ့ သာသနာေတာ္ မွာေတာ့ မမြန္ၿမတ္တာ ေတြကုိ
ကိုးကြယ္စရာ အေနနဲ့ ဘယ္ထဲမွာမွ ထည့္မသြင္းထားပါဘူး။ မြန္ၿမတ္တဲ့ ကိုးကြယ္
ၿခင္းပဲၿဖစ္ရပါမယ္။

ေဘးရန္ကုိ ေၾကာက္လို့ ကုိးကြယ္ေပမဲ့ ဒါဟာ ေဘးရန္ကင္းတဲ့ ကိုးကြယ္ၿခင္းမ်ိဳး မၿဖစ္ႏိုင္ပါဘူး။ ဒါေတြဟာမြန္ၿမတ္တဲ့ ကုိးကြယ္မူ့မ်ိဳး မၿဖစ္ႏိုင္ပါဘူး။ ဒီလိုကိုးကြယ္မူ့ အေၾကာင္းၿပဳလို့
ဒုကၡမွ မလြတ္ ေၿမက္ ႏိုင္ပါဘူး။ အၾကင္သူသည္၊ ဗုဒၶကုိလည္းေကာင္း၊
ဓမၼကိုလည္းေကာင္း၊ သံဃာကုိလည္းေကာင္း သရဏံ ကိုးကြယ္ ၿခင္းသုိ့ ေရာက္္ေနေသာ
ပုဂၢိဳလ္သည္ ေလးမ်ိဳးေသာ သစၥာတရားတို့ကုိ ၿမင္ႏိုင္တဲ့ အက်ိဳး ကုိရပါတယ္။
ဗုဒၶ၊ ဓမၼ၊ သံဃ ကုိ ကုိးကြယ္ၿခင္းသည္ ေဘးရန္ကင္း၏ ။မြန္ၿမတ္တဲ့
ကုိးကြယ္ၿခင္းၿဖစ္၏ ။ ဒုကၡအေပါင္းမွ လြတ္ေၿမာက္၏ ။

အဘယ္ေၾကာင့္ ဆိုေသာ္ ဗုဒၶ ၿမတ္စြာဘုရားသည္ သတၱ၀ါေတြ အက်ိဳးမဲ့ၿဖစ္မည့္ ကိစၥကုိတားၿမစ္ေတာ္မူ ပါတယ္။ အက်ိဳးစီးပြားၿဖစ္မည့္ ကိစၥကုိ၊ လမ္းညြန္ခ်က္
ေပးေတာ္မူခဲ့ပါတယ္။ မေကာင္းတာ မွန္သမွ် တားၿမစ္တယ္။ ေကာင္းတာ မွန္သမွ်
ညြန္ၾကားပါတယ္။ ေက်းွဇူး တင္စရာေကာင္းတဲ့ ဆရာတစ္ဆူဟု စိတ္တြင္ၾကည္ညို
တတ္လွ်င္ သဒၶါ ၿဖစ္ေစပါတယ္။

ဓမၼသည္ ၿမတ္စြာဘုရား ဆံုးမေတာ္မူတဲ့ အတိုင္း ဓမၼကုိ က်င့္ႏိုင္လွ်င္္္၊ က်င့္ႏိုင္သည္ႏွင့္ အမ်ွ မေကာင္းက်ိဳး ေတြကုိ ဖယ္ရွားၿပီး ေကာင္းက်ိဳးေတြကုိ ရေစႏိုင္ပါတယ္။

သံဃာကလည္း သာသနာေတာ္ကုိ ၿမတ္ဗုဒၶ ေဟာၾကားေတာ္မူတဲ့အတိုင္း တရားေတာ္မ်ားကုိ အေတြး ေခၚသစ္ေတြလည္း ၿဖည့္စြပ္္မထားပဲ ၊ၿမတ္ဗုဒၶ ၏ မူရင္း ေဟာေၿပာခ်က္ေတြကုိလည္း
ဖယ္ႏုတ္ၿခင္း မရွိဘဲ တစ္စုံတစ္ခု ၿပဳၿပင္ေၿပာင္းလဲၿခင္း လည္းမလုပ္ပဲ
မူရင္းအတိုင္း ႏွစ္ေပါင္း၂၅၀၀ ေက်ာ္ ကာလ ပတ္လံုး သယ္ေဆာင္ထိန္းသိမ္း
လာတာကုိ ေက်းဇူးတင္တတ္တယ္ ဆိုရင္ သံဃာအေပၚမွာ သဒၶါ ၿဖစ္ေစပါတယ္။

(ဗုဒၶ၊ ဓမၼ၊ သံဃ ရတနာသံုပါးရဲ့ အေပၚမွာ ေရာက္ေနတဲ့ ၾကည္ညို ယံုၾကည္တဲ့စိတ္
သဒၶါတရား အရင္းခံရွိေသာ၊ သဒၶါတရား ရရွိ၍ လာေသာ ေကာင္းစြာ က်င့္အပ္ေသာ
အက်င့္ၿမတ္သည္(သမၼာဒိ႒ိ ) ေၿဖာင့္မတ္တဲ့ အယူ မုခ်ကိန္း တယ္လို့ိ
ဆိုထိုက္ပါေပတယ္။
သမၼာဒိ႒ိ (သမၼာဒိ႒ိ ) ဆိုသည္မွာအသိဉာဏ္ မွန္ကန္ၿခင္း၊ အယူအဆ
မွန္ကန္ၿခင္းၿဖစ္ပါတယ္။

သဒၶါတရားလွ်င္ အရင္းခံရွိေသာ သမၼာဒိ႒ိနဲ့တြဲတဲ့ ေစတနာက သတၱ၀ါေတြ၏ စိတ္သႏၷန္မွာ ၿဖစ္တဲ့ ေဘးအႏၱရယ္ေတြ၊ ေၾကာက္လန့္ၿခင္း၊ ထိတ္လန့္ၿခင္း ၊ ကုိယ္ စိတ္ႏွစ္ ပါး ဆင္းရဲၿခင္း၊
မေကာင္းတဲ့ဘ၀ ဆိုးအၿဖစ္ဆိုးေတြ၊ကုိယ္ႏုတ္ စိတ္ႏွလံုး ညစ္ညူးမူ့ ေတြ ကုိ
ဖယ္ရွားေပးႏိုင္စြမ္း သတၱိ အထူးရွိပါတယ္။

အသိဉာဏ္ႏွင့္ အက်င့္ မပါတဲ့ ယံုၾကည္မႈ (သဒၶါ) မ်ိဳးကိုေတာ့ ဗုဒၶ၀ါဒက လက္မခံလိုပါဘူး။ ယံုၾကည္မႈ (သဒၶါ) ဆိုတာဟာ အသိဉာဏ္ေပၚမွာ အေျခခံရပါတယ္။ အသိဉာဏ္ေပၚမွာ အေျခခံမွ ယံုၾကည္မႈ
(သဒၶါ) ဟာ အက်င့္တရား ပါတယ္။ အက်င့္တရားပါမွ ခ်မ္းသာစစ္၊ ခ်မ္းသာမွန္ကိ္ု
ရႏိုင္ပါတယ္။

ဗုဒၶရဲ႔ အဆင္းေတာ္၊ အသံေတာ္၊ ဘုန္းေတာ္၊ တန္ခိုးေတာ္၊ ဉာဏ္ေတာ္ေတြကို အလြန္အမင္း ၾကည္ညိဳျပီး ဗုဒၶအနားက မခြာႏိုင္ေအာင္ ျဖစ္ေနတဲ့ ၀ကၠလိ ရဟန္းေတာ္ကို ဗုဒၶက-

အို-၀ကၠလိ၊ ငါ၏ ပူတိကာယ (အပုပ္ျပည့္တဲ့ ကိုယ္ႀကီး) ကို ၾကည္ညိဳ၍ ေနျခင္းဟာ ဘာအက်ိဳး ရွိမည္နည္း။ သြားေလာ့၊ က်င့္ေလာ့၊-ဟု ႏွင္ထုတ္ခဲ့ဘူးပါတယ္။ ၀ကၠလိ ရဟန္းကို ႏွင္ထုတ္တာဟာ
သဒၶါသာရွိျပီး ပညာႏွင့္ အက်င့္ကို အသံုးမခ်လို႔ ျဖစ္ပါတယ္။
ထို့ေၾကာင့္ သဒၶါအရင္းခံတဲ့၊ အသိဥဏ္မွန္ကန္မူ့၊ အယူအဆမွန္ကန္မူ့
ဆိုသည့္(သမၼာဒိ႒ိ) တြဲလွ်င္ ထိုပုဂၢိဳလ္သည္ အယူေၿဖာင့္ၿပီဟုဆိုႏိုင္ပါသည္။

ထိုေၾကာင့္ ဗုဒၶဘာသာရဲ႕ အႏွစ္သာရကို မွန္ကန္စြာ သိရိွနားလည္ၾကျပီး ယံုၾကည္မႈ (သဒၶါ )
ႏွင့္အသိဉာဏ္ ( ပညာ) ၊အက်င့္ တို႔ ညီညြတ္စြာ ေပါင္းစပ္၍ သတိျဖင့္
က်င့္သံုးႏိုင္ၾကေသာ ဗုဒၶဘာသာ၀င္ သူေတာ္စင္မ်ား
ျဖစ္ႏိုင္ၾကပါေစလို႔ဆႏၵျပဳလိုက္ပါတယ္။

(ေက်းဇူးေတာ္ရွင္ သီတဂူ ဆရာေတာ္ ဘုရားၾကီး၏ ဗုဒၶဘာသာ အေၿခခံတရားေတာ္ မွ ဗုဒၶဘာသာ၀င္ တိုင္း သိသင္႔သိထိုက္တ့ဲ ဗုဒၶဘာသာရဲ႕အႏွစ္သာရကို မွန္ကန္စြာ သိရိွနားလည္ၾက ရန္ရည္ရြယ္၍
ထုတ္ႏုတ္ပူေဇာ္ အပ္ပါသည္။)
ေရးသားသူ – ေမစိုး

ခံယူေဆာက္တည္ထားျပီးေသာသရဏဂံု မညစ္ႏြမ္းေစရန္

ဒီကေန႔ ဗုဒၶဘာသာသူေတာ္စင္တို႔ ေသာတာပတၱိမဂ္ဖိုလ္ မရၾကေသးခင္ ဗုဒၶံ သရဏံ
ဂစၧာမိ-ဆိုတဲ့ သရဏဂံုဟာ တကယ္ပဲ စြဲစြဲျမဲျမဲ ယံုၾကည္ရတယ္ထား။ ဘယ္အထိ
စိတ္ခ်ရသလဲဆိုေတာ့ ေသခါနီးအထိ စိတ္ခ်ရတယ္။ ေသျပီးရင္ ဒီသရဏဂံုက
ဟိုဘက္မလိုက္ေတာ့ဘူး။ ဟိုဘက္ဘ၀ သရဏဂံု မလိုက္ေတာ့ ပုထုဇဥ္တို႔သည္
ဟိုဘက္ဘ၀မွာ ဘုရား တရား သံဃာေတြနဲ႔ ေတြ႔ဦးမယ္ဆိုရင္ ဒီသရဏဂံုကို ထပ္ျပီး
ေဆာက္တည္ဖို႔ပဲ ရွိတယ္။ မေတြ႔ဘူးဆိုရင္ေတာ့ ဘယ္လိုေဆာက္တည္ရမွန္းကို
မသိေတာ့ဘူး။
ဒီေတာ့ ပုထုဇဥ္တို႔ရဲ႔ ေလာကီသရဏဂံု ဘယ္ခါပ်က္၊ ေသတဲ့အခါပ်က္တယ္။
ေသတဲ့အခါပ်က္တဲ့ သရဏဂံုသည္ အျပစ္သင့္ေသာ ပ်က္စီးျခင္းလား-အျပစ္ကင္းေသာ
ပ်က္စီးျခင္းလားဆိုရင္ အျပစ္ကင္းေသာ ပ်က္စီးျခင္း ျဖစ္တယ္။ မေသခင္
သရဏဂံုပ်က္ရင္ေတာ့ အျပစ္ရွိတယ္။ မေသခင္ သရဏဂံုပ်က္လို႔ အျပစ္ရွိတာက
ဘယ္လိုတုန္းဆိုရင္ ညစ္ႏြမ္းတဲ့ဘက္ကစျပီး စဥ္းစားပါ။ ဘုရား တရား သံဃာ ရတနာ
၃-ပါးတို႔ရဲ႔ အေပၚမွာ မသိမႈေတြ ျဖစ္လာခဲ့တယ္။ ရတနာ ၃-ပါးအေၾကာင္း
မသိဘူးဆိုတာ အညာဏ၊ ဘုရား တရား သံဃာအေပၚမွာ ယံုမွားမႈေတြ ျဖစ္လာတယ္ သံသယ။
မွားယြင္းတဲ့ အယူအဆေတြ ေပၚေပါက္လာတယ္ မိစၧာဉာဏ။
အသက္ရွင္စဥ္ ဘုရား တရား သံဃာကို ယံုူၾကည္ဆည္းကပ္ ကိုးကြယ္ပါ၏ဆိုတဲ့
သူေတာ္ေကာင္းတို႔သည္ ရတနာ ၃-ပါးတို႔ရဲ႔ ဂုဏ္သတၱိေတြကို မသိရွိဘူး။
နားမလည္ဘူးဆိုရင္ သရဏဂံု မပ်က္ေသးေပမဲ့ ညစ္ႏြမ္းတတ္တယ္။ ဘုရားအေၾကာင္း
တရားအေၾကာင္း သံဃာအေၾကာင္း။ တနည္း-ဘုရားဂုဏ္ တရားဂုဏ္ သံဃာဂုဏ္
အဲဒီေလာက္ကို ဘုန္းႀကီးတို႔ ပရိသတ္မ်ား မသိၾကဘူးဆိုရင္ သရဏဂံု မပ်က္ေတာင္မွ
ဒီသရဏဂံုဟာ ညစ္ႏြမ္းစရာအေၾကာင္း ရွိသတဲ့။ မသိလို႔ရွိရင္ ယံုၾကည္ခ်က္က
မျပင္းထန္ဘူးမဟုတ္လား။ ယံုၾကည္ခ်က္ မျပင္းထန္ေတာ့ သဒၶါ အားေပ်ာ့သြားတယ္။
သဒၶါအားေပ်ာ့သြားရင္ သမၼာဒိ႒ိလဲ အားေပ်ာ့ သြားတယ္။
အဲဒါေၾကာင့္ ဘုရားအေၾကာင္း သိေအာင္ ႀကိဳးစားၾကရမယ္။ အညာဏမွ လြတ္ေအာင္
တရားနဲ႔သံဃာတို႔ရဲ႔ အေၾကာင္းကိုလဲ သိေအာင္ ပို၍ ႀကိဳးစားေပးရမယ္။ ဘာအတြက္
ဒီလို တိုက္တြန္းစကား ေျပာရသတံုးဆိုေတာ့ သရဏဂံု ညစ္ႏြမ္းမွာစိုးလို႔။
(၁) ဘုရား တရား သံဃာတို႔ရဲ႔ ဂုဏ္ကို မသိရွိၾကဘူးဆိုရင္
မသိနားမလည္တဲ့အညာဏေၾကာင့္ကိုးကြယ္မႈမ်ားညစ္ႏြမ္းတတ္တယ္။

(၂) သိေတာ့ သိသားပဲ၊ အေတြးေခ်ာ္သြားလို႔ စဥ္းစားတာေတြ၊ ေ၀ဖန္တာေတြ
လြန္သြားတဲ့အတြက္ေၾကာင့္မို႔ သံသယျဖစ္တယ္။ သံသယက ဘယ္လိုသူေတြ
အားႀကီးျဖစ္သတံုးဆိုရင္ မသိတဲ့ပုဂၢိဳလ္လဲ သံသယျဖစ္တယ္။ အသိ
သိပ္လြန္တဲ့ပုဂၢိဳလ္ေတြလဲ သံသယျဖစ္တယ္။ ဒီကေန႔ အမ်ားအားျဖင့္ ျဖစ္ၾကတာကေတာ့
အသိသိပ္လြန္တဲ့သူေတြ ဘုရား တရား သံဃာအေပၚမွာ သံသယျဖစ္တာ မ်ားတယ္ထင္တယ္။

သဒၶါနဲ႔ ဉာဏ္။ သဒၶါနဲျပီးေတာ့ ဉာဏ္လြန္ကဲသူေတြဟာ သံသယ၀င္တတ္တယ္။
ေနာက္တမ်ိဳးေျပာမယ္။
ယံုၾကည္ခ်က္က နည္း၊ ေ၀ဖန္စိစစ္မႈ လြန္ကဲရင္ သံသယေတြ ၀င္လာႏိုင္တယ္။
ဒီလိုသံသယ၀င္ရင္လဲ သရဏဂံု ညစ္ႏြမ္းတယ္။

(၃) မိစၧာဉာဏ္တဲ့။ သိေတာ့ သိပါတယ္။ အမွားႀကီး။ ဘုရားအေၾကာင္း သိေတာ့
သိသားပဲ အမွန္မသိဘူး။ အမွားကို သိေနတာ။ တရားေတာ္အေၾကာင္းကို သိေတာ့ သိတယ္။
အမွန္မသိဘူး။ အမွားကို သိေနတယ္။ သံဃာေတာ္အေၾကာင္း သိေတာ့ သိတယ္။ အမွန္ကို
မသိဘူး။ အမွားကို သိေနၾကတယ္။ အမွားသိေနရင္လဲ ဒီသရဏဂံု ညစ္ႏြမ္းတယ္။

သရဏဂံု ညစ္ႏြမ္းျခင္းရဲ႔ အေၾကာင္း ၃-ပါး။
အညာဏ-မသိမႈ။
သံသယ-ယံုမွားမႈ။
မိစၧာဉာဏ္-အသိမွားမႈ။
ရတနာ ၃-ပါး အေၾကာင္း မသိမႈရယ္။ သံသယ၀င္မႈရယ္၊ အသိမွားမႈရယ္ ဒီ
၃-မ်ိဳးေၾကာင့္ ေလာကီပုထုဇဥ္တို႔ရဲ႔ သရဏဂံုသည္ ညစ္ႏြမ္းလိမ့္မယ္ဟူ၍
ဘုန္းေတာ္ ၆-ပါးသခင္ ဘုရားရွင္သည္ ေကာင္းစြာမေသြ ေဟာၾကား
ေတာ္မူခဲ့ပါေပသတည္း။

(၂၀၀၃ခုႏွစ္ေမလထုတ္ျမတ္မဂၤလာစာေစာင္မွသီတဂူဆရာေတာ္သုရားၾကီး၏သရဏဂံုညစ္ညဴးေၾကာင္းတရားေတာ္မ်ားမွေကာက္ႏႈတ္ေဖၚျပပါသည္။)

သာဓုေခၚရက်ိဳး

သာဓုေခၚရက်ိဳး


ေဂါတမျမတ္စြာဘုရားရွင္ လက္ထက္ေတာ္အခါတြင္ သာ၀တၳိျပည္၌ ၾကြယ္၀ခ်မ္းသာေသာ
သူေဌးဇနီးေမာင္ႏွံ ရွိေလသည္။ သူတို႔သည္ ရတနာသံုးပါးအား အထူးပင္
ယံုၾကည္ျမတ္ႏိုးၾကေလသည္။ သူတို႔သည္ အသက္အရြယ္အားျဖင့္ မႀကီးလွေသးေခ်။
ေရွးပါရမီေကာင္းမႈကံ ေကာင္းမြန္သူမ်ား ျဖစ္ျခင္းေၾကာင့္ ဤဘ၀၀ယ္ မျငိဳမျငင္
တင့္တင့္တယ္တယ္ ေနၾကရေလသည္။

အခ်ိန္ကား လဆန္း ၁၄-ရက္ေန႔ ညတညတြင္
ျဖစ္ေလသည္။ ထက္ေကာင္းကင္မွ ေရႊလမင္းကား အသာႀကီးသာလ်က္ သာ၀တၳိျမိဳ႔ႀကီးကား
တိတ္ဆိတ္ျငိမ္သက္ေသာ အသြင္ကို ေဆာင္လ်က္ေန၏။

တိုင္းသူျပည္သား
လူအမ်ားတို႔ေလ-
နက္ျဖန္ သီတင္းေန႔၌ ေဇတ၀န္ေက်ာင္းေတာ္ႀကီး၀ယ္ ဘုရားရွင္
တရားေဟာေတာ္မူပါလိမ့္မည္။ နာၾကားလုိသူမ်ား ေဇတ၀န္ေက်ာင္းေတာ္ႀကီးသုိ႔
ဆက္ဆက္ၾကြၾကပါကုန္။

နိဗၺာန္ေဆာ္မ်ား၏ ေၾကညာသံကား သူေဌးဇနီး
ေမာင္ႏွံတို႔၏ နားသို႔ ရိုက္ခတ္သြားေလသည္။ ထိုအသံကို ၾကားေသာအခါ-
ရွင္မေရ-နက္ျဖန္လျပည့္ေန႔တဲ့။
ဘုရားရွင္ တရားေဟာမယ္ဆိုပါလား-ဟု သူေဌးေလးက ေျပာေသာအခါ-
ဟုတ္တယ္ေမာင္ရဲ႔-ေမာင္တို႔
မယ္တို႔လဲ နက္ျဖန္ တရားနာသြားရေအာင္ေနာ္-ဟု သူေဌးကေတာ္ေလးက
ခြန္းတုံ႔ျပန္လိုက္၏။

ေနရာကား ႀကီးက်ယ္ေသာ ေဇတ၀န္ေက်ာင္းေတာ္ႀကီး၏
ခန္းမေဆာင္တေနရာ ျဖစ္ေလသည္။ တရားနာလာၾကေသာ ပရိသတ္ႀကီးက
အုန္းအုန္းကၽြတ္ကၽြတ္ တခဲနက္ မ်ားျပားလွပါဘိသည္။ ထိုအခိုက္
ဘုရားရွင္ကိုယ္ေတာ္ျမတ္သည္ ေရာင္ျခည္ေတာ္ေျခာက္သြယ္ လႊတ္လ်က္-

ခ်စ္သား
ခ်စ္သမီးတို႔ အကုသိုလ္မျဖစ္ေအာင္ ကိုယ္ျဖင့္ ေစာင့္စည္းျခင္းသည္
ေကာင္းလွေပ၏။
ႏႈတ္ျဖင့္ ေစာင့္စည္းျခင္းသည္လည္း ေကာင္းလွေပ၏။
စိတ္ျဖင့္
ေစာင့္စည္းျခင္းသည္လည္း ေကာင္းလွေပ၏။
အရာခပ္သိမ္း ေစာင့္စည္းမႈသည္
ေကာင္းလွေပ၏။
ထို႔ေၾကာင့္ သင္တို႔သည္ ကုိယ္ ႏႈတ္ စိတ္ သံုးပါးကို
ေစာင့္စည္းၾကပါကုန္။

ထိုဂါထာကိုေဟာျပီးေသာအခါ သိန္းေသာင္းမက
မ်ားလွေသာ ပရိသတ္ႀကီး၏-သာဓု သာဓု သာဓု ဟူေသာ အသံႀကီးသည္
ပဲ့တင္ျမည္ဟီးသြားေလ၏။
ဤတရားပြဲ၌ အခ်ိဳ႔ ေသာတာပန္၊ အခ်ိဳ႔ သကဒါဂါမ္၊
အခ်ိဳ႔ အနာဂါမ္၊ အခ်ိဳ႔ ရဟႏၲာအျဖစ္သို႔ ေရာက္ၾကေလကုန္၏။

တရားပြဲမွ
ျပန္လာေသာအခါ သူေဌးေလးသည္ သာသနာ့တာ၀န္ကို ထမ္းေဆာင္လိုစိတ္ ေပၚလာေသာေၾကာင့္
ရွိသမွ်ပစၥည္းမ်ားကို သူေဌးကေတာ္အား အျပီးအပိုင္ အပ္ႏွင္းကာ သူေဌးမေလးထံ
ခြင့္ပန္၍ ပိ႑ပါတိက ဓုတင္ေဆာင္ ရဟန္းေတာ္တပါးအထံတြင္ သာသနာ့ေဘာင္သို႔
၀င္ခဲ့ေလသည္။

ထိုအခါ ရုပ္ေခ်ာ ဥစၥာေပါသည့္ သူေဌးမေလးအဖို႔
အသက္ငယ္ငယ္ႏွင့္ တခုလပ္မေလး ဘ၀သို႔ ေရာက္ခဲ့ရ ရွာေလ၏။ အဆိုပါသတင္းကို
ၾကားသိေသာအခါ ပေႆနဒီ ေကာသလမင္းႀကီးသည္ လင္မဲ့သူ သူေဌးမ ကေလးအား
သိမ္းပိုက္ေတာ္ေကာက္လိုက္ေလ၏။
နန္းေတာ္အတြင္း၌ ပန္းေတာ္ဆက္က ၾကာပန္းမ်ား
ဆက္သေသာအခါ ေကာသလမင္းႀကီးသည္ မိဖုရားတဦးလွ်င္ ပန္းတပြင့္စီ ေပးကမ္းေလ၏။
သူေဌးကေတာ္ အသစ္စက္စက္ မိဖုရားေလးကိုမူ ခ်စ္စႏိုးသည့္အတြက္ ေန႔စဥ္ ၂-ပြင့္
၂-ပြင့္ ေပးသနားေလ၏။ အျခားေသာ မိဖုရားမ်ားက သူ႔အား မနာလိုၾကေခ်။

တေန႔သ၌
ၾကာပန္းေ၀ေသာအခါ မိဖုရားေလးသည္ ၾကာႏွစ္ပြင့္ကို တစိမ့္စိမ့္ၾကည့္၍
ေရွးဦးစြာ ျပံဳးေလ၏။ ျပံဳးုျပီးသည့္ေနာက္ မည္သို႔စိတ္ကူးေပါက္သည္မသိ၊
ၾကာပန္းႏွစ္ပြင့္ကို အားပါးတရ နမ္းရႈပ္ကာ ငိုေၾကြးေလ၏။ ထိုအျခင္းအရာကို
ျမင္ေသာအခါ ေကာသလမင္းႀကီးသည္ မ်က္မာန္ေတာ္ရွလ်က္-

ဟယ္ မိဖုရားငယ္။
သင္သည္ ျပံဳးတခါ ငိုတလွည့္နဲ႔ အဘယ္ေၾကာင့္ ျပဳဘိသနည္း။ သင္၏ ငိုျခင္း
ရယ္ျခင္း ဟူေသာ အျပဳအမူသည္ နန္းႏွင့္ မထိုက္တန္တကား။ ငါးအား မကြယ္မေထာက္
အမွန္အတိုင္း သံေတာ္ဦး တင္ေလာ့။ မတင္က သင္သည္ ႀကီးေလးေသာ အျပစ္ဒဏ္
ခံရခ်ိမ့္မည္-ဟု မိန္႔ေလရာ မိဖုရားေလးသည္ စီးက်ေသာ မ်က္ရည္တို႔ကို
ျမတဘက္ျဖင့္ အသာသုတ္ကာ-

မွန္လွပါဘုရား၊ အျခားေသာ မိဖုရားေတြမွာ
ပန္းတပြင့္စီ တပြင့္စီသာ ရျပီး ငါ့အဖို႔မွာေတာ့ အရွင္မင္းႀကီးက
ခ်စ္ျမတ္ႏိုးေတာ္မူသည့္အတြက္ ပန္းႏွစ္ပြင့္ပင္ ရပါကလားဆိုျပီး
၀မ္းသာမိသည့္အတြက္ ျပံဳးရယ္မိပါသည္ ဘုရား။ ဒီၾကာပန္းကေလးကို ျမင္ရေသာအခါ
ခံတြင္းက ဒီၾကာပန္းရနံ႔ပမာ ေမႊးပ်ံ႔ေသာအနံ႔ရွိသည့္ သာသနာ့ေဘာင္သို႔
ေျပာင္းသြားသူ အခ်စ္ဦးကို အမွတ္ရ၍ ၀မ္းနည္းေသာ အထိမ္းအမွတ္အျဖစ္
လြမ္းဆြတ္မိေသာေၾကာင့္ ငိုေၾကြးမိပါသည္ဘုရား-ဟု သနားစဖြယ္ ငိုေၾကြးကာ
သံေတာ္ဦး တင္ရွာေလသည္။

မင္းႀကီးသည္ မယံုသည့္အတြက္-
အဘယ္
မိဖုရားငယ္၊ လူ႔ပါးစပ္က ၾကာနံ႔ပမာ ေမႊးပ်ံ႔သည္ဆိုသည္ကို ငါ မယံုၾကည္ႏိုင္။
သင္သည္ ငါ့အျပင္ တဦးတေယာက္ႏွင့္ ေဖာက္ျပားလို၍သာ ေျပာတန္ရာသည္ မဟုတ္ေလာ-ဟု
စြပ္စြဲေမးျမန္းျပန္၏။

မိဖုရားေလးသည္ သံုးႀကိမ္တိတိ စကားမေျပာင္း၊
ေလမေျပာင္းဘဲ ေရွးနည္းအတိုင္းပင္ ေျဖဆိုေလ၏။ ဘုရင္ႀကီးသည္
သံုးႀကိမ္ေျဖေသာ္လည္း ယံုၾကည္မႈ မရွိေသာေၾကာင့္ အက်ပ္ကိုင္သည့္သေဘာျဖင့္
သက္ေသေတာင္းေလ၏။ ထိုအခါ အားႏြဲ႔သူ မိဖုရားေလးက-
မွန္လွပါ အရွင္မင္းျမတ္၊
မယံုပါလွ်င္ နက္ျဖန္ ဤနန္းေတာ္၌ ဆြမ္းပင့္ေကၽြး၍ စံုစမ္းၾကည့္ေတာ္မူပါ။
အကယ္၍ မဟုတ္မမွန္ပါလွ်င္ ကၽြန္ေတာ္မ်ိဳးမအား ေပးလိုေသာအျပစ္ကို
ေပးေတာ္မူပါ-ဟု အရဲစြန္႔၍ သံေတာ္ဦး တင္ရွာေလ၏။

ေနာက္တေန႔၌
မင္းႀကီးသည္ ဘုရားရွင္ႏွင့္တကြ သံဃာေတာ္တို႔အား နန္းေတာ္သို႔ပင့္၍
ဆြမ္းေကၽြးလတ္ေသာ္ မိဖုရားငယ္ညႊန္ျပေသာ ကိုယ္ေတာ္ေလးအား တရားေဟာရန္
ေလွ်ာက္ထားေလ၏။ ဘုရားရွင္ႏွင့္တကြ အျခားသံဃာေတာ္မ်ားသည္ ေက်ာင္းေတာ္သို႔
ၾကြျပန္သြားေတာ္မူေလသည္။

တာ၀န္က်သူ ကိုယ္ေတာ္ေလးသည္
ျငိမ္သက္တည္ၾကည္ေသာ ဣေျႏၵျဖင့္ တရားေဟာရန္ မပြင့္တပြင့္ ခံတြင္းကို
ဖြင့္ဟလိုက္ေသာအခါ နံ႔သာျဖင့္ျပည့္ေသာ ဆင္စြယ္ၾကဳတ္ကေလးကို
လႈပ္လိုက္ဘိသကဲ့သို႔ နန္းေတာ္တခုလံုး ၾကာညိဳပန္းရနံ႔မ်ားသည္ ႀကိဳင္သြးေလ၏။
ထိုအခါ ဘုရင္ႀကီးသည္ အလြန္အံ႔ၾသျပီး-
ဤမိဖုရားသည္ မွန္ေသာစကားကို
ဆိုေပ၏-ဟု ၀မ္းသာအားရ ခ်ီးက်ဴးဟစ္ေအာ္ကာ မိဖုရားငယ္အား ေရွးကထက္
ေျမႇာက္စားေလ၏။ ကိုယ္ေတာ္ကေလးအားလည္း ပစၥည္းေလးပါးဒကာအျဖစ္ ခံလိုက္ေလသည္။

ေနာက္တေန႔သို႔
ေရာက္ေသာအခါ ဘုရင္ႀကီးသည္ ဘုရားရွင္ထံသြား၍-
ဘုန္းေတာ္ႀကီးေတာ္မူေသာ
ျမတ္စြာဘုရား၊ ဤကိုယ္ေတာ္ေလးသည္ ဘယ္ကုသိုလ္ေကာင္းမႈကံေၾကာင့္ ယခုကဲ့သို႔
ခံတြင္းမွ ၾကာညိဳနံ႔ပမာ ေမႊးႀကိဳင္ေသာရနံ႔ ထြက္ပါသနည္းဘုရား-ဟု
ေမးေလွ်ာက္ေလ၏။ ထိုအခါ ဘုရားရွင္သည္-
ဒကာေတာ္မင္းျမတ္ ဤကိုယ္ေတာ္ေလးသည္
ေရွးေရွးအတိတ္ဘ၀မ်ားက တရားနာေသာအခါ ရိုရိုေသေသ နာယူျပီး သာဓု သာဓု သာဓု-ဟု
ေစတနာသဒၶါတရားျဖင့္ ေခၚဆိုခဲ့သည့္အတြက္ ယခုလို အက်ိဳးထူး ခံစားရေပသည္-ဟု
သာဓု၏ အက်ိဳးတရားကို ေဟာေတာ္မူေလ၏။

( မာဂဓီ-သာစည္ )

Sunday, May 9, 2010

''သား/သမီး တုိ႔၏ရင္ဖြင္႔သံ''

.အေမ
အေမတစ္ခု သား/သမီး တစ္ခုပဲရွိေတာ႔တဲ႔ဘ၀မွာ အေမနဲ႔အတူတူေနၿပီး
အေမရဲ႕ေႏြးေထြးမွဴေတြ အေမ႔ရဲ႕ေမတာၱေတြကို သား/သမီ အနီးကပ္လိုခ်င္မိ္တယ္
အေမ႔ အရိပ္မွာ ေအးခ်မ္းခ်င္တယ္
အေမ႔ အရိပ္ေအာက္မွာေနၿပီး အေမ႔ ကုိသား/သမီး ၿပန္လည္ၿပဳစုခ်င္တယ္
အေမ႔ကိုၿပည္စုံမွဴေတြရွိေနေစခ်င္တယ္
အေမ
အေမ ေနထုိင္ေကာင္းရဲ႕လား အေမရယ္......
အေမရဲ႕အသံေတြပာာ အားနည္းခ်ိနဲ႔ ေနသလုိပဲ
အေမ
အေမ႔ရဲ႕ ကံအက်ဳိးေပးပာာ နည္းပါးခဲ႔လုိ႔ သား/သမီး ရ႕ဲဘ၀ပာာ မလွပခဲ႔ဘူးေနာ္
အေမ႔ အခုသား/သမီး ရဲ႕ဘ၀ လွပဖုိ႔အတြက္ သားၾကဳိးစားေနၿပီ အေရာင္ေတြလဲေတာက္ပလုၿပီ မေ၀းေတာ႔ဘူးအေမ........
အေမသား/သမီကုိ အမ်ားၾကီးေမွ်ာ္လင္႔ထားတယ္ဆုိတာ အေမ႔ႏွဳတ္ကဖြင္႔ မေၿပာေပမယ္႔ သား/သမီး သိေနတယ္
အေမ႔ရဲ႕ က်န္ရွိေနေသးတဲ႔ အခ်ိန္ေတြ မွာ သား/သမိီး ပာာ သား/သမီး ေကာင္းတစ္ယာက္အၿဖစ္ရွိ ေနခ်င္တယ္
အေမတစ္ခုသား/သမီ တစ္ခုၿဖစ္ေပမယ္႔လည္း တစ္ကြဲတစ္ၿပားဆီေနာ္
အေမ
အခုအခ်ိန္မွာ သား/သမီး အတြက္ခုိလုံစရာ ရင္ခြင္ ပာာတစ္ခုတည္းပဲရွိေတာ႔တယ္ အဲဒီရင္ခြင္ပာာ အေမ႔ရင္ခြင္ပါ။

အေမၾကားႏွိင္ပါေစ
ေငြလ၀န္း ရ႕ဲအလင္းအိမ္ ေမွးမိွန္တဲ႔အခါရွိေပမယ္႔
အေမ႔ေမတၱာ သာေနမွာ အစဥ္ အၿမဲပါ
အၿမဲစီးတဲ႔စမ္းေရ ခမ္းေၿခာက္တဲ႔ အခါရွိေပမယ္
အေမ႔ ေမတၱာစီးစင္းေနမွာအစဥ္ၿမဲပါ
သုံးရာသီကပန္းေတြလဲ ညဳိးႏြမ္းတဲ႔ အခါရွိေပမယ္
အေမ႔ ေမတၱာ လန္းဆန္းေနမွာ အစဥ္ၿမဲပါ ။ ။ ။

သို႔/ ေမေမ ..........မွ/ အေ၀းေရာက္သား/သမီးမ်ား(အေမမ်ားေန႔ အမွတ္တရ)

.သူငယ္ခ်င္းအေပါင္းခင္ဗ်ာ
ျဖစ္ႏိုင္ရင္ ဒီကဗ်ာေလးကို
ေက်းဇူးျပဳ၍ ျဖည္းျဖည္းျခင္း ဖတ္ေပးပါလားခင္ဗ်ာ
ကၽြန္ေတာ္႔ ရင္ထဲက လာတဲ႔စာေတြမိုလို႔ပါခင္ဗ်ာ
ေက်းဇူးအထူးတင္ပါတယ္ခင္ဗ်ာ................

ေမေမ!! !!!သားေလယာဥ္ပ်ံ စီးၿပီး ခရီးေတြသြားေနေတာ႔ေလ
ေၾသာ္ ေမေမ႔ကိုလည္းစီးေစခ်င္စမ္းပါဘိ ေမေမရယ္..
ဒါေပမယ္႔ သားကေတာ႔ ဘုရားပြဲေစ်းတန္းက ခ်ားရဟတ္အလွကိုပဲ
မွန္းစလို႔ တမ္းတေနမိတယ္ ေမေမ...!!!!!!!!!

ေမေမ !!!သူမ်ားႏိုင္ငံက ေျဖာင္႔ျဖဴးေနတဲ႔လမ္းမႀကီးေတြေပၚမွာ

ကားအေကာင္းစားႀကီးနဲ႔ မိုးပ်ံရထားခရီးေတြ စီးေနၾကေတာ႔ေလ
ေမေမ ကိုလည္း စီး ေစခ်င္စမ္းပါဘိ ေမေမရယ္..
ဒါေပမယ္႔ သားကေတာ႔ ဖုန္ေထာင္းေထာင္းထေနတဲ႔ သားတို႔ၿမိဳ႕က
ကားလမ္းေဟာင္းေလးေပၚမွာ ဆိုက္ၠားနဲ႔ျမင္းလွည္းရထား ေလးကို ပဲ
မွန္းဆလို႔ တမ္းတေနမိတယ္ ေမေမ...!!!!

ေမေမ!!!!!သူမ်ားနိုင္ငံက ပ်ိဳးေျပာင္္မိုးေထာင္ေနတဲ႔ အေဆာက္အဦးႀကီးေတြျမင္ေတာ႔ေလ

ေမေမ႔ကိုလည္း အဲ႔ဒီအထဲ air conခန္းနဲ႔ ၿငိမ္႔ေျငာင္းေစခ်င္ စမ္းပါဘိ ေမေမရယ္
ဒါေပမယ္႔ သားကေတာ႔ ေမေမ႔အိ္မ္ေဟာင္းေလးနဲ႔ ယပ္ေတာင္ေကာင္းေကာင္းကိုပဲ
မွန္းဆလို႔ တမ္းတေနမိတယ္ ေမေမ`...!!!!

ေမေမ !!!!!!သူတို႔ေတြစားတဲ႔ မနက္စာ မ်ိဳးစံုေနတာ ျမင္ေတာ႔ေလ ေမေမ႔ကိုလည္း

စားေစခ်င္စားပါဘိ ေမေမရယ္
ဒါေပမယ္႔သားကေတာ႔ ေမေမဖုတ္တဲ႔ ငါးေျခာက္ဖုတ္နဲ႔ ေမေမ ထုပ္တဲ႔
ေကာက္ညွင္းထုပ္ကို သာ မွန္းဆလို႔တမ္းတ ေနမိတယ္ ေမေမ...!!!!!

ေမေမ!!!!!သူတို႔ေတြစားတဲ႔ ဟိုတယ္စာနဲ႔ပင္လယ္စာ တဲ႔

ေမေမကိုလည္း ပင္လယ္ခရီးထြက္ ဟိုတယ္ႀကီးတက္ၿပီး စားေစခ်င္စမ္းပါဘိ ေမေမရယ္
ဒါေပမယ္႔ သားကေတာ႔ အေမသုပ္တဲ႔ လဖၻက္သုပ္နဲ႔ အေမခ်က္တဲ႔ ငပိခ်က္ကိုပဲ
မွန္းဆလို႔ တမ္းတေနမိ တယ္ေမေမ...!!!!!

ေမေမ!!!!! သူတို႔စိီက တရုတ္တန္းတဲ႔ စည္ကားလိုက္တာမ်ား ေမေမ႔ကိုျမင္ေစခ်င္စမ္းပါဘိ ေမေမရယ္

ဒါေပမယ္႔ သားကေတာ႔ သားတို႔ အိမ္ေရွ႕လမ္းက ပြဲေစ်းတန္းကို ပဲ
မွန္းစလို႔ တမ္းတေနမိတယ္ ေမေမ...!!!!!

ေမေမ!!!!!သူတို႔ႏိုင္ငံက market ေတြန႔ဲshopping mallတဲ႔ ေမေမ႔ကို ေခၚၿပီး

ေစ်း၀ယ္ထြက္လိုက္ခ်င္စမ္းပါဘိ ေမေမရယ္..
ဒါေပမယ္႔ သားကေတာ႔ ဗြက္ေတာထဲ က ေစ်းတန္းေလးနဲ႔ ရြက္ဖ်င္ shop
ေလးေတြကိုပဲ မွန္းဆလို႔ တမ္းတေနမိတယ္ အေမ...!!!!!

ေမေမ သူတို႕ေတြတစ္ႏွစ္တစ္ခါ လုပ္တဲ႔ mother'sdayမွာ ေမေမေတြက

ပန္းေပးၾကတယ္တဲ႔ ေမေမရယ္
ဒါေပမယ္႔ သားအတြက္ေတာ႔ ေန႔စဥ္ရက္ဆက္ ေမေမ႔အတြက္
သားဘ၀နဲ႔အလဲထပ္ၿပီး အေ၀းက ပဲ လုပ္ေကၽြးျပပါ႔မယ္
လို႔ကတိေပးပါတယ္ ေမေမ....!!!!!

ေၾသာ္ !!!!!

သားကိုလြမ္းရင္ မငိုပါနဲ႔ ေမေမရယ္ ....




တစ္ေန႔ၾကရင္ ဒါေတြအားလံုး သားတို႔တေတြ

ေမေမနဲ႔ ေမေမ႔လို ေမေမ ေတြအတြက္
အိမ္ျပန္လက္ေဆာင္ ယူခဲ႔ၾကဦးမယ္ေမေမ...ရယ္.!!!!!.......

အေမမ်ားေန႔အမွတ္တရ


written by aaboy(A Voy)

Saturday, May 8, 2010

ပမာနိဳင္းဆို မေျပာလိုဘူး ေမ့ေမ့ေမတၱာ လြမ္းေသာေႀကာင့္( ေမလ ၉ရက္ အေမ ေန႔ အား ႀကိဳဆိုလွ်က္ )




ပမာနိဳင္းဆို မေျပာလိုဘူး ေမ့ေမ့ေမတၱာ လြမ္းေသာေႀကာင့္




ကာလေရႀကည္ ပဋိသေႏၶ
အမိ၀မ္းေခါင္း ေအာင္းကာစပင္
ခ်ိဳခ်ဥ္ပူစပ္ မျပတ္ေရွာင္က်ဥ္

ေမြးဖြားသန္႕စင္ မ်က္နွာျမင္လွ်င္
နာက်င္မွဳ့ေပ်ာက္ ရင္၌ပိုက္ေထြး
္နုိ႕ဦးရည္တိုက္ ရွဳမညီးျပီ
ခ်စ္ခင္ယုယ ရင္၌ပိုက္ေထြး

အရြယ္မေရာက္ခင္ ေျခႏွင့္ကန္ေႀကာက္
သားနွင္႕ သမီးရွဳမညီးျပီ
လူလားမေျမာက္ခင္ လူရာ၀င္ေအာင္
ေစာင့္ေ၇ွာက္ႀကည့္ရွဴ လမ္းမွန္ျပညြန္
ဆုံးမသြန္သင္ အျပစ္ဟူသ၍
ျမဴမွ်မေတြ႕ အျပဳံးမပ်က္မမုန္းရက္ျပီ
သားဆိုး သမီးဆိုး မျပစ္ထားျပီ
အေတာင္မစုံ ခြဲခြာထားလည္း
ပူပင္မွဳအစုစု ရင္၌ျဖစ္တည္
အေတာင္စုံလို႕ခြဲခြာသြားလည္း
ေရႊေသြး ေမ့သား ေရႊေသြးေမ့ သမီး
ပူပင္မိသည္ တိုင္းတာမရ
ပူပင္မိသည္ နီးလည္းပူပင္
ေ၀းလည္း ပူပင္ မိဘေမတၱာ
တုႏွိင္းမရျပီ ေမ့ေမ့
လြမ္းလို႕ေမတၱာပို႔သည္
သားနွင္႕သမီးသိေစလိုသည္
စိတ္၀ယ္ပူပင္ လြန္းေသာေႀကာင့္
အသက္ေပးလို႕ေစာင့္ေရွာက္ခ်င္သည္
မိဘေမတၱာ မခမ္းေသာေႀကာင့္
ေ၀းေ၀းနီးနီး ခ်စ္ေနမိသည္
မိဘေမတၱာ မခမ္းေသာေႀကာင့္
မိဘေက်းဇူး ျမင္႕မိုရ္ဦးတဲ့
အထူးသိ ေစခ်င္ပါသည္
မိဘခ်စ္သူ ျပစ္မထားနဲ႕
မိဘေမတၱာ လြမ္းေသာေႀကာင့္
ပမာနိဳင္းဆို မေျပာလိုဘူး
ေမ့ေမ့ေမတၱာ လြမ္းေသာေႀကာင့္.....။..။

‘‘ အေမ ’’











‘‘ အေမ ’’


အေမဆိုတာ
ကြဲျပားျခားနားမွဳမရွိ
တသားတည္း ရွိေနမွဳဟာ
အေမေတြရဲ ့ ျမင့္ျမတ္မွဳတရား ၊

အေမဆိုတာ
ဘာသာေတြ ဘယ္လိုကြဲျပားျပား
အသားအေရာင္ေတြ ဘယ္လိုျခားနားနား
တိုင္းျပည္ေတြဘယ္လိုေ၀းေ၀း
အေမေတြရဲ ့ေသြးေတြဟာ
အနီေရာင္က အျဖဴေရာင္ျဖစ္
နို ့ခ်ိဳေတြျဖစ္ေစခဲ့တာ
အေမေတြရဲ့ေမတၱာ တရား ။။။

အေမဆိုတာ
ေမတၱာေတြ အနႏ ၱ
မရဏေသမင္းကို အန္တု
ရင္ေသြးေတြ ထုဆစ္
အေမေတြရဲ ့ ေမတၱာတရားဟာ
ႀကီးးမား မ်ားျပား
ငါတို ့၀တ္တြားဂုဏ္ျပဳၾကမယ္ ။။။

အေမဆိုတာ
ကမာၻေျမ ပ်က္သုဥ္းေပမယ့္
ဘယ္ေတာ့မွ မသုဥ္း
ဘယ္ေတာ့မွ မေၾက
ဘယ္ေတာ့မွ မေသ
အဲဒါ ငါတို ့ေတြရဲ ့အေမ ။။။


မွတ္ခ်က္ ၊ ၊ ဒီကဗ်ာေလးဟာ ၂၀၀၆ ေမလ(၁၄)ရက္ေန ့တြင္
နယူးေယာက္ျပည္နယ္မွာ က်င္းပတဲ့ကမာၻမိခင္မ်ားေန ့
အခမ္းအနားမွာ ရြက္ဆိုဖို စပ္ဆိုခဲ့တာျဖစ္ပါတယ္
၂၀၁၀ ေမလ(၉)ရက္ေန ့ က်ေရာက္တဲ့ မိခင္မ်ားေန
့အတြက္ အမွတ္တရပို ့လိုက္တာပါ ၊

ခိုင္လင္း(ေမဃ၀တီ)




ထာဝရမိခင္မ်ားအား
ေလစားဂုဏ္ျပဳလွ်က္


ေကာင္းေသာေန႔ေလးပါ
အရာအားလံုးကံေကာင္းၾကပါေစ

ညီကိုေမာင္ႏွမေလးမ်ားအား
ထာဝ၇ေလးစားခ်စ္ခင္လွ်က္

Friday, May 7, 2010

ျမန္မာဓါတ္ပံုဆရာမ်ား ရဲ့ လက္ရာမြန္မ်ား


Find more photos like this on MyanmarLensman.com

အေမ..ဆိုတဲ႔.အေမမ်ားသို႔...........

*အေမ*
ဇမၺဴတိုင္းမွာ အေျဖညႇိျပရရင္
အပူလႈိင္းျဖာ ေဝဒနိကေတြနဲ႔
လူတုိင္းမွာ အေမ ရွိတယ္…။

မေရမရာ ပေဟဠိေတြေႀကာင့္
အေသအခ်ာ အေဖမသိေတာင္မွ
အေမ ရွိတယ္။

ခ်စ္သဒၶါ ေဝကဲ
ျပည့္တန္ဆာ အေမလည္း အေမ။

အေႄကြးႄကြယ္လွတဲ့
ေစ်းသည္မ အေမလည္း အေမ။

အေႀကာင္းတရား အေၿခမြဲ
သူေတာင္းစား အေမလည္း အေမ။

သမီးသားေတြ ႀကီးထြားေစေရာ့လို႔
စီးပြား အေထြေထြ
စိန္ ေ႐ႊ ပတၱျမား
အိမ္ ေျမ ကားနဲ႔
ေငြသား အေမြ
ေပးနိုင္မွ အေမ မဟုတ္။

ယိုင္နဲဲဲ႔နဲ႔ တဲအတြင္း
လဲွခင္း အိပ္ေနစရာ တိုးဖယ္ေပးခဲ့
အ႐ိုးဟင္း တစ္ဖဲ့စီေဝ




ထမင္းရည္ အတူတူေသာက္
ဗိုက္ေမွာက္ေတာ့ အတူတူ
ျခင္ေထာင္မရွိ ျခံဳေစာင္မရွိ
ခင္းအိပ္စရာ ဖ်ာလည္းမရိွလုိ႔
ျခင္ကိုေသြးလွဴ အတူတူ
ၾကမ္းပိုးေသြးလွဴ အတူတူ
အပူကို မွ်ေဝ




ဒုကၡကို ပိုမိုေလးနက္ေစ
ပညာအေမြ ေရႊအိုး
႐ိုးသားမႈ ဂုဏ္သိကၡာ
ေမတၱာ အၾကင္နာမွ တစ္ပါး




အျခားေပးစရာ
အေထြေထြမဲ့ေသာ္လည္း
အေမ ဟာ အေမ ပဲေလ…။ ။

ဒါနလွဴဒါန္းျခင္းဧ။္လိွဳ ့၀ွက္ခ်က္

သုမနသုတ္...

အခါတစ္ပါး၌ ျမတ္စြာဘုရားသည္ သာဝတၴိျပည္ အနာထပိဏ္သူေဌး၏ အရံျဖစ္ေသာ ေဇတဝန္ေက်ာင္း၌ သီတင္းသံုး ေနေတာ္မူ၏၊ ထိုစဥ္အခါ၌ သုမနာမင္းသမီးသည္ ရထားငါးရာ မင္းသမီးငါးရာ ျခံရံကာ ျမတ္စြာဘုရားထံသို႔ ခ်ဥ္းကပ္၍ ရွိခိုးၿပီးလွ်င္ တစ္ခုေသာ ေနရာ၌ ထိုင္ေနလ်က္ ျမတ္စြာဘုရားအား -

''အသွ်င္ဘုရား ဤသာသနာေတာ္၌ ျမတ္စြာဘုရား၏ တပည့္ 'သာဝက' ႏွစ္ဦးတို႔သည္ ညီမွ်ေသာသဒၶါ၊ ညီမွ်ေသာ သီလ၊ ညီမွ်ေသာ ပညာရွိပါကုန္၏။ တစ္ဦးသည္ ေပးလွဴတတ္၍၊ တစ္ဦးကား မေပးလွဴတတ္ပါ။ ထိုႏွစ္ဦးတို႔သည္ ခႏၶာကုိယ္ ပ်က္စီး၍ ေသၿပီးသည္မွ ေနာက္၌ ေကာင္းေသာလားရာ နတ္ျပည္ ေလာကသို႔ ေရာက္ကုန္ရာ၏။ အသွ်င္ဘုရား နတ္ျဖစ္သူ ထိုႏွစ္ဦးတို႔၏ ထူးျခား ခ်က္သည္ ျဖစ္ေကာင္းပါ၏ေလာ၊ ျခားနားခ်က္သည္ ျဖစ္ေကာင္းပါ၏ေလာ'' ဟု ေလွ်ာက္၏။

''သုမနာ ျဖစ္ေကာင္း၏'' ဟု ျမတ္စြာဘုရားသည္ မိန္႔ေတာ္မူ၏။

သုမနာ ေပးလွဴတတ္သူသည္ မေပးလွဴတတ္သူကုိ နတ္ျဖစ္ျခင္းတူေသာ္လည္း-
နတ္၌ ျဖစ္ေသာ အသက္။
နတ္၌ ျဖစ္ေသာ အဆင္း။
နတ္၌ ျဖစ္ေသာ ခ်မ္းသာ။
နတ္၌ ျဖစ္ေသာ အျခံအရံ အေက်ာ္အေစာ။
နတ္၌ ျဖစ္ေသာ အစိုးရျခင္း ဟူေသာ အေၾကာင္း ငါးမ်ဳိးတို႔ျဖင့္ လႊမ္းမုိးႏိုင္၏။
သုမနာ ေပးလွဴတတ္သူသည္ မေပးလွဴတတ္သူကုိ နတ္ျဖစ္ျခင္းတူေသာ္လည္း ဤအေၾကာင္းငါးမ်ဳိးတို႔ျဖင့္ လႊမ္းမုိးႏိုင္၏ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။

အသွ်င္ဘုရား အကယ္၍ ထိုသူႏွစ္ဦးတို႔သည္ ထိုနတ္ အျဖစ္မွ ေရြ႕ေလ်ာ၍ ဤလူ အျဖစ္သို႔ ေရာက္လာၾကပါမူ လူျဖစ္သူ ထိုႏွစ္ဦးတို႔၏ ထူးျခားခ်က္သည္ ျဖစ္ေကာင္းပါ၏ေလာ၊ ျခားနားခ်က္သည္ ျဖစ္ေကာင္းပါ၏ေလာ ဟု ေလွ်ာက္၏။

''သုမနာ ျဖစ္ေကာင္း၏'' ဟု ျမတ္စြာဘုရားသည္ မိန္႔ေတာ္မူ၏၊

သုမနာ ေပးလွဴတတ္သူသည္ မေပးလွဴတတ္သူကုိ လူျဖစ္ျခင္းတူေသာ္လည္း -
လူ၌ ျဖစ္ေသာ အသက္။
လူ၌ ျဖစ္ေသာ အဆင္း။
လူ၌ ျဖစ္ေသာ ခ်မ္းသာ။
လူ၌ ျဖစ္ေသာ အျခံအရံ အေက်ာ္အေစာ။
လူ၌ ျဖစ္ေသာ အစိုးရျခင္းဟူေသာ အေၾကာင္းငါးမ်ဳိးတို႔ျဖင့္ လႊမ္းမုိးႏိုင္၏။
သုမနာ ေပးလွဴတတ္သူသည္ မေပးလွဴတတ္သူကုိ လူျဖစ္ျခင္း တူေသာ္လည္း ဤအေၾကာင္းငါးမ်ဳိးတို႔ျဖင့္ လႊမ္းမုိးႏိုင္၏ ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။

အသွ်င္ဘုရား အကယ္၍ ထိုသူႏွစ္ဦးတို႔သည္ လူ႔ေဘာင္မွ ထြက္၍ ရဟန္းေဘာင္၌ ရဟန္းျပဳၾကပါမူ ရဟန္းျဖစ္သူ ထိုႏွစ္ဦးတို႔၏ ထူးျခားခ်က္သည္ ျဖစ္ေကာင္းပါ၏ေလာ၊ ျခားနားခ်က္သည္ ျဖစ္ေကာင္းပါ၏ေလာ ဟု ေလွ်ာက္၏။

''သုမနာ ျဖစ္ေကာင္း၏'' ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။

သုမနာ ေပးလွဴတတ္သူသည္ မေပးလွဴတတ္သူကုိ ရဟန္းျဖစ္ျခင္း တူေသာ္လည္း ငါးပါးေသာ အေၾကာင္းတို႔ျဖင့္ လႊမ္းမုိးႏိုင္၏။

၁...
အလွဴခံေတာ္မူပါဟု ေတာင္းပန္ခံရသည္ ျဖစ္၍သာလွ်င္ သကၤန္းကုိ သံုးေဆာင္ ရသည္က မ်ား၏၊ ေတာင္းပန္မခံရဘဲ သံုးေဆာင္ရသည္ကား အနည္းငယ္ သာတည္း။

ေတာင္းပန္ခံရသည္ ျဖစ္၍သာလွ်င္ ဆြမ္းကုိ သံုးေဆာင္ရသည္က မ်ား၏၊ ေတာင္းပန္ မခံရမူ၍ သံုးေဆာင္ရသည္ကား အနည္းငယ္သာတည္း။

ေတာင္းပန္ခံရသည္ ျဖစ္၍သာလွ်င္ ေက်ာင္းကုိ သံုးေဆာင္ရသည္က မ်ား၏၊ ေတာင္းပန္ မခံရမူ၍ သံုးေဆာင္ရသည္ကား အနည္းငယ္သာတည္း။

ေတာင္းပန္ခံရသည္ ျဖစ္၍သာလွ်င္ သူနာ၏ အေထာက္အပံ့ ျဖစ္ေသာ ေဆး အသံုးအေဆာင္ကုိ သံုးေဆာင္ရသည္က မ်ား၏၊ ေတာင္းပန္ မခံရမူ၍ သံုးေဆာင္ရသည္ကား အနည္းငယ္သာတည္း။

၂...
အတူတကြ ေနထိုင္ၾကေသာ သီတင္းသံုးေဖာ္တို႔သည္ ထိုေပးလွဴတတ္ေသာ ရဟန္းအား ႏွစ္ၿခဳိက္ဖြယ္ ကုိယ္အမူအရာျဖင့္သာ ျပဳမူၾကသည္က မ်ား၏၊ မႏွစ္ၿခဳိက္ဖြယ္ ကုိယ္အမူအရာျဖင့္ ျပဳမူၾကသည္ကား အနည္းငယ္သာတည္း။

၃...
ႏွစ္ၿခဳိက္ဖြယ္ ႏႈတ္အမူအရာျဖင့္သာ ျပဳမူၾကသည္က မ်ား၏၊ မႏွစ္ၿခဳိက္ဖြယ္ ႏႈတ္အမူအရာျဖင့္ ျပဳမူၾကသည္ကား အနည္းငယ္သာတည္း၊

၄...
ႏွစ္ၿခဳိက္ဖြယ္ စိတ္အမူအရာျဖင့္သာ ျပဳမူၾကသည္က မ်ား၏၊ မႏွစ္ၿခဳိက္ဖြယ္ စိတ္အမူအရာျဖင့္ ျပဳမူၾကသည္ကား အနည္းငယ္သာတည္း၊

၅...
ႏွစ္ၿခဳိက္ဖြယ္ ပူေဇာ္မႈကုိ ပူေဇာ္ၾကသည္က မ်ား၏၊ မႏွစ္ၿခဳိက္ဖြယ္ ပူေဇာ္မႈကုိ ပူေဇာ္ၾကသည္ကား အနည္းငယ္သာတည္း။

သုမနာ ေပးလွဴတတ္သူသည္ မေပးလွဴတတ္သူကုိ ရဟန္းျဖစ္ျခင္း တူၾကေသာ္လည္း ဤအေၾကာင္း ငါးမ်ဳိးတို႔ျဖင့္ လႊမ္းမုိးႏိုင္၏ ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။

အသွ်င္ဘုရား အကယ္၍ ထိုသူႏွစ္ဦးတို႔သည္ ရဟႏၲာအျဖစ္သို႔ ေရာက္ၾကပါမူ ရဟႏၱာအျဖစ္သို႔ ေရာက္ကုန္ေသာ ထိုသူႏွစ္ဦးတို႔၏ ထူးျခားခ်က္သည္ ျဖစ္ေကာင္းပါေသးသေလာ၊ ျခားနားခ်က္သည္ ျဖစ္ေကာင္းပါေသးသေလာ ဟု ေလွ်ာက္၏။

သုမနာ ဤအရာ၌ စင္စစ္အားျဖင့္ တစ္ပါး၏ ကိေလသာမွ လြတ္ေျမာက္မႈ 'အရဟတၱဖိုလ္' ႏွင့္ တစ္ပါး၏ ကိေလသာမွ လြတ္ေျမာက္မႈ 'အရဟတၱဖိုလ္' ကုိ အနည္းငယ္မွ်ပင္ ျခားနား၏ ဟု ငါမဆိုဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။

အသွ်င္ဘုရား အံ့ဖြယ္ရွိပါေပစြ၊ အသွ်င္ဘုရား မျဖစ္ဖူးျမဲ ျဖစ္ပါေပစြ၊ အလြန္လွ်င္ ဤအလွဴဒါနတို႔ကုိ ေပးလွဴရန္ သင့္ေလ်ာ္လွသည္သာတည္း၊ ေကာင္းမႈတို႔ကုိ ျပဳရန္ သင့္ေလ်ာ္လွသည္သာတည္း၊ ေကာင္းမႈတို႔သည္ နတ္ျဖစ္သူအားလည္း ေက်းဇူးျပဳတတ္ လူျဖစ္သူအားလည္း ေက်းဇူးျပဳတတ္ ရဟန္းျဖစ္သူအားလည္း ေက်းဇူး ျပဳတတ္ပါေပကုန္၏ ဟု ေလွ်ာက္၏။

သုမနာ ဤစကားသည္ ဤအတုိင္း မွန္ေပ၏။

သုမနာ အလွဴဒါနတို႔ကုိ ေပးလွဴရန္ သင့္လွသည္သာတည္း၊ ေကာင္းမႈတို႔ကုိ ျပဳရန္ သင့္လွသည္သာတည္း၊ ေကာင္းမႈတို႔သည္ နတ္ျဖစ္သူအားလည္း ေက်းဇူးျပဳတတ္ လူျဖစ္သူအားလည္း ေက်းဇူးျပဳတတ္ ရဟန္းျဖစ္သူအားလည္း ေက်းဇူး ျပဳတတ္ကုန္၏ ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။

ဘုန္းေတာ္ႀကီးေသာ ျမတ္စြာဘုရားသည္ ဤတရား စကားကုိ ေဟာၾကားေတာ္ မူ၏၊ ေကာင္းေသာစကားကုိ ဆိုေတာ္မူတတ္ေသာ ျမတ္စြာဘုရားသည္ ဤတရား စကားကုိ ေဟာၾကားေတာ္မူၿပီး၍ ထိုမွတစ္ပါး လူနတ္ ျဗဟၼာတို႔၏ ဆရာ ျဖစ္ေတာ္မူေသာ ျမတ္စြာဘုရားသည္ ဤစကားကုိ ေဟာေတာ္မူေလ၏။

''ေလာက၌ ေကာင္းကင္ခရီးျဖင့္ သြားေသာ၊ အညစ္အေၾကး ကင္းေသာ လမင္းသည္ အလံုးစံုေသာ ၾကယ္တာရာ အေပါင္းတို႔ကုို အေရာင္အလင္းျဖင့္ သာလြန္၍ တင့္တယ္ သကဲ့သို႔။ ထုိ႔အတူပင္ ေလာက၌ သီလႏွင့္ ျပည့္စံု၍ သဒၶါတရားရွိေသာ ပုဂၢိဳလ္သည္ ႏွေျမာ ဝန္တိုျခင္း ရွိသူအားလံုးကုိ စြန္႔ၾကဲျခင္းျဖင့္ သာလြန္ တင့္တယ္၏။ လွ်ပ္စစ္ပန္းႏြယ္ရွိသည့္ အရာမကေသာ တိမ္ထြတ္ တိမ္ေတာင္တို႔ႏွင့္ ျပည့္စံုေသာ မုိးသည္ ၾကည္းကုန္းေျမကုိ လည္းေကာင္း၊ ခ်ဳိင့္ဝွမ္းေျမကုိ လည္းေကာင္း ထစ္ခ်ဳန္းရြာသြန္းလ်က္ ျပည့္ေစ သကဲ့သို႔။

ဤအတူသာလွ်င္ ေသာတာပတၱိ ဉာဏ္အျမင္ႏွင့္ ျပည္႔စံုေသာ၊ ျမတ္စြာဘုရား၏ တပည့္ 'သာဝက' ျဖစ္သည့္ ပညာရွိသည္ ႏွေျမာဝန္တိုသူကုိ အေၾကာင္းငါးမ်ဳိးတို႔ ျဖင့္ လႊမ္းမိုးႏိုင္၏။ ထိုသူသည္ စင္စစ္ ေပးလွဴအပ္ေသာ စည္းစိမ္ ဥစၥာတို႔က တင္ပို႔အပ္သည္ ျဖစ္၍ အသက္ျဖင့္ လည္းေကာင္း၊ အျခံအရံ အေက်ာ္အေစာျဖင့္ လည္းေကာင္း၊ ႐ုပ္အဆင္းျဖင့္ လည္းေကာင္း၊ ခ်မ္းသာျဖင့္ လည္းေကာင္း တမလြန္ ေလာကဝယ္ နတ္ျပည္၌ ဝမ္းေျမာက္ရေလသတည္း''။ 31

၁ - သုမနသုတ္၊ သုမနဝဂ္၊ ပဥၥကနိပါတ္၊ အဂၤုတၱိဳရ္ပါဠိေတာ္။


ကုသိုလ္ေကာင္းမႈ၌ သာဓုေခၚျခင္းသည္ ကုသိုလ္တခုျဖစ္ေပ၏။
သာဓု... သာဓု... သာဓု...။
ဗုဒၶဓမၼ ဦးေလာကနာထ

တရားအသိကိုေပးလွဴပါသည္
ခင္မင္ေလးစားတတ္ေသာ
ေရႊအိမ္စည္

Monday, May 3, 2010

မဂၤလာပါ video

buddish

ဗုဒၶဘာသာသုံးမ်ိဳး
၁။ ေထရဝါဒဗုဒၶဘာသာ
ျမတ္ဗုဒၶ၏ပရိနိဗၺာန္စံဝင္ေတာ္မူရာျဖစ္ေသာမဟာသကၠရာဇ္၁၄၈ခုႏွစ္တြင္အရွင္မဟာကႆပ၊
အရွင္အာနႏၵာအမွဴးရွိကုန္ေသာမေထရ္ျမတ္ႀကီးတုိ႔သည္ပထမသံဂါယနာကုိတင္ေတာ္မူၾကသည္။
(ယင္းႏွစ္ကုိပင္သာသနာေတာ္ႏွစ္အမွတ္(၁)ဟုသတ္မွတ္ပါသည္။)
ယင္းသံဂါယနာတင္မႈသည္ျမတ္ဗုဒၶေဟာျပထားခ်က္အတုိင္းအတည္ျပဳထားရွိျခင္းပင္ျဖစ္သည္။
ထုိ႔ေၾကာင့္ေထရဝါဒသာသနာဆုိသည္မွာ ျမတ္ဗုဒၶ၏မူရင္းအတုိင္းအတည္ျပဳထားသည့္
ေဒသနာစဥ္မ်ားႏွင့္က်င့္စဥ္မ်ားပင္ျဖစ္ပါသည္။ထုိသံဂါယနာတင္မႈကုိအစြဲျပဳ၍
ေထရဝါဒသာသနာေတာ္ဟုတြင္လာျခင္းပင္ျဖစ္ေပသည္။
မဟာသကၠရာဇ္၁၄၈ခုႏွစ္ဆုိသည္မွာခရစ္ႏွစ္မေပၚေသးမီ(၅၄၃)ႏွစ္ခန္႕ ေရွးက်သည့္ကာလပင္
ျဖစ္ပါသည္။အဆုိပါေထရဝါဒသာသနာေတာ္ကုိယခုေခတ္တြင္ေထရဝါဒဗုဒၶဘာသာဟုေခၚဆုိ
ေနေၾကာင္း သိရပါသည္။ ေထရဝါဒဗုဒၶဘာသာကုိ
၁။ ျမန္မာ၊
၂။ ထုိင္း၊
၃။ သီရိလကၤာ၊
၄။ ကေမၺာဒီးယား၊
၅။ ေလာ-ႏုိင္ငံတုိ႔မွာ ကုိးကြယ္ေနလ်က္ ရွိၾကသည္။ ေထရဝါဒဗုဒၶဘာသာဟူသည္မွာ ျမတ္စြာဘုရား၏ တရားေတာ္ကုိ
ျမတ္စြာဘုရားေဟာၾကားေတာ္မူသည့္အတုိင္း မျပဳမျပင္၊ မျဖည့္မစြက္၊ မပယ္မႏႈတ္ဘဲ
လုိက္နာက်င့္သုံးသည့္ ဗုဒၶဘာသာကုိ ေခၚဆုိျခင္းသာတည္း။

၂။ ဟီနယာနဗုဒၶဘာသာ
ေထရဝါဒဗုဒၶဘာသာကဲ့သုိ႔ မူရင္းတရား အစစ္အမွန္ေတြကိုလည္း
အတိအက် မလုိက္နာႏုိင္-မဟာယာနေတြေလာက္လည္း ျပဳျပင္ျဖည့္စြက္ပယ္ႏႈတ္ဖုိ႔
မလုပ္ခ်င္ေသာ ဗုဒၶဘာသာကုိ ဟီနယာနဗုဒၶဘာသာဟု ေခၚဆုိသည္။၎တုိ႔သည္
အမွန္အားျဖင့္ သာသနာႏွစ္-၁ဝဝ-တြင္ ေပၚေပါက္ခဲ့သည့္
ဝဇၨီပုတၱကဂုိဏ္း(မဟာသံဃိကဂုိဏ္း)မွဆက္လက္ျဖစ္ပြါးလာသည့္ဂုိဏ္းပင္
ျဖစ္သည္။ဟီနယာနအမည္ခံသည့္ဂုိဏ္းတုိ႔သည္ေရွးကအိႏၵိယျပည္ဂႏၶာရတုိင္း၊
ကသၼီရတုိင္းအထိ အေနာေျမာက္ပုိင္းႏွင့္ ေျမာက္ပုိင္းတစ္ေလွ်ာက္ ျပန္႔ပြါးခဲ့ၾကသည္။
သဗၺတၴိဝါဒဂုိဏ္းသုတၱႏၲိကဂုိဏ္းစသည္ျဖင့္ နာမည္တြင္ခဲ့ၾကေသးသည္။
အခုအခါမွာေတာ့ ၎ဂုိဏ္းတုိ႔သည္ မဟာယာန ဗုဒၶဘာသာဂုိဏ္းက မ်ိဳထားျခင္းကုိ
ခံလုိက္ၾကရသည္ျဖစ္၍ မဟာယာနအတြင္းမွာ တိမ္ျမဳပ္ၾကကုန္ၿပီး ေပ်ာက္ကြယ္သေလာက္
ျဖစ္သြားၾကပါသည္။
ယင္းဂုိဏ္းတုိ႔အားဟီနယာန=နိမ့္က်သည့္ယာဥ္ဟူ၍နာမည္တပ္မႈကုိမဟာယာနတုိ႔ကျပဳလုပ္ခ
ဲ့သည္။သာသနာေတာ္ႏွစ္(၁ဝဝ)တြင္ စတင္ေပၚ ထြန္းခဲ့သည့္ဂုိဏ္းဟု ဆုိုႏုိင္ပါသည္။

၃။ မဟာယာနဗုဒၶဘာသာ
ျမတ္စြာဘုရား ေဟာၾကားေတာ္မူသည့္အတုိုင္း မဟုတ္ဘဲ ကာလ၊ ေဒသ၊
ပုဂၢလ အစရွိေသာ အေျခအေနအရပ္ရပ္တုိ႔ႏွင့္ ကုိက္ညီေအာင္
ဘုရားရွင္၏တရားေတာ္တုိ႔ကုိျပဳျပင္ၿပီး သာဝကအျဖစ္၊ ပေစၥကအျဖစ္ျဖင့္
နိဗၺာန္ကုိမရႏုိင္ဘဲ သမၼာသမၺဳဒၶအျဖစ္ျဖင့္သာ နိဗၺာန္ကုိ ရႏုိင္သည္ဟူ၍
ယူဆသည့္ ဗုဒၶဘာသာကို မဟာယာနဗုဒၶ ဘာသာဟုေခၚဆုိသည္။ ယခု -
တိဘက္၊ ဆိကင္၊ ဘူတန္၊ နီေပါ၊ မြန္ဂုိလီးယား၊ တ႐ုတ္၊ ကုိရီးယား၊ ဂ်ပန္၊ ဗီယက္နမ္
အစရွိေသာႏုိင္ငံ - တုိ႔မွာမဟာယာနဗုဒၶဘာသာကုိ ကုိးကြယ္ေနၾကသည္။၎မဟာယာနတုိ႔က
ဗုဒၶယာန တစ္ခုတည္းကုိသာ လက္ခံသူမ်ားျဖစ္၍ ေရွးကရွိၿပီးျဖစ္ေနေသာ
သဗၺတၴိဝါဒဂိုဏ္း၊ သုတၱႏၲိကဂုိဏ္းအစရွိေသာ ဗုဒၶဘာသာတုိ႔ကုိ
''သာဝကယာနႏွင့္ပေစၥကယာနႏွစ္ခုတုိ႔ကုိ လက္ခံထားျခင္းေၾကာင့္
ဟီနယာန''ဟုနာမည္တြင္ေစျခင္းပင္ ျဖစ္ေပသည္။ မဟာယာန
ဗုဒၶဘာသာသည္ သာသနာႏွစ္-၆ဝဝ-ခန္႔တြင္ စတင္ေပၚေပါက္လာသည့္ဂုိဏ္း ျဖစ္သည္။ ထုိအခိ်န္တြင္
အိႏၵိယနယ္အတြင္း၌ ေထရဝါဒဗုဒၶဘာသာဂုိဏ္းဝင္မ်ား အနည္းအပါးမွ်သာ
က်န္ရွိေနၾကပါသည္။ ေထရဝါဒသာနာေတာ္ကြယ္ေပ်ာက္ေနၿပီဟုပင္ ဆုိႏုိင္သည္။
ဟီနယာနႏွင့္မဟာယာနတုိ႔က ေထရဝါဒဗုဒၶဘာသာကုိ ပ်က္စီးေစခဲ့ေၾကာင္းသိရပါသည္။
ယခုေခတ္တြင္ အခ်ိဳ႕သူတုိ႔က ေထရဝါဒဗုဒၶဘာသာကုိ ဟီနယာန ဗုဒၶဘာသာဟုပင္
အထင္မွားေနၾကသည္။ ဟီနယာန၊ မဟာယာန ကြဲျပားခ်ိန္တြင္ အိႏၵိယအတြင္း၌
ေထရဝါဒဗုဒၶဘာသာေပ်ာက္ကြယ္ေနရၿပီျဖစ္၍၎ဝါဒကြဲမႈထဲတြင္ေထရဝါဒဗုဒၶဘာသာမပါေၾကာင္း

သိရွိရပါသည္။ထုိအခ်ိန္တြင္ေထရဝါဒဗုဒၶဘာသာသည္သီဟုိဠ္ကြၽန္းအတြင္း၌ထြန္းလင္းျပန္႔ပြါးေနေၾကာင္း
ေတြ႕ရွိရမည္။
၁။ ေထရဝါဒဗုဒၶဘာသာက်မ္းစာမ်ား
ေထရဝါဒဗုဒၶဘာသာတရားေတာ္မ်ားသည္
ျမတ္စြာဘုရားလက္ထက္ေတာ္မွစၿပီး ယေန႔တုိင္ေအာင္ တည္ရွိၿပီးအရွင္သာရိပုတၱရာ၊
အရွင္မဟာေမာဂၢလာန္၊ အရွင္မဟာကႆပ၊
အရွင္အာနႏၵာအစရွိကုန္ေသာရဟႏၲာအရွင္ျမတ္ႀကီးမ်ားမွစၿပီးေတာ့မေထရ္ျမတ္ႀကီးအဆက္ဆက္တုိ႔
သင္ယူပြါးမ်ား ေဆာင္ထားေတာ္မူခဲ့ၾကသည့္ နိကာယ္ငါးရပ္၊ ပိဋကတ္သုံးပုံ
ပါဠိေတာ္မ်ားပင္
ျဖစ္ၾကသည္။ျမတ္စြာဘုရားရွင္၏မူရင္းအက်ဆုံးအမွန္ကန္ဆုံးအသန္႔စင္ဆုံးတရားေတာ္မ်ားတည္း။
ထုိ႔ေၾကာင့္ ထုိတရားေတာ္မ်ားအတုိင္း လုိက္နာက်င့္သုံးသူမ်ားကုိ
မေထရ္ျမတ္ႀကီး
အဆက္ဆက္တုိ႔၏ဝါဒအတုိင္း လုိက္နာက်င့္သုံးသူမ်ားျဖစ္ျခင္းေၾကာင့္ ေထရဝါဒဗုဒၶဘာသာ
ဝင္မ်ားဟုေခၚဆုိၾကသည္။ထုိ႔ျပင္ ''တတၴ တတၴ ဘဂဝတာ ပဝတၱိတာ ပကိဏၰကေဒသနာေယဝ ဟိ
အ႒ကထာ'' (သာရတၴဒီပနီ၊၂၁။)ဟု ဆုိထားျခင္းေၾကာင့္ ထုိထုိသိကၡာပုဒ္ပညတ္ရာတြင္
ပုဂၢလဇၩာသယအားေလွ်ာ္စြာ တရားေဟာရာဌာနတုိ႔၌
ျမတ္စြာဘုရား ေဟာထားအပ္ကုန္ေသာပကိဏၰက ေဒသနာေတာ္သည္သာာလွ်င္ အ႒ကထာ မည္၏္ ။ ထိုု ကိိဏၰကေဒသနာေတာ္ကား''ဘဂဝါ ကိရ(ပ)ဓမၼေဒသနံ
ကေရာတိ''
(ပါရာဇိကက႑႒ကထာ၊၁၈၈)၌ဆုိထားေသာစကားအရပထမပါရာဇိကသိကၡာပုဒ္ကုိပညတ္ေတာ္မူခါနီး၌

တဒႏုစၧဝိက၊တဒႏုေလာမိကဓမၼေဒသနာေဟာရာမွာပင္ျမတ္စြာဘုရားသည္အဆင္းငါးမ်ိဳးရွိေသာ
ပန္းကုံးကုိျပဳလုပ္သကဲ့သုိ႔လည္းေကာင္း၊
ရတနာပန္းဆုိင္းကိုစီရင္သကဲ့သို႔လည္းေကာင္း
ပညတ္ေတာ္မူအပ္ေသာသိကၡာပုဒ္ကုိႏွိပ္နင္းလုိစိတ္ရွိကုန္ေသာမေစာင့္စည္းမႈ၌ေမြ႕ေလွ်ာ္ကုန္ေသာ
ရဟန္းတုိ႔ကုိ''ဒုႆီလပုဂၢိဳလ္တုိ႔သည္ ငရဲစသည္၌ ဆင္းရဲသုိ႔ ေရာက္ၾကရ ကုန္၏''ဟု
တမလြန္၌ျဖစ္ေသာဝဋ္ေဘးျဖင့္ၿခိမ္းေခ်ာက္လ်က္ မ်ားစြာေသာအျပစ္တုိ႔ကုိ
ျပေတာ္မူၿပီးလွ်င္ သိကၡာ သုံးပါးကုိအလုိရွိကုန္ေသာ ေစာင့္စည္းမႈ၌တည္ကုန္ေသာ
ရဟန္းတုိ႔ကုိ''အခိ်ဳ႕-အရဟတၱဖုိလ္၌- အခ်ိဳ႕-အနာဂါမိမဂ္ဖုိလ္၌-တည္ေစလ်က္
ဥပနိႆယကင္းကုန္ေသာ ရဟန္းတုိ႔ကုိ
အခ်ိဳ႕နတ္ျပည္လမ္းေၾကာင္း၌တည္ေစလ်က္''ဒီဃနိကာယ္အတုိင္းအရွည္ရွိေသာ
ေဒသနာေတာ္ကုိလည္းေကာင္းမဇၩိမနိကာယ္အတုိင္းအရွည္ရွိေသာေဒသနာေတာ္ကိုလည္းေကာင္း
ျပဳေတာ္မူသည္။ဒီဃနိကာယ္မဇၩိမနိကာယ္အတုိင္းအရွည္ရွိကုန္ေသာဤေဒသနာစကားေတာ္မ်ားသည္
ပကိဏၰကေဒသနာေတာ္မ်ား ျဖစ္ၾကသည္။ ထုိပကိဏၰကေဒသနာေတာ္မ်ားသည္ပင္
အ႒ကထာမ်ား မည္သတည္း။
ထုိအ႒ကထာမ်ားကိုသံဂါယနာသုံးတန္တင္ေတာ္မူေၾကာင္းကုိသီလကၡန္အ႒ကထာစသည္တုိ႔၏
အစဦးပုိင္း၌ျပဆုိထားၿပီးျဖစ္ၾကသည္။ထုိအ႒ကထာမ်ားရွိေနလ်က္အရွင္မဟာဗုဒၶေဃာသသည္
အဘယ့္ေၾကာင့္ေနာက္ထပ္အ႒ကထာမ်ားကိုေရးသားရသနည္းဟုဆုိလွ်င္ထုိအ႒ကထာမ်ားကုိ
သီဟုိဠ္ကြၽန္းသုိ႔အရွင္မဟိႏၵေထရ္ေဆာင္ယူသြားၿပီးသီဟုိဠ္ကြၽန္းသူမ်ားအတြက္အကၡရာတင္ေရးသားထားခဲ့သျဖင့္
အျခားကြၽန္းသားမ်ား သင္ယူမႈမျဖစ္ႏုိုင္ၾက၍ ထုိသီဟုိဠ္ဘာသာကိုပယ္ၿပီး
မာဂဓဘာသာျဖင့္
ျပန္ဆုိလ်က္လည္းေကာင္း၊ပါရာဇိကဏ္အ႒ကထာအစဦးပုိင္းဂါထာႏွင့္အညီအက်ယ္ျဖစ္ေသာ
မူလအ႒ကထာစကားမ်ားကုိအက်ဥ္းခ်ဳံးလ်က္လည္းေကာင္း၊အားလုံးေသာအဆုံးအျဖတ္တုိ႔ကုိ

မၾကြင္းက်န္ေစဘဲျပည့္စုံေစလ်က္လည္းေကာင္း၊ဘုရားရွင္ေဟာထားေသာအစဥ္ကုိမေက်ာ္လႊားဘဲအစဥ္
လုိက္တည္ေစလ်က္လည္းေကာင္း၊အရွင္မဟာဗုဒၶေဃာသဆရာေရးသားခဲ့ေၾကာင္းသိရသည္။
သို႔ျဖစ္ပါ၍ လက္ရွိအ႒ကထာမ်ားသည္ အရွင္မဟာဗုဒၶေဃာသစသူတုိ႔ကဘုရားရွင္၏ေဒသနာ
ပါဠိေတာ္တုိ႔ကုိကုိယ္ပုိင္ဥာဏ္ျဖင့္ထင္သလုိဖြင့္ျပေရးသားထားသည့္က်မ္းစာမ်ားမဟုတ္ၾကေပ။


မူရင္းအားျဖင့္ျမတ္စြာဘုရားေဟာထားရင္းတရားမ်ားသာျဖစ္ၾကေပသည္။၎းအ႒ကထာမ်ားကုိ

သာသနာေတာ္ႏွစ္(၉၃၇)ဝန္းက်င္တြင္ျပဳစုေရးသားထားေၾကာင္းသိရပါသည္။အျခားအ႒ကထာမ်ား၊
ဋီကာမ်ားသည္လည္း ဤသေဘာအတုိင္းပင္ျဖစ္ၾကပါသည္။ ေခတ္ကာလ ကြာဟမႈမ်ားသာ
ထူးျခားၾကပါသည္။မူအားျဖင့္ဘုရားေဟာထားသည့္တရားရင္းမ်ားအတုိင္းပင္တည္ၾကပါသည္။
(အမွတ္(၉)ဝိနိစၧယ၊ ၃၉-၄ဝ။)
အဆုိပါ ပါဠိေတာ္မ်ားႏွင့္အ႒ကထာမ်ားကို သံဂါယနာ သုံးႀကိမ္ဆက္တုိက္ တင္ေတာ္မူၾကၿပီး ျဖစ္ပါသည္။ယခုအခါမွဆုိလွ်င္
သံဂါယနာေျခာက္ႀကိမ္တုိင္တုိင္တင္ၾကၿပီး ျဖစ္ပါသည္။

၂။ ဟီနယာနဗုဒၶဘာသာက်မ္းစာမ်ား
ျမတ္စြာဘုရားပရိနိဗၺာန္စံေတာ္မူၿပီးေနာက္သာသနာႏွစ္(၁ဝဝ)အေရာက္တြင္ေဝသာလီျပည္သား
ဝဇၨီပုတၱကရဟန္းမ်ားသည္ဘုရားရွင္၏ဝိနည္းပညတ္ေတာ္ထဲကအခ်က္(၁ဝ)ခ်က္တုိ႔ကုိမိမိတုိ႔လုိသလုိျပဳျပင္၍
က်င့္သုံးၾကသည့္အတြက္ေၾကာင့္ သံဃာစည္းေဝးၿပီးေတာ့ ကမၼဝါစာဖတ္ၿပီး ၎ဝဇၨီပုတၱကရဟန္းမ်ားကို
ႏွင္ထုတ္ၾကပါသည္။
ထုိ႔ေနာင္ေဝသာလီျပည္မွာပင္ရဟႏၲာအရွင္ျမတ္ႀကီး(၇ဝဝ)တုိ႔ကဒုတိယသံဂါယနာကိုတင္ၾကပါ
သည္။ႏွင္ထုတ္ခံထားၾကရသူဝဇၨီပုတၱကရဟန္းတုိ႔ကလည္းေဝသာလီျပည္မွထြက္ခြါသြားၿပီးေတာ့ စိတ္တူ သေဘာတူ သံဃာမ်ားႏွင့္ ဒကာဒကာမ်ားကိုပါ
စည္း႐ုံးသိမ္းသြင္းၿပီးေကာသမၺီျပည္မွာ
သံဃာတစ္ေသာင္းတုိ႔ျဖင့္ဒုတိယသံဂါယနာ(စင္ၿပိဳင္)ကိုျပဳလုပ္ၾကသည္။၎တုိ႔ကသူတုိ႔၏သံဂါယနာကုိ

မဟာသံဂီတိသံဂါယနာဟုသမုတ္ၿပီးသူတုိ႔၏ဂုိဏ္းသစ္ကိုလည္းမဟာသံဂီတိဂုိဏ္းဟုသမုတ္ၾကပါသည္။
သံဃာမ်ားသည္ကုိအစြဲျပဳ၍ မဟာသံဃိကဂုိဏ္းဟုလည္း ေခၚတြင္ေစၾကပါသည္။
၎ဂုိဏ္းသည္ ျမတ္စြာဘုရား၏ မူရင္းတရားေတာ္မ်ားကို စတင္၍ ျပဳျပင္သည့္ဂုိဏ္းျဖစ္သည္။
၎ဂုိဏ္းက''ေဂါတမျမတ္စြာဘုရားဟာလူသားဘုရားမဟုတ္ဘူး။နိဗၺာန္ဘုံမွာအၿမဲတည္ရွိေနၿပီး
႐ုပ္ခႏၶာကုိယ္မရွိျခင္းေၾကာင့္လူသားေတြ မျမင္ရတဲ့ အနႏၲတန္ခုိးရွင္ဘုရား
ျဖစ္တယ္''ဟူ၍
ယူဆၾကသည္။ထုိ႔ျပင္''လူ႕ျပည္မွာတရားေဟာေနတဲ့ဘုရားဟာနိမၼိတဘုရားကုိယ္ပြါးဘုရားသာ
ျဖစ္တယ္''ဟူ၍ယူဆၾကသည္။ ဤအခ်က္သည္ မဟာယာနဗုဒၶဘာသာျဖစ္ေပၚလာျခင္း၏
မိ်ဳးေစ့တစ္ေစ့ပင္တည္း။ထုိသို႔သံဂါယနာ(စင္ၿပိဳင္)တင္ခိ်န္မွစ၍သံဃာေတာ္မ်ားအယူအဆအမ်ိဳးမ်ိဳးကြဲျပားၿပီး
ဂုိဏ္းႀကီး(၁၈)ဂုိဏ္းအထိပင္ ကြဲျပားခဲ့ၾကပါသည္။
ထုိ႔ေနာက္ႏွစ္ေပါင္း(၁၃၅)ႏွစ္အၾကာတြင္
သာသနာေတာ္ႏွစ္(၂၃၅)ေရာက္ေတာ့ကြဲျပားေနေသာဂုိဏ္းႀကီးမ်ားကုိညီၫြတ္ေစဖုိ႔ႏွင့္သာသနာေတာ္သန္႔ရွင္းစင္ၾကယ္ေစဖုိ႔
ရည္ရြယ္ခ်က္ထားလ်က္သီရိဓမၼာေသာကမင္းႀကီးကတတိယသံဂါယနာကုိတင္ေတာ္မူေစခဲ့သည္။

သုိ႔ေသာ္လည္းဟီနယာနဂုိဏ္းဝင္သဗၺတၴိဝါဒဂုိဏ္းသားသံဃာမ်ားကမညီၫြတ္ႏုိင္ၾကသည္ျဖစ္၍

ရာဇၿဂိဳဟ္အနီးရွိနာလႏၵာၿမိဳ႕မွာတတိယသံဂါယနာ(စင္ၿပိဳင္)တင္ၾကပါသည္။တတိယသံဂါယနာတင္

အရွင္ေမာဂၢလိပုတၱတိႆေထရ္အစရွိေသာသံဃာေတာ္မ်ားႏွင့္သီရိဓမၼာေသာကမင္းႀကီးတုိ႔၏ေက်းဇူးေၾကာင့္
ေထရဝါဒသာသနာေတာ္ႀကီးက အိႏၵိယေတာင္ပုိင္း၊ သီဟုိဠ္ကြၽန္း၊ျမန္မာျပည္၊
ယုိးဒယားျပည္-အစရွိသည့္ေတာင္းပုိင္းေဒသမ်ားမွာျပန္႔ႏွ႔ံေနစဥ္သဗၺတၴိဝါဒီဂုိဏ္း(ဟီနယာနသာသနာ)ကလည္း

အိႏၵိယေျမာက္ပုိင္း၊အေနာက္ေျမာက္ပုိင္းမွာျပန္႔ႏွံ႕ေနပါသည္။ဂႏၶာရတုိင္း၊ကသီၼရတုိင္းအထိေတာင္ေရာက္ရွိသည္။
၎ဂုိဏ္း၏အေျခခံအယူဝါဒမွာ''သဗၺံအတၴိ=အားလုံးဟာ
အစစ္အမွန္အေနအားျဖင့္အၿမဲတမ္းရွိေနၾကတယ္''ဟူ၍ပင္ျဖစ္သည္။သာသနာႏွစ္(၆၅ဝ)ဝန္းက်င္တြင္
သဗၺတၴိဝါဒဂုိဏ္းကုိ ၾကည္ၫုိေသာ သကမင္းမ်ိဳးကနိသွ်ကဘုရင္က ဝသုမိၾတမေထရ္ကုိ
ဥကၠ႒၊အႆေဃာသမေထရ္ကုိဥပဥကၠ႒တင္ေျမႇာက္ၿပီးဂႏၶာရတုိင္း(ယခုအေနာက္ပါကစၥတန္)
ဇလႏၶရၿမိဳ႕ကုဝနေက်ာင္းမွာသံဂါယနာတင္ျပန္သည္။ကသီၼရတုိင္း(ယခုကက္ရွ္မီး)ကု႑လဝနေက်ာင္းမွာ

တင္သည္ဟုလည္းဆုိၾကသည္။ယင္းသံဂါယနာ၏ထူးျခားခ်က္မွာကနိသွ်ကဘုရင္ကသံဃာေတာ္ေတြကုိ
ပိဋကတ္အဖြင့္က်မ္းမ်ားကုိ သကၠတဘာသာျဖင့္ ေရးသားေစေတာ္မူျခင္းပင္ျဖစ္သည္။
ထုိ႔ေၾကာင့္ထုိသုိ႔ေရးသားျပဳစုထားေသာက်မ္းမ်ားထြက္လာၾကၿပီးဝိဘိဘာသာက်မ္း္းႀကီးီးမ်ားဟု
ထင္ရွားၾကပါသည္။ထုိအခါကအိႏၵိယတြင္အခိ်ဳ႕ကသီရိဓမၼာေသာကမင္းႀကီး၏တတိယသံဂါယနာကုိ
ေထာက္ခံၾက၍အခ်ိဳ႕ကမူ သဗၺတၴဝါဒဂုိဏ္းကိုေထာက္ခံၾကေလသည္။ဟီနယာနဗုဒၶဘာသာဟု
နာမည္တပ္ခံရမည့္သဗၺတၴိဝါဒဂုိဏ္းသံဂါယနာတြင္ထင္ရွားေက်ာ္ၾကားေသာအရွင္အႆေဃာသမေထရ္
ပါဝင္ေနေသာေၾကာင့္အႆေဃာသမေထရ္သည္မဟာယာနဗုဒၶဘာသာဂုိဏ္းဝင္ဟုတ္မဟုတ္သည္
႐ႈတ္ေထြးလ်က္ ရွိေနၾကရသည္။

၃။ မဟာယာနဗုဒၶဘာသာက်မ္းစာမ်ား
အထက္ပါအတုိင္းသံသယျဖစ္ဖြယ္မ်ားရွိေနၾကေသာ္လည္းသာသနာႏွစ္(၆)ရာစုႏွစ္၊ခရစ္ႏွစ္(၁)
ရာစုႏွစ္တြင္ေပၚထြန္းခဲ့သူအဆုိပါအႆေဃသမေထရ္ေရးသားျပဳစုထားသည့္ဗုဒၶစရိတက်မ္းမွာ''မဟာယာန''
စကားလုံးကုိ ပထမဆုံး ေတြ႕ၾကရမည္။ မဟာယာနဗုဒၶဘာသာ၏ အစပ်ိဳးစကားလုံးဟုလည္း
ဆုိႏုိင္ၾကေပလိမ့္မည္။မဟာယာနဗုဒၶဘာသာက်မ္းျပဳဆရာမ်ားမွာရွင္အႆေဃာသ၊ရွင္နာဂဇၨဳန၊
ရွင္အသဂၤ၊ ရွင္ဝသုဗႏၵဳ-အစရွိကုန္ေသာဘုန္းေတာ္ႀကီးမ်ား
ျဖစ္ၾကသည္။ထုိဘုန္းေတာ္ႀကီးမ်ား ေရးသားထားသည့္က်မ္းမ်ားသည္
ျပင္ခ်င္သလုိျပင္ထားသည့္က်မ္းစာမ်ားခ်ည္း ျဖစ္ၾကသည္။
ထုိ႔ေၾကာင့္မဟာယာနက်မ္းစာမ်ားသည္ဘုရားေဟာက်မ္းဂန္မ်ားမဟုတ္ၾကေပ။သာသနာႏွစ္(၆ဝဝ)တြင္
ရွင္အႆေဃာသ၊ သာသနာႏွစ္(၇ဝဝ)တြင္
ရွင္နာဂဇၨဳန၊သာသနာႏွစ္(၉ဝဝ)တြင္ရွင္အသဂၤႏွင့္
ရွင္ဝသုဗႏၶဳတုိ႔အသီးသီးေပၚထြန္းခဲ့ေၾကာင္းေတြ႕ရသည္။မဟာယာနက်မ္းစာမ်ားသည္သာသနာႏွစ္(၇ဝဝ)ေနာက္ပုိင္းေရာက္မွ

ျမတ္စြာဘုရား၏တရားေတာ္ေတြကုိအနည္းငယ္မွ်ေလာက္သာမွီျငမ္းျပဳလ်က္မိမိတုိ႔အယူဝါဒအတုိင္း
ဖြင့္ဆုိေဖၚျပ ေရးသားထားၾကသည့္စာမ်ားခ်ည္း ျဖစ္ၾကသည္။

အထူးျခားဆုံးအယူဝါဒမွာ-
ေထရဝါဒဗုဒၶဘာသာတုိ႔က
(၁)ဘုရားျဖစ္ၿပီးလည္း နိဗၺာန္ဝင္စံႏုိင္သည္။
(၂)ပေစၥကဗုဒၶါျဖစ္ၿပီးလည္း နိဗၺာန္ဝင္စံႏုိင္ၾကသည္။
(၃)တပည့္သာဝကရဟႏၲာျဖစ္ၿပီးလည္း နိဗၺာန္ဝင္စံႏုိင္ၾကသည္။
ဤသို႔နိဗၺာန္ဝင္စံႏုိင္ပုံသုံးနည္းရွိသည္ဟူ၍ယူၾကသည္။ထုိ႔ေၾကာင့္မဟာယာနတုိ႔ကေထရဝါဒတုိ႔ကုိသမၼာသေမၺာဓိယာန၊ ပေစၥကေဗာဓိယာန၊သာဝကေဗာဓိယာနဟုသုံးႏႈန္းၾကသည္။
မဟာယာနဗုဒၶဘာသာတုိ႔ကမူဘုရားျဖစ္ၿပီးမွသာလွ်င္နိဗၺာန္ဝင္စံႏုိင္ၾကမည္ျဖစ္သည္။ မဟာယာနတုိ႔ကသမၼာသေမၺာဓိယာန တစ္ခုတည္းကုိသာလွ်င္ လက္ခံၾကသည္။
(ပေစၥကဗုဒၶါအျဖစ္၊ တပည့္သာဝကရဟႏၲာအျဖစ္ျဖင့္နိဗၺာန္မဝင္စံႏုိင္ဟူ၍
ယုံၾကည္ၾကသည္။) ဤအခ်က္၌ မဟာယာနတုိ႔၏အယူဝါဒကို
အတိအက်ေျပာရလွ်င္ဘုရားျဖစ္ၿပီးမွ နိဗၺာန္ဝင္သည္ဟု မေျပာႏုိင္ဘဲ
နိဗၺာန္ဝင္စံၿပီးမွသာလွ်င္ ဘုရားျဖစ္သည္ဟူ၍သာ ေျပာရမည္။
မဟာယာနဗုဒၶဘာသာဝင္ေတြက သူတုိ႔က အျမတ္ဆုံးယာဥ္ျဖစ္ေသာ သမၼာသေမၺာဓိယာန တစ္ခုတည္းျဖင့္သာ နိဗၺာန္ကုိ
သြားႏုိင္သည္ဟူ၍ ယုံၾကည္ျခင္းေၾကာင့္ သူတုိ႔၏ဗုဒၶဘာသာကုိ
မဟာယာနဗုဒၶဘာသာဟုသူတုိ႔ဘာသာ နာမည္တပ္ၾကသည္။ ထုိ႔ျပင္ သဗၺတၴိဝါဒဂုိဏ္း၊
သုတၱႏၲိကဂုိဏ္းတုိ႔ကုိ ဟီနယာနဟု သူတုိ႔ကပင္နာမည္တပ္လုိက္ၾကသည္။
ထုိနာမည္မ်ား တြင္လာၾကေသာေၾကာင့္
မဟာယာနစတင္ေပၚထြန္းလာခ်ိန္တြင္မူလဝဇၨီပုတၱကႏြယ္ဝင္တုိ႔၏
မဟာသံဂီတိဂုိဏ္းေခၚမဟာသံဃိကဂုိဏ္းသည္ဟီနယာနဂုိဏ္းအျဖစ္ျဖင့္ထင္ရွားလာရေပေတာ့သည္။

သုိ႔ေသာ္ေနာက္ပုိင္းတြင္မူ၎မဟာသံဃိကဂုိဏ္းကိုမဟာယာနတုိ႔ကမ်ိဳပစ္ၿပီးေဖ်ာက္ပစ္လုိက္ၾကပါသည္။
အႏွစ္ခ်ဳပ္အားျဖင့္ဆုိရပါမူ
မဟာယာနဗုဒၶဘာသာက်မ္းမ်ားသည္ျမတ္စြာဘုရားပရိနိဗၺာန္စံေတာ္မူၿပီးေနာက္ႏွစ္ေပါင္း(၁ဝဝ)အေရာက္တြင္

သက္ဆုိင္ရာေဒသ၊သက္ဆုိင္ရာေခတ္ကာလ၊သက္ဆုိင္ရာပုဂၢလတုိ႔ႏွင့္ကုိက္ညီေအာင္လူ႕အႀကိဳက္ျဖစ္ေအာင္
လူႀကိဳက္မ်ားေနသည့္ေခတ္ေပၚဝါဒမ်ားႏွင့္ ကုိက္ညီေအာင္
အံဝင္ခြင္က်ျဖစ္ေလာက္ေအာင္
မိမိတုိ႔လုိသလုိတစ္စခ်င္းတစ္စခ်င္းျပဳျပင္ေျပာင္းလဲထားသည့္က်မ္းစာမ်ားခ်ည္းသာျဖစ္ၾကသည္။
မဟာယာနဗုဒၶဘာသာေခါင္းေဆာင္မ်ားသည္မိမိတုိ႔တရားေတြကိုမွန္ျခင္းမွားျခင္းအေပၚအေရးမထားၾကဘဲ
လူႀကိဳက္မ်ားၿပီး ေနာက္လုိက္ဘာသာဝင္မ်ားလွ်င္ ၿပီးေရာဟူ၍သာ အေရးထားၾကသည္။
ထုိ႔ေၾကာင့္ေခတ္ကာလအလိုက္လူႀကိဳက္မ်ားမည့္အယူအဆအမ်ိဳးမ်ိဳးေတြကိုဗုဒၶတရားေတာ္ေတြထဲသုိ႔

သြတ္သြင္းၿပီးေတာ့အမိ်ဳးမ်ိဳးျပဳျပင္ေျပာင္းလဲပစ္သူမ်ားျဖစ္ၾကသည္။သုိ႔ျဖစ္၍ေရွ႕ပုိင္းမဟာယာနတရားမ်ားမွာ

ဗုဒၶ၏တရားေတာ္မ်ားကုိမူရင္းအဓိပၸါယ္ျဖင့္အေတာ္အတန္ေတြ႕ၾကရေသာ္လည္းေနာက္ပုိင္းမဟာယာနတရား

မ်ားမွာက်ေတာ့ဗုဒၶ၏မူရင္းတရားမ်ားထဲမွသစၥာေလးပါး၊မဂၢင္ရွစ္ပါး၊နိဗၺာန္၊အသခၤတအစရွိေသာ

စကားလုံးမ်ားေလာက္ကုိသာေတြ႕ၾကရပါသည္။ထုိုိိစကားလုံုံးမ်ားမွွာလည္းအနက္အဓိိပၸၸါယ္္က်ေတာ့
မူရင္းတရားေတာ္မ်ားႏွင့့္္ တျခားစီပင္ ျဖစ္ေနၾကျပန္သည္။အထက္တြင္
ေဖၚျပခဲ့သည့္အတုိင္း သာသနာႏွစ္(၆ဝဝ)ခုႏွစ္၊ ခရစ္ႏွစ္(၁)ရာစုႏွစ္တြင္
ေနာင္အခါမွာမဟာယာနဗုဒၶဘာသာဟူ၍
ထင္ရွားလာမည့္အယူအဆဝါဒအမ်ိဳးမ်ိဳးေတြကုိတီထြင္ေဟာေျပာေရးသားျဖန္႔ေဝခဲ့ၾကေသာ္လည္း
မိမိတုိ႔၏အယူဝါဒအသီးသီးကုိ စုစုစည္းစည္းျဖစ္ေအာင္
စည္းစည္းလုံးလုံးျဖစ္ေအာင္
ေဆာင္ရြက္ႏုိင္မႈမရွိၾကေသးေပ။သူကတစ္မ်ိဳးငါကတစ္မ်ိဳးျငင္းခုံေနၾက႐ုံမွ်သာရွိၾကပါေသးသည္။

အမ်ားကလက္ခံႏုိင္ေလာက္ေအာင္မလုပ္ႏုိင္ၾကေသးေပ။ထုိ႔ေၾကာင့္သာသနာႏွစ္(၁ဝဝ)မွသည္

သာသနာႏွစ္(၇ဝဝ)ခန္႔အထိကာလတစ္ေလွ်ာကကကိုမဟာယာနအႀကိဳေခတ္ဟုသတ္မွတ္ႏိုင္ၾကမည္ျဖစ္ပါသည္။
လိုရင္းမွာမဟာသဃံကိဂိုဏ္းမွမဟာယာနဂုိဏ္းသို႔ခ်ီတက္လာစဥ္ သမုိင္းေခတ္ပင္ ျဖစ္ေပသည္။

မွတ္ခ်က္္။ ။ ေဖၚျပပါအခ်က္အလက္အားလုံးသည္ ခ်မ္းေျမ႕ဆရာေတာ္၏
''တကၠသုိလ္ဓမၼသဘင္'' (စာ-၃၇၆-၃၈၄)တုိ႔မွ ကူးယူတင္ျပခ်က္မ်ားသာ ျဖစ္ၾကပါသည္။

Sunday, May 2, 2010

ပုဂံကိုဖ်က္စီးၾကသူမ်ား

ပုဂံကိုပ်က္စီးၾကသူမ်ား

ေဒါက္တာသန္းထြန္း ျပဳစုတဲ့ ပုဂံကိုပ်က္စီးၾကတဲ့ လူ/စာရင္း က ၂၅ မတ္လ ၁၂၁၂ ကေနစျပီး ၅ ဇူလိုင္ ၁၉၇၉ အထိပါ။ ၁၉၇၉ ေနာက္ပိုင္း စာရင္းကိုလည္း ျပဳစုခဲ့မယ္လို႕ ယံုၾကည္ပါတယ္။

အေၾကာင္းေၾကာင္း ေၾကာင္႔မထုတ္ျဖစ္တာဘဲျဖစ္ပါလိမ္႔မယ္။ ၁၉၈၀ ေနာက္ပိုင္းကေန ကေန႕အထိ စာရင္းကို လုပ္ဖို႕ကြၽန္ေတာ္တို႕ မ်ိဳးဆက္သစ္ေတြ တာဝန္ရွိပါတယ္။

ေဒါက္တာသန္းထြန္းဟာ ပညာရွင္ စစ္စစ္ျဖစ္လို႕ ဘယ္သူေတြက အဓိကတာဝန္ရွိသူ ရယ္လို႕ အဆင့္သတ္မွတ္ခ်က္(Ranking) မလုပ္ပါဘူး။

ကြၽန္ေတာ္ (Ranking) လုပ္ထားတာရွိပါတယ္။ မွန္ခ်င္မွမွန္ပါလိမ္႔မယ္။ ပုဂံတင္ မဟုတ္ပါဘူး ျမန္မာႏိုင္ငံအႏွံ႕အျပားက ဘုရား၊ ပုထိုး သာသနိက အေဆာက္ဦး၊ ေရွးေဟာင္းအေဆာက္ဦးအားလုံးပါပါတယ္။
၁။ မင္း (အုပ္ခ်ဳပ္သူ)
၂။ သဘာဝေဘးဒဏ္
၃။ ဘုရား ေဂါပက
၄။ သဒၵါ တရားထက္သန္သူ ရဟန္း/လူ
၅။ သိုက္သမား
၆။ ေရွးေဟာင္းသုေတသနသမား
၇။ အလုပ္လုပ္သူ လုပ္သား



၁။ မင္း (အုပ္ခ်ဳပ္သူ)

က်န္စစ္သားဟာ မြန္ေဒသမွာရွိတဲ့ ဘုရားပုထိုး တခ်ိဳ႕ကို ျပင္ဆင္မြမ္းမံျပီးေနာက္ ေရွးကထက္ပိုေကာင္းတယ္ လို႕ေက်ာက္စာေရးထားခဲ့တာရွိပါတယ္။

ပုဂံေနာင္းပိုင္းက တ႐ုတ္ေျပးမင္း ဟာ ဘုရားပုထိုးေတြကို ဖ်က္ျပီး ျမိဳ႕႐ိုးတည္ေဆာက္ပါတယ္။ အဲဒီကစ လာလိုက္တာ ကုန္းေဘာင္ ေခတ္မွာ ပိုဆိုးပါတယ္။ ပုဂံျပည္မွာရွိသမွ်ဘုရား၊ ဆင္းတု၊ နံရံေဆးေရး ၊ အလွဆင္ ေႂကြျပား အပါဝင္ ရွိရွိသမွ် အကုန္ျပင္ပါတယ္။ ျပင္ျပီးတိုင္းလည္းဘဲ ေရွးကထက္သာလြန္တယ္လို႕ေျပာပါတယ္။
ဘိုးေတာ္ဘုရားလက္ထက္မွာ ပုဂံအပါဝင္ ျမန္မာတျပည္လုံးမွာရွိတဲ့ ေက်ာက္စာေတြကို အမရပူရ ေရႊ႕ေစတဲ့အခါ အဆိုးဝါးဆုံး အမွားတခုကို က်ဳးလြန္လိုက္တာပါဘဲ။

မူရင္းေဒသမသိတဲ့ ေက်ာက္စာေတြေပၚလာတယ္၊၊ ဆင့္ထိုး၊ စပ္ထိုးေက်ာက္စာ ေတြေရးေစျပီး သမိုင္းမွတ္တမ္းေတြကို လြန္လြန္က်ဳးက်ဳး ဖ်က္စီးတယ္။

ထီးတင္၊ ထီးျပင္ ရင္း ဘုရားဌာပနာတိုက္ ေဖာက္တာမ်ိဳးကို ကုန္းေဘာင္မင္းဆက္ေတြကစျပီး လုပ္လာတာၾကာေနပါျပီ။

၁၉၈၈ ေနာက္ပိုင္း ပုဂံအဝင္အပါ ျမန္မာႏိုင္ငံအႏွံ႕အျပားက ဘုရား၊ ပုထိုး သာသနိက အေဆာက္ဦးေတြကို ထိပါးတဲ့အခါမွာေတာ့ အေျပာဆိုတစ္မ်ိဳးေျပာင္းလာပါျပီ။

ေရွးမူမပ်က္၊ေရွးလက္ရာမပ်က္လို႕ ေျပာပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ အေျပာႏွင့္ အလုပ္မညီပါ။ ပုဂံက ဘုရားပုထိုးေတြကို မျပင္မေနရ စီမံကိန္းႏွင့္ ျပင္ေစတဲ့အခါမွာ ဘာမွနားမလည္ႏိုင္ေအာင္ျဖစ္ရပါတယ္။
၂၀၀၈ မွာသတင္းတပုဒ္ဖတ္လိုက္ရပါတယ္။ ေက်ာက္စာေတြကို ေနရာထပ္ေျပာင္းမယ္တဲ့။

ေရွးေဟာင္းဘုရာေတြကို မျပင္ဘဲပစ္ထားပါလို႕ဆိုလိုတာမဟုတ္ပါ။
မေပ်ာက္ဆုံးေအာင္ ထိန္းသိမ္း ( Conservation ) တာရယ္၊ ဆက္ျပီး မျပိဳမပ်က္ေအာင္ ကာကြယ္
( Preservation )တာရယ္၊ မူရင္းပံုစံမပ်က္ ျပန္တည္ေဆာက္ ( Restoration) လုပ္ရမွာပါ။

တခ်ိဳ႕ကေစတနာ တကယ္ေကာင္းတယ္၊ ၾကိဳးစားတယ္။ ဒါေပသိ ဘုရား၊ ပုထိုး သာသနိက အေဆာက္ဦးေတြကို ျပင္ဆင္တဲ့ အခါ ေရွးေဟာင္းသုေတသနသမား စစ္စစ္၊ သမိုင္းပညာရွင္စစ္စစ္ ေတြရဲ့အၾကံေပးမႈေတြကို ယူဖို႕လိုပါတယ္။

ဒါတင္မကပါ။ ဗိသုကာ ( Architectural) ၊ ကိုယ္ထယ္ ( Structural ) အပါဝင္ တကယ္ကြၽမ္းက်င္တဲ့ သက္ဆိုင္ရာ အင္ဂ်င္နီယာေတြရဲ့ တြက္ခ်က္စီစစ္ ၾကီးက်ပ္မႈေတြ လိုတယ္။

ဒါေတြမပါဘဲ သာမန္ ပန္းရံဆရား ၊ ပန္းခ်ီဆရာေတြ ႏွင့္သာ ျပင္ျပီး ေရွးလက္ရာမပ်က္လို႕ ေျပာတဲ့အခါ စိတ္မေကာင္းယံုက လြဲျပီးဘာမွမတတ္ႏိုင္ပါ။

၂။ သဘာဝေဘးဒဏ္
သဘာဝေဘးဒဏ္လို႕ ေျပာတဲ့အခါမွာ မီး၊ ေရ၊ ေလ ၊ငလ်င္ လို႕အဆင့္ခြဲလို႕ရတယ္။ မီးၾကီးေလာင္တာမ်ိဳးကေတာ့ က်န္စစ္သားလက္ထက္ကတည္းက။

ယေန႕အထိ မီးေလာင္ရင္ဘာေတြ လုပ္မလဲ( Fire Safety ) ဘယ္လိုျပင္ဆင္ထားရလဲဆိုတာ လုံးဝမရွိပါ။

ေခတ္အဆက္ဆက္ ေရတိုက္စားလို႕ ပါသြားတဲ့ ဘုရား ပုထိုးေတြ ေထာင္ခ်ီေနပါျပီ။ ပုဂံျပည္ရဲ့ သုံးပံု တစ္ပံု ေရထဲပါသြားပါျပီ။ ေရတိုက္စားမႈဒဏ္ကာကြယ္ဖို႕ ယေန႕အထိဘာမွမလုပ္ထားပါ။ ကမ္းျပိဳက်တာကို ကိုယ္တိုင္ ၾကည့္ဖူးပါတယ္။

ေခတ္အဆက္ဆက္ ေရတိုက္စားလို႕ ဘုရားျပိဳေတာ့မယ္ဆိုရင္ ရြာသားေတြက ဌာပနာတိုက္ေဖာက္ဖို႕သာ အားသန္ေနၾကပါတယ္။ ဘုရားေဘးနားတင္ ကပ္ေနတဲ့ ေက်ာက္စာကိုေတာ့ သတိမရပါ။

ေခတ္အဆက္ဆက္ ေရထဲပါသြားတဲ့ ဘုရားဆင္းတု၊ ေက်ာက္စာ အပါဝင္ ပစၥည္းအေတာ္မ်ားမ်ား ဧရာဝတီ ျမစ္ထဲမွာ ရွိေနႏိုင္ပါတယ္။ ေခတ္မွီနည္းပညာ၊ စစ္ပစၥည္းေတြႏွင့္ ျမစ္ေၾကာင္းတေလွ်ာက္လိုက္ရွာရင္ ေတြ႕ရမွာမလြဲပါ။

ေလ ၊ငလ်င္ ကေတာ့ အမ်ားသိတဲ့အတိုင္း ဘာဆိုဘာမွျပင္ဆင္ထားတာမရွိ။

၃။ ဘုရား ေဂါပက
အလုပ္ မလုပ္တာမဟုတ္။ မဟုတ္တာကိုသာလုပ္တယ္။
အလႉခံေကာင္းလို႕ ရတဲ့ဟာကို ဘုရားျပင္၊ ေစတီ ႏွင့္ ရုပ္ပြါးေတာ္ကို ေရႊခ်၊ အာ႐ံုခံတန္ေဆာင္းအသစ္ေဆာက္ ၊ ေစာင္းတန္းအသစ္သြယ္၊ ရင္ျပင္ေတာ္ကို ေက်ာက္ျပားခင္း။

သူတို႕ တစ္ခ်က္ လႉပ္လိုက္တိုင္း လက္ရာေဟာင္းေတြပ်က္စီးရတယ္။ ေရွးေဟာင္းသုေတသီေတြက လက္ရာမပ်က္ျပင္ပါလို႕ ဆိုေပမယ့္ နားမေထာင္။ သူတို႕အျမင္ ခိုင္ခိုင္ ခန္႕ခန္႕ရွိေအာင္ဆိုျပီး အလွအပေတြႏွင့္အစားထိုးတယ္။

ႏွစ္စဥ္ဘုရား ပြဲေတြက်င္းပျဖစ္ေအာင္ အားစိုက္တယ္။ ပိုဆိုးတာက ဗုဒၶဘာသာစစ္စစ္ ႏွင့္မဆိုင္တဲ့ တခ်ိဳ႕ အ႐ုပ္ အသစ္ေတြကို အခိုင္အခန္႕ေနရာေပးေေဆာက္လုပ္လာတယ္။

ဘာအလုပ္မွမရွိတဲ့ အခါ ဘုရားနံရံက ေရွးေဟာင္းေဆး ပန္းခ်ီေတြကို ေန႕စားအလုပ္သမားေခၚျပီး " ထံုး ပြတ္" ခိုင္းပါတယ္။ ကြၽန္ေတာ္ ပုဂံသြားတဲ့ အေခါက္တိုင္း ေတြ႕ရပါတယ္။

သဗၺညု ဘုရား အတြင္းက နံရံကို " ထံုး ပြတ္" တဲ့ အလုပ္သမားတစ္ေယာက္ႏွင့္ လူေတြ႕ေမးျမန္းခဲ့ပါတယ္။

" ေဂါပက" ရဲ့အနက္က ေစာင့္ေရွာက္သူ။ သူတို႕ေစာင့္ေရွာက္တဲ့အထဲမွာ ေရွးပန္းခ်ီ၊ ပန္းပု၊ ရုပ္ပြါးေတာ္၊ အေဆာက္ဦးမပါ " သရီရဓာတု" ဓာတ္ေတာ္သာျဖစ္တယ္။

၄။ သဒၵါ တရားထက္သန္သူ ရဟန္း/လူ

ေဒါက္တာသန္းထြန္း ျပဳစုတဲ့ စာတမ္းအရ ေခတ္အဆက္ဆက္ ေရွးပန္းခ်ီ၊ ပန္းပု၊ ရုပ္ပြါးေတာ္၊ အေဆာက္ဦးေတြကို မြမ္းမံတယ္ဆိုျပီး ျပင္ဆင္ရင္း ဖ်က္မိရက္သား ျဖစ္တဲ့အထဲမွာ ရဟန္ေတြအမ်ားၾကီးပါတာေတြ႕ရပါတယ္။

ဥပမာေျပာရရင္ ပုဂံေခတ္ ဘုရားဆင္းတုေတြဟာ ခါးသိမ္ပါတယ္။ ဒါကို ကုန္းေဘာင္းေခတ္ရဟန္းက အျမင္မသာ၊ အမ်ိဳးသမီး ခါးႏွင့္တူတယ္ ဆိုျပီး အဲဒိခါး ေနရာကို ေရႊခ် ဒါမွမဟုတ္ မံ ျပီးျပင္ပါတယ္။ ပ်က္ေရာ။

ဟိုတခ်ိန္ ႏိုင္ငံျခားသား ေရွးေဟာင္းသုေတသန အရာရွိတစ္ေယာက္ရဲ့ မွတ္ခ်က္ မွာ " ထိုကိုယ္ေတာ္ ဆႏၵရွိသေလာက္ျပင္ျပီးရင္ ေရွးလက္ရာ တစ္ကြက္မွ က်န္ေတာ့မွာ မဟုတ္" တဲ့။

ဘုရားျပင္တဲ့ ရဟန္းႏွင့္ လူ လက္ရာတူပါတယ္။

ေနာက္တစ္ခု လူက ဘာသာသြားလဲဆိုေတာ့ ေရတိုက္စားလို႕ ဘုရားျပိဳေတာ့မယ္ဆိုရင္ ဌာပနာတိုက္ေဖာက္တယ္။ ေရတိုက္မစားဘဲလည္း ေဖာက္တယ္။ ဘုရားဝင္းထဲ၊ ဒါမွမဟုတ္ ေစတီနားကပ္လ်က္ရွိေနတဲ့ အလႉရွင္ရဲ့ ေက်ာက္စာေတြကို လူတခ်ိဳ႕က ဘာေရးထားတယ္ဆိုတာသိတယ္။

အလႉစာရင္းထဲက အဖိုးတန္ ေရႊ၊ ရတနာေတြႏွင့္ လုပ္ထားတဲ့ ဆင္းတု၊ ပစၥည္းစာရင္းကို သိျပီး ေလာဘေဇာႏွင့္ ေဖာက္ယူပါတယ္။ ေက်ာက္စာအဆုံးမွာ ေရးထားတဲ့ "က်ိန္စာ" ကိုမဖတ္ပါ။ ဖတ္လဲ မေၾကာက္ပါ။

ေနာက္တစ္ခု ထပ္ေျပာခ်င္တာက ' ပုဂံ' ဟာ အန္ေကာဝတ္ ေက်ာင္းေတာ္လို ႏွစ္ရာေပါင္းမ်ားစြာ လူမေန၊ လူမသိ ေပ်ာက္ေနျပီး ျပန္ေပၚလာတာမ်ိဳးမဟုတ္။ သမိုင္း အၾကိဳကာလ ကတည္းက ယေန႕အထိ လူသားမ်ိဳးဆက္ေပါင္းမ်ားစြာ ေနလာခဲ့တဲ့ေနရာပါ။ အဲဒိလူေတြရဲ့ စားဝတ္ေနေရးေၾကာင့္လည္း ပုဂံဟာ ပ်က္ရတယ္။

၅။ သိုက္သမား
အမွတ္မထင္ ေတြ႕ရတာက သိုက္သမားေတြဟာ တခ်ိဳ႕ ေရွးေဟာင္းသုေတသနသမားေတြထက္ ပိုၾကိဳးစားျပီး အလုပ္လုပ္တယ္။ ေရွးေဟာင္း ျမိဳ႕ေတာ္၊ ေနရာ၊ ဘုရားေတြ မွာ ေရွးေဟာင္းသုေတသနသမားေတြ တူးတိုင္းထင္သေလာက္ ဘာမွမေတြ႕။

ေရွ႕က သိုက္သမားေတြမလိုခ်င္လို႕ ပစ္ထားတာေတြကို လိုက္ေကာက္ရသလိုပါ။ အဲဒိသိုက္သမားေတြထဲမွာ ပညာတတ္ေတြလည္းပါတယ္။

တခ်ိဳ႕ လူေတြ...... လူေတြ.....ပါတယ္။ သူတို႕ေရာင္းလိုက္တဲ့ အတြက္ေၾကာင့္ ေရွးပစၥည္းေတြ ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္းမွာထက္ ႏိုင္ငံရပ္ျခားမွာ ပိုမ်ားလာတယ္။

၆။ ေရွးေဟာင္းသုေတသနသမား

ပုဂံအႏုပညာတန္ဖိုး ထိန္းသိမ္းရန္ စာတမ္းမွာ ေဒါက္တာသန္းထြန္းေျပာထားတာရွိတယ္။ " တခ်ိဳ႕ ေရွးေဟာင္းသုေတသနသမား (Archaeologist)ဟာ ေရွးပစၥည္း (အေဆာက္အအံု) ကိုမူလအတိုင္းရွိေအာင္ (Preservation) လုပ္ဖို႕ သူ႕မွာတာဝန္ရွိေပမယ့္ ဘာေၾကာင့္ရယ္လို႕ မေျပာဘဲ အဲဒီတာဝန္ကို ေလးေလးနက္နက္ မေဆာင္ရြက္ရင္ ကြၽန္ေတာ္တို႕မွာ အံ့ဩတာက လြဲလို႕ ဘာမွ်မလုပ္ႏိုင္ေတာ့ပါ" တဲ့။

ထိန္းသိမ္းရန္ အပါဝင္၊ တူးေဖာ္ရန္ဆို တာလည္းပါပါေသးတယ္။ တူးျပီးတိုင္းလည္း အမ်ားသိေအာင္ အစီရင္ခံစာထုတ္ဖို႕လိုပါတယ္။

ဦးေအာင္ေသာ္ျပီးေနာက္ လူသိမ်ားထင္ရွားတဲ့ တူးေဖာ္မႈမ်ိဳး ေနာက္ထပ္လုပ္ရပါမယ္။ အစီရင္ခံစာတင္တဲ့အခါမွာလည္း အရွိကို အရွိ၊ အမွန္ကို အမွန္အတိုင္း ျဖစ္ဖို႕လိုပါတယ္။ တူးေဖာ္တဲ့အခါမွာ ပါဝင္ၾကတဲ့ အလုပ္သမားေတြကိုလည္း မျပတ္ၾကီးၾကပ္ဖို႕လိုပါတယ္။

သူတို႕ေပါ့ဆမႈေၾကာင့္ တူးေဖာ္ရင္းဖ်က္စီးမိရက္သားျဖစ္တတ္တဲ့ သာတကေတြ အမ်ားၾကီးရွိပါတယ္။
အသုံးျပဳတဲ့ ပစၥည္း၊ ဓာတုေဗဒ ပစၥည္းေတြရဲ့ အခ်ိန္အဆ၊ အတိုင္းအဆ ကိုေသေသခ်ာခ်ာသိထားဖို႕လိုပါတယ္။ ယူနစ္စကို ရဲ့လမ္းညြန္မႈကို ယူရပါမယ္။

ယူနစ္စကိုစာရင္းဝင္ ကေမၺာဒီးယားတို႕ ၊ ထိုင္း အယုႏၵယ တို႕ကိုေလ့လာဖို႕လိုပါတယ္။ ဟိုအရင္ ကိုလိုနီေခတ္တုန္းကေလာက္ အလုပ္လုပ္ဖို႕လိုပါတယ္။

၇။ အလုပ္လုပ္သူ လုပ္သား
သူတို႕ေပါ့ဆမႈေၾကာင့္ တူးေဖာ္ရင္းဖ်က္စီးမိရက္သားျဖစ္တတ္တဲ့ သာတကေတြ အမ်ားၾကီးရွိပါတယ္။ အေျခခံအသိ ပညာေပးဖို႕လိုပါတယ္။